Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej przetworzonej przez Świętokrzyskie Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. była zasadna, gdyż wnioskodawca nie wykazał szczególnej istotności tej informacji dla interesu publicznego.

Adresat wniosku o informację publiczną nie pozostaje w zwłoce, jeśli informacja jest dostępna w BIP. Obowiązkiem wnioskodawcy jest precyzyjne określenie zakresu żądania, zaś organ udostępnia jedynie informacje wyraźnie wskazane lub potwierdza dostępność w wypadku informacji przetworzonej.

Dotacja celowa nieprzeznaczona zgodnie z przepisami umowy winna zostać zwrócona. NSA uznał, że działanie Stowarzyszenia naruszało warunki umowy dotacyjnej poprzez wykorzystanie dotacji na działania w niezatwierdzonej strzelnicy, co było podstawą do oddalenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu, podjęta z urzędu z uwagi na rażące naruszenie prawa, jest zgodna z zasadami prawa administracyjnego, gdyż zmiany konstrukcyjne nie były poparte wymaganymi dokumentami homologacyjnymi.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracji pojazdu jest zasadne, gdyż została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a brak właściwych dokumentów homologacyjnych skutkuje niezgodnością z obowiązującymi przepisami.

Decyzja Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji zmodyfikowanego pojazdu marki (...) została prawomocnie uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa i stwierdzona za nieważną, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być podstawą penalizowania reklamy aptek, gdyż ogranicza przepisy unijne dotyczące swobodnego świadczenia usług. NSA uchylił decyzję organów administracyjnych oraz umorzył postępowanie z uwagi na niezgodność z prawem unijnym.

Organ administracji publicznej obowiązany jest zapewnić prawidłowe doręczenie decyzji, co determinuje skuteczność obiegu prawnego i otwiera termin na wniesienie odwołania. Brak dowodu prawidłowego doręczenia nie może być interpretowany na niekorzyść strony skarżącej.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona, gdyż prawidłowo wszczęta kontrola celno-skarbowa uniemożliwia wszczęcie odrębnego postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; złożenie SD-3 po wszczęciu kontroli nie kończy postępowania kontrolnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niedopuszczalną sytuację, w której uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego pozostaje w oczywistej sprzeczności z jego sentencją, gdyż uniemożliwia to jego kontrolę instancyjną i wymaga uchylenia wyroku oraz ponownego rozpoznania sprawy.

Ostateczna decyzja Dyrektora ARiMR z dnia 19 lipca 2021 r., dotyczącą zmiany wysokości płatności ekologicznej, nie narusza prawa i stanowi podstawę do ustalenia nienależnie pobranych środków, co wyklucza potrzebę zawieszenia postępowania administracyjnego.

Wymóg posiadania tytułu prawnego do gruntów z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jako warunek uzyskania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego nie narusza zasad równego traktowania i proporcjonalności prawa unijnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż uzyskanie przez organ nowych dowodów po dacie wydania pierwotnej decyzji w postaci ortofotomapy uzasadniało wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Strona nie wykazała błędów w procedurze; organy poprawnie zastosowały reguły oceny dowodów.

Odwołanie od uchwały Rady Gminy, dotyczące zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jest dopuszczalne, gdy brak jest wiarygodnych dowodów na związanie przyczyny rozwiązania z mandatem radnego. Rada Gminy nie może arbitralnie odmówić zgody bez przeprowadzenia obiektywnej analizy.

Rozkaz personalny odmawiający policjantowi dodatkowego urlopu stanowi decyzję administracyjną, od której przysługuje odwołanie. Tok instancji wymaga proceduralnych gwarancji ochrony interesów strony.

Skarga kasacyjna dotycząca wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności ekologicznej za rok 2019 została oddalona. Zaktualizowane ortofotomapy, będące nowym dowodem, ujawniono po wydaniu pierwotnej decyzji, co uzasadniało wznowienie.

Uchwała wydana z rażącym naruszeniem art. 68 ust. 9 Prawa oświatowego, w sprawie zastępowania nieobecnego dyrektora, nie może być stwierdzona jako nieważna po upływie roku, lecz uznana za wydaną niezgodnie z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, uznając za słuszny zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny zarzutów dot. fikcyjnych transakcji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna D. H. była bezzasadna, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uznał odmowę przyznania płatności rolnośrodowiskowej za prawidłową, mimo podniesionych zarzutów proceduralnych i dowodowych.

Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przez DKIS, w sytuacji braku możliwości umieszczenia maksymalnej ceny detalicznej na opakowaniach wyrobów akcyzowych, była zasadna, gdyż takie działanie wykraczałoby poza kompetencje organu interpretacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak szczegółowego oznaczenia przebiegu infrastruktury technicznej w planie miejscowym nie wyklucza uznania inwestycji za zgodną z planem, jeżeli funkcjonalnie wpisuje się w jego charakter i przeznaczenie terenu, co potwierdza zgodność z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Decyzja o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości zgodna z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz miejscowym planem zagospodarowania. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak wykazania istotnych naruszeń proceduralnych mających wpływ na wynik sprawy.

Zmiana przeznaczenia nieruchomości na cele rekreacyjne i sportowe w ramach Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest dopuszczalna, o ile mieści się w granicach władztwa planistycznego gminy oraz nie narusza interesu prawnego właściciela nieruchomości.

NSA podtrzymał wyrok WSA, że spełnienie wymogu dobrego sąsiedztwa, przewidzianego w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., nie wyklucza realizacji zabudowy bliźniaczej w obszarze z zabudową jednorodzinną. Zasada dobrego sąsiedztwa wymaga respektowania zróżnicowania urbanistycznego w granicach ładu przestrzennego.