Obowiązek zgłaszania informacji do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych jest fundamentalny dla zabezpieczenia interesów społecznych oraz międzynarodowych zobowiązań RP. Naruszenie tego obowiązku nie spełnia przesłanek znikomości wagi naruszenia i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, w sytuacji braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, oddala ją, uznając za zgodne z prawem zarządzenie pokontrolne wydańe przez organ ochrony środowiska, przewidujące usunięcie stwierdzonych naruszeń poprzez zaprzestanie nielegalnego wprowadzania ścieków bytowych.

Uzyskanie świadectwa kierowcy jest obowiązkiem przewoźnika, który zatrudnia kierowcę z państwa trzeciego w ramach międzynarodowego przewozu drogowego. Brak takiego świadectwa skutkuje odpowiedzialnością przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA, podkreślając obowiązek organu wyczerpującego ustalenia miejsca zamieszkania skarżącego w kontekście polskiej rezydencji podatkowej na podstawie art. 122 O.p. i Konwencji UPO.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku rejestracji danych w CRBR, mimo braku znikomej wagi naruszenia, jest prawidłowe. Kara musi być proporcjonalna do naruszenia, by spełniać funkcje prewencyjne i represyjne, zgodnie z celem regulacji przeciwdziałającej praniu pieniędzy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, na mocy prawa wodnego z 1 stycznia 2018 r., przejęło obowiązek wypłaty odszkodowania za grunty przejęte przed grudniem 2017 r., nie będącym domyślnie obowiązkiem województwa samorządowego.

Małżonkowie, nawet przy istnieniu rozdzielności majątkowej, są prawnie zobowiązani do współuczestnictwa w zaspokojeniu potrzeb rodziny. Dochody współmałżonka należy uwzględniać przy ocenie „środków utrzymania”, chyba że strona przedstawi dowody na ich faktyczne odrębne gospodarowanie.

Odpowiedzialność administracyjna za usunięcie drzew bez zgłoszenia spoczywa na posiadaczu nieruchomości, niezależnie od działania podwykonawcy. Niedopełnienie obowiązków zgłoszeniowych rodzi odpowiedzialność karno-administracyjną właściciela, bez względu na świadomą zgodę lub brak nadzoru nad zleceniem.

Skarga J.M. na decyzję o zwolnieniu ze służby została prawidłowo odrzucona z powodu złożenia jej po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Duplikat ZPO stanowi wystarczający dowód doręczenia decyzji, a próby jego obalenia bez przeciwdowodu są niewystarczające.

Zgodnie z art. 15zzzzzn(2) ustawy o COVID-19 organy administracyjne są obowiązane do zawiadomienia strony o uchybieniu terminowi administracyjnemu i umożliwienia jej złożenia wniosku o jego przywrócenie, jeżeli spadek orientacji terminu został stwierdzony w okresie obowiązującego stanu epidemii.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Ministra Kultury w przedmiocie przywrócenia elewacji zabytkowej kamienicy do jak najlepszego stanu była legalna i mieściła się w granicach kompetencji organów ochrony konserwatorskiej w świetle ustawy o ochronie zabytków.

Kierowca realizujący międzynarodowe przewozy drogowe w dyspozycji polskiego przewoźnika musi posiadać ważne świadectwo kierowcy wydane na podstawie licencji wspólnotowej, mimo umów outsourcingowych z zagranicznymi przewoźnikami.

Zmiana pozwolenia na wytwarzanie odpadów nie może naruszać wiążącej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ wydający pozwolenia musi zapewnić zgodność warunków eksploatacji z uzgodnionymi uwarunkowaniami środowiskowymi.

NSA uchylił część wyroku WSA, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy, w szczególności co do zasad intertemporalności przepisów ustawy o odpadach, podtrzymując uchylenie pkt 1 zarządzenia pokontrolnego z powodu niewystarczającego uzasadnienia.

Zarzuty popełnienia przestępstwa przeciwko funkcjonariuszowi Policji usprawiedliwiają decyzję o jego zwolnieniu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, bez względu na wynik postępowania karnego.

Inwestycja budowlana może być zwolniona spod przepisów prawa budowlanego tylko gdy pozostaje w bezpośrednim związku z przeciwdziałaniem COVID-19, a organy nadzoru budowlanego mają prawo weryfikować ten związek.

Określając warunki zabudowy, organy administracji muszą kierować się zasadą dobrego sąsiedztwa, analizując istniejącą zabudowę i jej parametry. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń istotnych przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, co skutkuje oddaleniem skargi.

W postępowaniu nakazowym, zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k., możliwe jest wymierzenie kary grzywny do 200 stawek dziennych. Przekroczenie tego limitu stanowi rażące naruszenie przepisu, uzasadniające uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu zaskarżenia decyzji, uznaje się za sprzeczne z prawem, gdyż odwołanie wniesione zostało w ramach ustawowego terminu wskazanego w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

Doręczenie dwóch pism w jednej przesyłce jest skuteczne, jeśli dowód doręczenia prawidłowo określa te pisma, a odbiorca podpisem potwierdza ich odbiór. Nieprawidłowe jest kwestionowanie zawartości przesyłki po fakcie bez odpowiedniego dowodu.

W sprawie dotyczącej odmowy umorzenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, brak wykazania przez stronę ważnego interesu nie uprawnia do uchylenia decyzji administracyjnej. Organy i sądy stwierdziły brak przesłanek do zastosowania art. 189k k.p.a., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych pozostaje w mocy, gdyż nie wykazał on przesłanek z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym zwolnienia od odpowiedzialności. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie.

1. Obowiązek pouczenia pracownika o roszczeniach wynikających z przytoczonych faktów, przewidziany w art. 477 zd. 2 k.p.c., stanowi wyraz ochronnej funkcji prawa pracy i nie aktualizuje się wobec pracownika, który od początku postępowania korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika oraz formułuje żądanie w sposób wyraźny i stanowczy. Regulacja ta nie może być rozumiana jako powinność sądu czuwania

Złożenie planu miejscowego uchwalonego zgodnie z istniejącymi opracowaniami geologicznymi jest zgodne z wymogiem studium, a dokumentacja geologiczna jest pomocnicza przy określaniu warunków i możliwości zabudowy.