Dla uznania obiektu za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. nie wystarcza odrębne występowanie fundamentu, przegród budowlanych i dachu. Elementy te powinny tworzyć nierozłącznie powiązaną, trwale związaną z gruntem i jednolitą konstrukcyjnie całość, której cechą wyróżniającą jest istnienie powierzchni użytkowej.
Decyzja odmowy umorzenia zaległości składkowych przez ZUS, nawet w obliczu trudnej sytuacji materialnej strony, nie narusza przepisów, gdy organ zachowuje prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, a ciężar dowodu leży po stronie wnioskodawcy.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został uchylony z powodu błędnej wykładni przepisów materialnych dotyczących interpretacji warunków innowacyjności projektu, co skutkuje przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
W przypadku wniosku o przekazanie indywidualnej kwoty połowowej, upływ terminu ważności specjalnego zezwolenia połowowego nie uzasadnia umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, gdyż przedmiot postępowania nie ustaje wraz z upływem zezwolenia.
Wpis nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia właścicielowi możliwości udziału w postępowaniu narusza konstytucyjne standardy ochrony prawa własności, co skutkuje niezgodnością takiego wpisu z prawem.
Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przed ponad 30 laty, oparta na art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej KPA, jest zgodna z obowiązującym prawem, mimo zarzutów sprzeczności z Konstytucją RP.
Prokurenci nie podlegali obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a u.ś.o. w brzmieniu przed nowelizacją z 1 lipca 2022 r., gdyż regulacja ta nie obejmowała prokurentów jako osób powołanych do pełnienia funkcji na mocy aktu powołania.
Status formalny wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, stwierdzony wpisem do KRS, rodzi obowiązek podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca działalność pozarolniczą, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej.
Zarządzenie oraz decyzje organu odwoławczego były wystarczająco uzasadnione, umożliwiając przeprowadzenie kontroli sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny nakazuje ponowne rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, kierując się zasadnością postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Nieruchomość Skarbu Państwa z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa przeszła na własność gminy, jako że PKP nie dysponowało udokumentowanym prawem zarządu na dzień wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej, co wykluczało wyłączenie nieruchomości spod komunalizacji.
Nieruchomości pozostające we władaniu przedsiębiorstwa PKP bez udokumentowanego prawa w sposób przewidziany w u.g.g.w.n. podlegają komunalizacji według art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej; oddalenie kasacji PKP.
Grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy, w tym w złym stanie, są, gdy tylko prowadzą działalność, związane z działaniem gospodarczym, co uzasadnia wyższe stawki podatkowe (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.), chyba że wykazano wyjątkowe warunki ich niewykorzystania.
Dla celów podatku od nieruchomości, nieruchomość będąca w posiadaniu przedsiębiorcy jest związana z działalnością gospodarczą, jeżeli zgodnie z księgami figuruje jako środek trwały i jest przeznaczona do osiągania zysków, nawet jeśli nie jest aktualnie wykorzystywana do działalności. Powierzchnia użytkowa opodatkowana jest na podstawie dokumentów technicznych, nie ewidencji.
Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, którego jedyną działalnością jest gospodarcza, są związane z taką działalnością, co uzasadnia najwyższą stawkę podatku, niezależnie od faktycznego ich wykorzystania. Nie ma zastosowania wyłączenie ze względu na zły stan techniczny bez decyzji organu nadzoru budowlanego.
Z upływem terminu sześciu miesięcy od doręczenia zawiadomienia o nieuzgodnieniu orzeczenia regulacyjnego, dochodzenie roszczeń nieważnościowych poprzez zawieszone postępowania staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia ich umorzenie zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach w brzmieniu przed 1 lipca 2022 r., prokurent nie podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako osoba powołana na mocy aktu powołania, co potwierdza nowelizacja rozszerzająca ten obowiązek na prokurentów.
Ujęcie obiektu w gminnej lub wojewódzkiej ewidencji zabytków nie przesądza o obowiązku jego wpisania do rejestru zabytków. Wpis wymaga wykazania jego szczególnych wartości artystycznych, historycznych bądź naukowych na tle innych obiektów.
Zobowiązanie do zwrotu środków publicznych ulega przedawnieniu zgodnie z art. 66a u.f.p., przy czym zmiany organizacyjne beneficjenta wymagają zgłoszenia do organu. Uchybienie temu obowiązkowi skutkuje uznaniem za nieprawidłowość wpływającą na zgodność z umową o dofinansowanie. W sprawie jedynie termin dochodzenia należności ulega przedawnieniu, nie zaś wykonanie decyzji.
Decyzja ostateczna w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. nie jest obarczona kwalifikowanymi wadami powodującymi jej nieważność; sąd oddala skargę kasacyjną, uznając brak rażącego naruszenia prawa przez organy podatkowe.
Postępowanie o skreślenie zabytek z rejestru nie jest powtórną kontrolą zasadności wpisu. Utrata wartości historycznej musi być znaczna i wykazana, a nowe ustalenia naukowe muszą dowodzić błędnego wpisu. Decyzja Ministra o odmowie skreślenia była prawidłowa.
NSA uchyla wyrok WSA i oddala skargę, potwierdzając prawidłowość decyzji organu II instancji w zakresie stosowania korekt finansowych oraz niezachodzenia przedawnienia należności unijnych.
Ogłoszenie o procedurze planistycznej w sposób zgodny z przyjętymi zwyczajami miejscowymi jest wystarczające dla zachowania legalności uchwały. Przeznaczenie terenu pod parking zgodne ze Studium nie narusza władztwa planistycznego gminy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż wobec braku uzupełnienia wymogów formalnych przez wnioskującą oraz prawidłowej oceny stanu faktycznego przez sąd niższej instancji oddala skargę kasacyjną, uznając, iż nie wystąpiły przesłanki do przyznania pomocy ze środków unijnych.
Podmioty niezarządzające portem morskim, nie mogą korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości z tytułu infrastruktury portowej czy infrastruktury zapewniającej dostęp do portu, gdyż ich zarządzanie nie wpisuje się w zadania określone dla podmiotów zarządzających portem.