Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy są zgodne z dyrektywą 2011/98/UE, a ich stosowanie nie stanowi bezczynności organu w rozpatrywaniu wniosków o pobyt czasowy, jeżeli cudzoziemiec nie usunął braków formalnych we wniosku.

Umorzenie postępowania administracyjnego następuje z mocy prawa w oparciu o art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, jeśli od doręczenia decyzji administracyjnej upłynęło 30 lat, co nie narusza konstytucyjnych praw do mienia i zaufania do państwa.

W sytuacji, gdy od budowli nie są dokonywane odpisy amortyzacyjne, podstawę opodatkowania dla podatku od nieruchomości stanowi wartość rynkowa budowli, określona przez podatnika na dzień powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z art. 4 ust. 5 u.p.o.l.

Gdy od budowli lub ich części nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi ich wartość rynkowa. Rozstrzygnięcie to potwierdza prawo podatnika do ustalania podstawy opodatkowania zgodnie z art. 4 ust. 5 u.p.o.l. w przypadku braku amortyzacji.

Rezygnacja z zatrudnienia lub z pracy zarobkowej, jako warunek otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego, obejmuje tylko te formy działalności określone w art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Decyzja o warunkach zabudowy, zgodna z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., spełnia wymagania proceduralne i merytoryczne kontynuacji istniejącej zabudowy. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów naruszenia materialnego i procesowego prawa.

Podstawę opodatkowania budowli dla potrzeb podatku od nieruchomości, w przypadku ich nieamortyzowania przez spółki osobowe, stanowi ich wartość rynkowa, zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza zastosowanie wartości początkowej do amoryzacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla budowli, od których spółka osobowa faktycznie nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, podstawą opodatkowania jest ich wartość rynkowa, określona na dzień powstania obowiązku podatkowego, w myśl art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na prawidłowe pozostawienie wniosku cudzoziemca bez rozpoznania przez organ z powodu nieusunięcia braków formalnych, co wyklucza istnienie bezczynności administracyjnej.

Skarga kasacyjna Wójta Gminy Przykona nie zasługując na uwzględnienie, oddalono z braku podstaw prawnych i faktycznych do podważenia rozstrzygnięć wcześniejszych instancji. Prawo do zwrotu nieruchomości oraz zasady określenia odszkodowania wynikają z obowiązujących przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Niewłaściwie określone wskaźniki minimalnej i maksymalnej intensywności zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sprzeczne ze studium, skutkują nieważnością całej jednostki planistycznej 2RM, zarówno w części tekstowej, jak i graficznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że zarzuty organu dotyczące przetworzonego charakteru żądanej informacji były niezasadne i nie wystarczająco uzasadnione formalnie.

NSA uznaje, iż żądane dane nie są informacją publiczną i mogą być odmówione bez wydania decyzji, jeśli dotyczą wyłącznie prywatnego interesu wnioskodawcy.

Doręczenie decyzji wydanej przez polski organ podatkowy adresatowi z siedzibą za granicą wymaga zastosowania przepisów prawa kraju przeznaczenia oraz regulacji międzynarodowych dotyczących doręczeń, co niedopełnione skutkuje koniecznością ponownego postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie wartości celnej towarów, uznając, że organy celne prawidłowo zastosowały metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych, zgodnie z Unijnym Kodeksem Celnym.

Osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 3 pkt 17a u.ś.r jest rodzic, który wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica, nawet pozostając w nowym związku z inną osobą, niezależnie od posiadania wspólnych dzieci z tym partnerem.

Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że skarżący nie spełniał przesłanek do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, gdyż praca na tankowcu nie jest uznana za transport międzynarodowy. Orzeczenie organów podatkowych pozostaje zgodne z art. 22 § 2a O.p. i powołanej Konwencji.

Sąd NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że obciążenie nabywcy paliwa obowiązkiem opłaty paliwowej jest prawidłowe w świetle prawa podatkowego, gdy podlega on również obowiązkowi zapłaty akcyzy. Decyzje organów podatkowych uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.

Organ wykonawczy gminy posiada kompetencje do gospodarowania udziałami i akcjami w spółkach prawa handlowego bez konieczności upoważnienia przez radę gminy, a uchwała rady nie może tych kompetencji ograniczać ani nadawać ich organowi wykonawczemu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, stwierdzając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił postanowienie SKO z powodu naruszenia zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy i braku pełnej analizy zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o zachowek stanowi zagadnienie wstępne w podatku od spadków i darowizn, co wymaga zawieszenia postępowania podatkowego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny. Ostateczność decyzji podatkowych nie powinna być podporządkowana szybkości postępowania.

Informacje proste, nawet wymagające czynności materialno-technicznych, nie muszą wiązać się z wymogiem wykazania szczególnego interesu publicznego do ich udostępnienia. Brak wykazania przetworzenia informacji przez organy skutkuje obowiązkiem ich udostępnienia.

W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.

Pismo organu odmawiające udostępnienia informacji publicznej może być uznane za decyzję administracyjną, jeśli zawiera podstawowe elementy formalne. Wszelkie środki zaskarżenia powinny być rozpoznane merytorycznie, mimo błędnego ich oznaczenia przez stronę.