Na postanowienie organu podatkowego o odmowie udostępnienia dokumentów niewchodzących w skład akt nie przysługuje zażalenie, zgodnie z art. 178 i art. 179 Ordynacji podatkowej. Samo postanowienie o odmowie winno mieć formę postanowienia, lecz odwołanie możliwe jest tylko w określonych przypadkach.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba pozostająca w związku małżeńskim nie wykazuje orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności. Przesłanka ta jest konieczna dla przyznania świadczenia.

Nie można uznać za skuteczne zarzutów skargi kasacyjnej, gdyż brak jest wykazania, że naruszenia proceduralne oraz niewystarczające ustalenia faktyczne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia oddalenie skargi.

Faktury VAT nie dokumentujące rzeczywistych transakcji WDT nie mogą korzystać ze stawki 0% VAT. Brak należytej staranności w weryfikacji kontrahenta uzasadnia odmowę prawa do zwrotu podatku VAT.

Podmiot, którego interes prawny decyduje decyzja administracyjna, niezależnie od jego stanowiska o przynależności do postępowania, posiada status strony. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną z powodów proceduralnych, zarzucając naruszenia art. 145 §1 pkt 1b p.p.s.a.

Dla zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie jest potrzebna wiedza o wcześniejszym wykorzystywaniu nieruchomości przez sprzedawcę ani o jego odliczeniach VAT.

Decyzja o zabezpieczeniu majątkowym zobowiązania podatkowego na gruncie art. 33 § 1 o.p. jest zasadna, gdy istnieje uprawdopodobniona obawa niewykonania tego zobowiązania przez podatnika. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że uzasadniona obawa może wynikać z sytuacji finansowej Spółki i nietransparentnych działań z partnerami.

Postępowanie prowadzone przez Naczelnika UCS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych nie stanowiło przewlekłego działania w świetle obowiązujących przepisów, a dokonana przez sądy analiza czasokresu postępowania wskazuje na brak naruszenia zasady szybkości postępowania.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, wprowadzone nowelizacją Ordynacji podatkowej, nie mogą mieć zastosowania do zobowiązań podatkowych za rok 2016, ponieważ retrospektywne stosowanie tych przepisów dotyczy jedynie okresów podatkowych rozpoczętych po 15 lipca 2016 r.

Interpretacja przepisów przeciwko unikaniu opodatkowania nie może mieć retrospektywnego zastosowania do zobowiązań podatkowych za rok 2016; przepisy te nie wpływają na stosunki prawne zamknięte przed ich wejściem w życie.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niedopełnienie przez Komisję obowiązków procesowych dotyczących prawidłowego zawiadomienia stron, szczególnie w odniesieniu do osób pozbawionych wolności. Przyjęty brak formalnej przesłanki uniemożliwił skuteczny udział strony w postępowaniu decyzyjnym.

Decyzja o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych D. sp. z o.o. przez organ podatkowy była prawidłowa; spełnione zostały przesłanki wskazujące na uzasadnioną obawę niewykonania zobowiązań, co uprawnia zastosowanie zabezpieczenia zgodnie z art. 33 Ordynacji podatkowej.

W wyniku przejęcia przedsiębiorstwa Y. przez Bank w trybie ustawy o BFG, nie dochodzi do pełnej sukcesji podatkowej; Y. pozostaje zobowiązane do skorygowania swoich rozliczeń VAT za okresy sprzed przejęcia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że samo oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia gospodarstwa rolnego nie wystarcza do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wymagane jest rzeczywiste zaprzestanie działalności potwierdzone dodatkowymi dowodami. Skarga kasacyjna została uwzględniona, a wcześniejszy wyrok uchylony."

Skarga kasacyjna spółki G. sp. z o.o. z siedzibą w G. jest bezzasadna. Transakcje komisowe, ewidencjonowane jako "marża niepodlegająca opodatkowaniu", podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych stawką VAT 23% z uwagi na niewystarczające udokumentowanie sprzedaży.

Postępowanie przed Naczelnikiem Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za określony okres podatkowy nie było prowadzone w sposób przewlekły, a wydana decyzja kończąca postępowanie mieściła się w przewidzianych prawem terminach, co przemawia za oddaleniem zarzutu przewlekłości.

Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania związane ze zwrotem środków unijnych, jeśli w okresie pełnienia funkcji spółka była niewypłacalna, a nie zgłoszono wniosku o jej upadłość, chyba że wykaże brak winy w zaniechaniu tego obowiązku.

Postanowienie regulujące wydanie decyzji o przyznaniu prawa do rekompensaty może być uchylone na podstawie nowego stanu faktycznego. Sąd wyznaczył konieczność ponownej oceny dowodów, oceniając zgodność przepisów z prawem o miejscach zamieszkania przedwojennych właścicieli mienia na byłym terytorium RP.

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy jest kosztem kwalifikowalnym w ramach dotacji oświatowej. Zaskarżenie jego finansowania z dotacji stanowi naruszenie prawa materialnego w zakresie stosowalności art. 35 ust. 1 u.f.z.o.

Programy telewizyjne rozpowszechniane wyłącznie w systemie teleinformatycznym nie wymagają koncesji na podstawie art. 33 ust. 1a u.r.t., o ile nie są rozprowadzane naziemnie, satelitarnie lub w sieciach kablowych. NSA orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej z uwagi na naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.

Przepisy art. 17 ust. 1 u.f.z.o. i art. 35 ust. 1 u.f.z.o. stanowią, że dotacja oświatowa dla niepublicznego żłobka przysługuje w przeliczeniu na każde zapisane dziecko, niezależnie od rzeczywistej frekwencji, pod warunkiem prowadzenia działalności żłobkowej. Ograniczenia związane z pandemią COVID-19 nie stanowią przesłanki do obniżenia dotacji.

Decyzja kasatoryjna jest uzasadniona, jeśli organ I instancji naruszył przepisy postępowania w sposób istotny, wpływający na konieczność wyjaśnienia okoliczności sprawy, co wymaga przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, w świetle zasady dwuinstancyjności.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu została uwzględniona, a skarżącemu przyznano od organu sumę pieniężną z uwagi na rażące naruszenie prawa przez organ, które skutkowało przewlekłością postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z powodu błędnej rozszerzającej wykładni uchwały krajobrazowej, podkreślając konieczność precyzyjnego stosowania ograniczeń ustawowych i nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy przez WSA z uwzględnieniem całego krajowego prawa.