Zasada trwałości decyzji administracyjnych i domniemanie prawne z księgi wieczystej stoją na przeszkodzie weryfikacji przez organy administracyjne wydzielonej nieruchomości pod drogę publiczną, co skutkuje obowiązkiem wypłaty odszkodowania na podstawie art. 98 ust. 3 u.g.n.

Oddalenie skargi kasacyjnej Starosty Zamojskiego powielającej przewlekłość i rażące naruszenie prawa, utrzymując w mocy wyrok sądu I instancji przyznający rekompensatę za opieszałość organu samorządowego.

W przypadku kilkukrotnego naruszenia obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu, przy jednoczesnym zwielokrotnieniu naruszeń i statusie profesjonalnego przedsiębiorcy, nie może być ono kwalifikowane jako naruszenie o znikomej wadze według art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co wyklucza możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

Oprocentowanie przysługuje od nadpłaty, której decyzja o stwierdzeniu została wydana po terminie 2 miesięcy od wniosku, niezależnie od zwrotu nadpłaty w terminie 30 dni od decyzji.

Likwidator odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości pomimo przesłanek niewypłacalności. Uprzednie umorzenie postępowania upadłościowego nie zwalnia z tego obowiązku.

Obiekt taki jak stacja redukcyjna, kotłownia, czy nawanialnia, dla celów podatku od nieruchomości, muszą spełniać definicję budowli jako samodzielne obiekty budowlane, zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych oraz prawem budowlanym; nie wystarczy wyłącznie aspekt ich funkcjonalności.

Klasyfikacja obiektów przemysłowych jako budowle dla celów podatkowych musi być dokonana indywidualnie dla każdego obiektu, w oparciu o przepisy prawa budowlanego i podatkowego, a nie jedynie na podstawie ich funkcjonalnych powiązań.

Decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczące inwestycji w zakresie linii kolejowej wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska, a nie organ gminy, nawet gdy inwestycja obejmuje elementy infrastruktury towarowej, zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. t u.i.o.ś.

Posiadaczem odpadów jest władający powierzchnią ziemi, a obowiązkiem tegoż posiadacza jest usunięcie odpadów, nawet jeśli ich wytwórcą była inna osoba. Domniemania prawne dotyczące posiadania mogą zostać obalone jedynie konkretnymi dowodami wskazującymi na innego posiadacza.

Przy ocenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego decydujące znaczenie ma związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością stałej opieki nad osobą niepełnosprawną, przy czym obowiązek alimentacyjny innych osób nie wyklucza prawa do świadczenia.

Zespół obiektów ograniczający się jedynie do budynków mieszkalnych nie stanowi zabudowy zagrodowej, gdy brak jest funkcjonalnego związku z gospodarstwem rolnym. Tylko budynki mieszkalne towarzyszące budynkom gospodarczym mogą spełniać warunki zabudowy zagrodowej.

Zajęcie pasa drogowego bez posiadania stosownego zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt administracyjny, za który organ orzeka karę niezależnie od winy zajmującego, nawet gdyby był on informacyjnie wprowadzony w błąd przez organ, chyba że błąd ten jest wysoce jednoznaczny.

Skarga kasacyjna kwestionująca unieważnienie patentu na wynalazek przez Urząd Patentowy RP została oddalona. Patent ten nie spełniał wymogu poziomu wynalazczego, gdyż dla znawcy techniki był oczywisty ze stanu techniki. W ocenie sądu przesłanka nieoczywistości nie została spełniona.

Brak ustalenia statusu strony przez organ administracyjny w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji nie prowadzi do naruszenia zasady dwuinstancyjności; decyzja podlega uchyleniu, jeśli w postępowaniu przed organem I instancji naruszono art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

Posiadanie przez skarżącego wcześniejszego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego nie wyłącza jego odpowiedzialności za delikt administracyjny, gdy kontynuuje on zajmowanie pasa drogowego bez wymaganej zgody po upływie jego ważności, a jedynie informacyjne działanie organu nie usprawiedliwia braku zezwoleń.

NSA oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną, potwierdzając legalność decyzji Ministerstwa i prawidłowość jej kontroli przez WSA, uznając, iż nie zaistniało rażące naruszenie prawa przy wydaniu decyzji odszkodowawczej z 1951 r.

Zrealizowany budynek nie miał cech budynku parterowego, gdyż użytkowe poddasze stanowiło kondygnację. Wymagało to uzyskania pozwolenia na budowę, a jego brak uzasadniał wstrzymanie prac przez organy nadzoru budowlanego.

Wprowadzenie do obrotu produktów z nieczytelnym oznakowaniem kraju pochodzenia narusza przepisy unijne dotyczące jakości handlowej, uzasadniając nałożenie kary. Naklejki informacyjne muszą być dostępne i widoczne bezpośrednio dla konsumenta.

Przewoźnikiem, w rozumieniu ustawy SENT, jest podmiot faktycznie dokonujący przewozu towarów, nie wystarczy posiadanie zobowiązania umownego do przewozu. Na podmiot niebędący faktycznym przewoźnikiem nie może być nałożona odpowiedzialność administracyjna z tytułu zgłoszenia SENT.

Kara pieniężna za nieuzupełnienie zgłoszenia SENT jest proporcjonalna i należna, gdy jej brak utrudnia realizację celów ustawy o SENT, niezależnie od skutków podatkowych.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki jest uzasadnione w razie utraty rękojmi należytego prowadzenia przez przedsiębiorcę, co miało miejsce w wyniku naruszeń wymagań dotyczących ewidencji i sprzedaży produktów leczniczych zgodnie z Prawem farmaceutycznym.

Wójt lub burmistrz nie ma legitymacji do zaskarżenia uchwały rady gminy o nieudzieleniu wotum zaufania, gdyż uchwała ta nie narusza ich interesu prawnego ani uprawnień formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność pełnej weryfikacji przesłanek z art. 155 k.p.a. w kontekście kontrowersji prawnych dotyczących zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki.

Dla obligatoryjnego zwolnienia z opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, przewidzianego w art. 64a ustawy o pomocy społecznej, wymagane jest prawomocne orzeczenie sądu o pozbawieniu władzy rodzicielskiej, co nie obejmuje orzeczenia o ubezwłasnowolnieniu całkowitym.