Należy ponownie rozpoznać sprawę odmowy udostępnienia informacji publicznej w aspekcie wyjaśnienia zdolności sądowej strony skarżącej, co może przesądzić o przyszłości skargi na poziomie merytorycznym.

Brak zawarcia umowy kredytowej uniemożliwia dalsze przetwarzanie danych osobowych wynikających z zapytania kredytowego; przesłanki legalności z art. 6 RODO nie obejmują sytuacji, w której cel przetwarzania został zrealizowany, a dalsze przechowywanie danych nie jest uzasadnione.

W ramach postępowania nadzorczego, stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej możliwe jest tylko przy oczywistym i rażącym naruszeniu prawa, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie dotyczącej podwyższenia dodatku funkcyjnego dla funkcjonariusza Policji.

Odmawiając zastosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 r., organy naruszyły konstytucyjne zasady ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop; wymaga się zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. i wprowadzenia nowego współczynnika, zapewniając jego zgodność z Konstytucją RP.

Decyzja organu administracyjnego w sprawie odmowy umorzenia należności narusza zasady uznania administracyjnego poprzez nieuzasadnione preferowanie interesu publicznego nad indywidualnym, co uzasadnia uchylenie decyzji ze względu na jej nielegalność.

W sytuacji, gdy podatnik nie wskaże konkretnego zobowiązania podatkowego, organ podatkowy jest uprawniony do zaliczenia wpłaty na poczet zaległości o najwcześniejszym terminie płatności zgodnie z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej. Preferencja organu dotyczy więc całej kategorii zaległości podatkowych przy braku szczegółowego wskazania przez podatnika.

Decyzja organu celnego o klasyfikacji taryfowej towaru jako zrębów drzewnych i odmowie ich zwolnienia do dopuszczenia do obrotu jest prawidłowa. Opinia biegłego w pełni spełniała wymogi procesowe, a jej konkluzje pozostają w zgodzie z przepisami unijnego kodeksu celnego.

Działający w okresie przed dniem 6 listopada 2018 r. przepis ustawy o Policji, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, wyłączającym zastosowanie współczynnika 1/30, obliguje organ do przywrócenia racjonalnej wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie unijnych środków ograniczających, w postaci wywozu towarów objętych zakazem, jest zgodne z prawem, a jej wysokość musi być ustalona w oparciu o zasadę proporcjonalności, skuteczności oraz prewencji zgodnie z regulacjami unijnymi.

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uniwersytetu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie stanowiło rażącego naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny częściowo uwzględnił skargę kasacyjną, uznając, że specyficzne okoliczności sprawy nie pozwalały na przypisanie rażącego charakteru przewlekłości.

NSA podkreśla, że art. 154 k.p.a. można stosować do decyzji związanych w kontekście zmiany wykładni prawa, pozwalając na uchylenie decyzji ostatecznej sprzecznej z aktualnym porządkiem prawnym. Orzeczenie TK i wykładnia sądów administracyjnych muszą być brane pod uwagę przy ocenie zasadności takich decyzji.

Dalsze przetwarzanie danych osobowych wnioskodawczyni przez bank po niezakończonym uzyskaniem umowy zapytaniu kredytowym jest niedopuszczalne, gdyż brak podstaw prawnych uzasadniających takie działanie po osiągnięciu celów oceny zdolności kredytowej.

Dla powstania uprawnienia funkcjonariusza Straży Granicznej do świadczeń z tytułu delegowania wystarczające jest faktyczne pełnienie służby w innej miejscowości, niezależnie od wydania formalnego rozkazu personalnego. Brak rozkazu nie wyklucza prawa do świadczeń.

Prawomocne orzeczenie kary wydalenia ze służby powoduje wygaśnięcie stosunku służbowego z mocy prawa, czyniąc administracyjne postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie bezprzedmiotowym (art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Więziennej).

Uchwała organu powiatu dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych, nieogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest nieważna w całości z uwagi na istotne naruszenie prawa ogłoszeniowego dla aktów prawa miejscowego.

Czynność Wojewody Wielkopolskiego odrzucająca wniosek o dofinansowanie z uwagi na wykluczenie skarżącej, będąca zgodna z prawem, nie wymagała szczegółowego uzasadnienia. Zaskarżenie decyzji było bezpodstawne, a wyrok NSA oddala roszczenia skarżącej.

Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.

Odliczenie podatku naliczonego VAT wymaga ustalenia rzeczywistego wykonania usługi objętej fakturą przez jej wystawcę; nie spełnia tego warunku faktura wystawiona przez podmiot fikcyjny.

Wydatek na wyjazd integracyjny pracowników i współpracowników, mający pośredni związek z opodatkowaną działalnością gospodarczą, może być podstawą do odliczenia podatku VAT, o ile służy celom zwiększenia efektywności i wzmocnienia relacji wewnątrz zespołów, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 znajduje zastosowanie do postępowań celnych, nakładając na organ obowiązek zawiadomienia o uchybieniu terminowi oraz stosując zasadę "substance over form", zwolnienie z VAT nie może być odmówione z powodu uchybienia formalnego, jeśli spełnione są materialne przesłanki.

W wyniku analizy stanu faktycznego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nieistniejących transakcji brak było podstaw do badania dobrej wiary skarżącego i podtrzymał decyzję o braku prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Przy prawidłowej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, że skarżąca P. Sp. z o.o. świadomie korzystała z fikcyjnych faktur VAT, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego. Decyzja organów podatkowych utrzymano w mocy z uwagi na brak rzeczywistości gospodarczej wykazywanych transakcji.

Po uchyleniu przez organ odwoławczy decyzji wymiarowej organ pierwszej instancji nie nabywa ponownie prawa do wydawania postanowień o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku, a zwrot taki musi zostać dokonany przed upływem terminu z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT.

Zadeklarowana przez podatnika podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym powinna być uznana za uzasadnioną, gdy odbiega od wartości rynkowej pojazdu z powodu jego specyficznych cech, takich jak kwalifikacja jako pojazd z odzysku. Organ podatkowy nie może zmieniać podstawy bez dostatecznego uzasadnienia i analizy dowodów.