NSA orzekł, że bezprawne zorganizowane zaniechanie szpitala w zakresie zapewnienia odpowiedniego poziomu świadczeń zdrowotnych, w obliczu zewnętrznych i nadzwyczajnych okoliczności pandemicznych, nie wyczerpuje przesłanek naruszenia zbiorowych praw pacjentów zgodnie z art. 59 ust. 1 upp. Skarga została uwzględniona.

Wykonanie przewozu okazjonalnego pojazdem niezgłoszonym do ważnej licencji i niespełniającym wymogów dla taksówek skutkuje karą pieniężną. Licencja taksówkowa nie usprawiedliwia niezgodności z u.t.d. WSA prawidłowo dokonał oceny zgodności działań z przepisami.

Odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uzasadniona jest kolizją z zatwierdzonymi elementami zagospodarowania terenu, wynikającą z wcześniejszej decyzji ostatecznej, a kolizja ta nie może być usunięta bez naruszenia prawa budowlanego.

W sprawie odmawia się uznania prawa do odliczenia VAT z tytułu pozornych faktur w ramach oszustwa karuzelowego oraz nie przyznaje stawki 0% dla nieistniejącej transakcji WDT. Skarga kasacyjna jest oddalona z uwagi na brak skutecznego podważenia stanu faktycznego i proceduralnego.

Art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, umożliwiający umorzenie postępowań po upływie trzydziestu lat, jest zgodny z Konstytucją RP; umorzenie ma na celu stabilizację stanów prawnych i nie narusza zasady ochrony zaufania do państwa.

Nienależyta obsada sądu poprzez udział sędziego powołanego z udziałem KRS po 2017 r. stanowi podstawę do wznowienia postępowania, gdyż narusza standard niezawisłości sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz międzynarodowych konwencji.

W odniesieniu do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy należy stosować przepisy w nowym brzmieniu art. 115a ustawy o Policji, wprowadzone ustawą z dnia 14 sierpnia 2020 r.

Ujawnienie danych osobowych osoby zgłaszającej nieprawidłowości w postępowaniu administracyjnym bez odpowiedniej podstawy prawnej narusza art. 6 ust. 1 RODO, co uprawnia organ ochrony danych osobowych do udzielenia upomnienia.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze przez uprawnioną, wynikające z wykorzystania informacji uzyskanych w trakcie współpracy biznesowej, stanowi podstawę do unieważnienia przysługującego ochrony prawnej, nawet jeśli nie funkcjonowały wcześniejsze oznaczenia identyczne lub podobne. Sąd uwzględnił zarzuty skargi kasacyjnej, uchylając wyrok WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził dopuszczalność elastycznego zastosowania zasady kontynuacji funkcji zabudowy, zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, i uznał decyzje organów administracyjnych za prawidłowe w świetle przeprowadzonej analizy urbanistycznej.

Zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga sztywnego uśredniania parametrów budowlanych. Przeprowadzona analiza urbanistyczna jest zgodna z przepisami, a przyjęte parametry inwestycji są adekwatne do zróżnicowanej zabudowy obszaru.

Wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w trybie specustawy dezaktualizuje części planu miejscowego, zaś lokalizowanie miejsc postojowych i terenów utwardzonych na terenach planowanych na inne cele jest z nią zgodne.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, poprzez bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, nie rozpatrzył podania skarżącej w terminie. Skargę kasacyjną oddalono, uznając prawidłowość oceny sądu I instancji dotyczącej zaskarżenia bezczynności.

Poszerzenie kręgu adresatów postanowienia o wstrzymaniu budowy o współwłaściciela nieruchomości nie narusza tożsamości sprawy ani zakazu reformationis in peius, co eliminuje przesłanki dla wydania decyzji kasacyjnej. Decyzja organu odwoławczego powinna być reformacyjna, nie kasacyjna.

Podmiot zobowiązany do udzielania informacji publicznej jest obowiązany dostarczyć odpowiedzi na pytania dotyczące gospodarowania mieniem publicznym i świadczenia usług pod warunkiem, że takie pytania mieszczą się w zakresie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

NSA podtrzymał decyzję Prezesa WUG i wyrok WSA w Gliwicach o nałożeniu opłaty podwyższonej za nielegalne wydobycie kopaliny. Sąd potwierdził prawidłowość ustaleń organów co do działań W. B. podejmowanych bez wymaganej koncesji, w tym ilości oraz rodzaju wydobytej kopaliny.

Cudzoziemiec, ubiegając się o zezwolenie na nabycie nieruchomości, musi wykazać legalne pochodzenie środków finansowych. Brak wystarczających dowodów na takie pochodzenie uzasadnia odmowę wydania zezwolenia, co stanowi ochronę bezpieczeństwa finansowego i obrotu gospodarczego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sytuacji gdy spółka z jednym wierzycielem (Skarb Państwa) nie zgłasza wniosku o upadłość, członek jej zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe. Ochrona COVID-19 nie ma zastosowania, gdy stan niewypłacalności wystąpił przed epidemią.

Data doręczenia żądania organowi podatkowemu, a nie data nadania wniosku, wyznacza moment wszczęcia postępowania i końcową datę naliczania odsetek za zwłokę, zgodnie z art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej.

W zakresie wyroku NSA z dnia 19 marca 2026 r., stwierdza się, że nie istnieją podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego z uwagi na brak zagadnienia wstępnego, które determinowałoby konieczność jego zawieszenia. Złożona skarga kasacyjna M.N. została oddalona.

Ostatecznie, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Stwierdzono, że opieka nad niepełnosprawną matką nie uniemożliwia podjęcia zatrudnienia przez skarżącą, co wyklucza przyznanie świadczenia na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Operat wodnoprawny zawiera informacje o środowisku i jego ochronie, co kwalifikuje go do udostępnienia w trybie ustawy o informacji środowiskowej. Organ administracyjny, rozpatrujący wniosek o udostępnienie takich informacji, musi dokonać właściwej oceny, czy informacje mają charakter publiczny.

Błędne wskazanie daty w zawiadomieniu z art. 70c Ordynacji podatkowej, dotyczące zawieszenia biegu przedawnienia, nie niweczy skutków prawnych postępowania karnego skarbowego, gdy istnieje związek z zobowiązaniem podatkowym, a podatnik uzyskał przed upływem terminu wiedzę o jego wszczęciu.

Decyzja organów celnych naruszała art. 191 o.p. poprzez wadliwą ocenę dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzje administracyjne z uwagi na upływ czasu uniemożliwiający weryfikację deklarowanego pochodzenia towaru i umorzył postępowanie.