Komisja Nadzoru Finansowego miała podstawę do nałożenia na A. S.A. kary pieniężnej za nieprzestrzeganie przepisów ustawy o biegłych rewidentach, a środek informacyjny podawania nazwy do publicznej wiadomości był proporcjonalny. Skarga kasacyjna została oddalona.

Upływ terminu ważności pozwolenia konserwatorskiego po udzieleniu pozwolenia na budowę nie powoduje utraty jego ważności; inwestor może kontynuować prace na podstawie ważnego pozwolenia budowlanego.

NSA przy aprobacie oddalenia skargi kasacyjnej uznał, że ochrona bezpieczeństwa państwa usprawiedliwia ograniczenie dostępu do informacji publicznej, dotyczącej danych operacyjnych SOP, na mocy ustawy o ochronie informacji niejawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o rażącej bezczynności Przewodniczącego KRRiT w rozpoznaniu wniosku o wszczęcie postępowania, uznając, że wymagane było formalne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 31 § 2 kpa; oddala skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza rażącą przewlekłość prowadzenia postępowania przez Starostę Skarżyskiego, uzasadniając przyznanie sumy pieniężnej dla R. F. Oddalenie skarg kasacyjnych potwierdza prawidłowość orzeczenia sądu I instancji oraz brak naruszenia prawa w zakresie wysokości przyznanej sumy.

Informacje wymagające znacznego wysiłku i zasobów na ich przetworzenie, w tym anonimizację dokumentów, należy uznać za informacje przetworzone, wymagające wykazania szczególnego interesu publicznego przez wnioskodawcę.

Uchwała w sprawie ustalenia zasad przyznawania i wysokości diet radnych, jako akt prawa miejscowego, wymagała publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak skutkuje nieważnością uchwały.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2015 r., stwierdzający niekonstytucyjność art. 156 § 2 K.p.a. w zakresie pominięcia ustawodawczego, nie stanowi podstawy do wzruszenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia postępowania, jeśli decyzja zapadła przed zmianą przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w 2021 r.

Bezczynność organu administracji publicznej w rozpoznaniu żądania organizacji społecznej, wymagająca wydania formalnego rozstrzygnięcia, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające zastosowanie sankcji finansowych.

Orzeczenie dyscyplinarne dotyczące funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego nabiera prawomocności w momencie jego wydania przez organ odwoławczy, co uprawnia do niezwłocznego wykonania orzeczonej kary, niezależnie od doręczenia zainteresowanej stronie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą bezczynności Starosty Skarżyskiego, uznając, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mimo błędów w uzasadnieniu, odpowiada prawu na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Stosowanie zwolnienia z opodatkowania odsetek z tytułu art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. wymaga, aby odbiorca należności posiadał status właściciela w znaczeniu beneficial owner. Podmiot pośredniczący, nie dysponujący samodzielnie uzyskanymi korzyściami, takiego statusu nie posiada.

Otrzymanie demonstratora przez V. sp. z o.o. stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia, bowiem brak wzajemności i ekwiwalentności świadczeń wyklucza wyłączenie spod opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skarga kasacyjna wniesiona przez V. S.A. została oddalona, gdyż zarzuty proceduralne oraz dotyczące prawa materialnego nie wykazały istotnego wpływu na ostateczność zaskarżonego orzeczenia. Decyzja reformatoryjna organu podatkowego, stwierdzająca nierzetelność ksiąg i faktur, została uznana za prawidłową.

W przypadku zbycia nieruchomości nabytej wiele lat wcześniej przez osobę fizyczną, brak zorganizowanych i ciągłych działań w stosunku do tej nieruchomości oznacza, że uzyskane przychody nie stanowią dochodów z działalności gospodarczej.

Decyzje administracyjne zatwierdzające projekt podziału nieruchomości muszą być jednoznacznie zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co wymaga pełnej i profesjonalnej dokumentacji. W przypadku braku niezbędnych materiałów decyzje te muszą być uchylone.

W przypadku wniosku o rozłożenie na raty opłaty podwyższonej, organ powinien dokonać wszechstronnej i szczegółowej oceny przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, uwzględniając indywidualne okoliczności finansowe strony.

W postępowaniu administracyjnym skarżący jest zobowiązany wykazać indywidualny interes prawny do samodzielnego uczestnictwa. Brak jego wykazania skutkuje prawidłowością decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze.

Postępowanie administracyjne, którego wszczęcie wynika z żądania organizacji społecznej, musi być zakończone formalnym postanowieniem. Bezczynność w tym zakresie, szczególnie rażąca, podlega ocenie sądu administracyjnego, co uzasadnia nałożenie sankcji na organ.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek przekazania dokumentów spoczywa na przedsiębiorcy wyłącznie w kontekście inspekcji i kontroli działalności gospodarczej, na którą udzielono zezwolenia, a nie poza nimi.

W przypadku bezczynności organu administracji publicznej w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej, sądy administracyjne są uprawnione do uznania takiej bezczynności za rażące naruszenie prawa oraz nałożenia grzywny, gdy naruszenie to skutkuje niezałatwieniem sprawy w terminach ustawowych.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości poprzez zezwolenie na budowę i eksploatację infrastruktury gazowej jest zgodne z art. 124 ust. 1 u.g.n., jeśli spełnia przesłanki związane z miejscowym planem zagospodarowania i prawidłowymi rokowaniami z właścicielem nieruchomości.

Wznowienie postępowania podatkowego nie może prowadzić do pełnowymiarowego postępowania dowodowego, a jedynie do weryfikacji istniejących przesłanek wznowieniowych, w tym wyjścia na jaw nowych dowodów, spełniających wymogi art. 240 § 1 o.p. Skarga kasacyjna jest niezasadna, oddala się ją.

Niedostateczne rozważenie całokształtu materiału dowodowego oraz niepełne uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, stanowiące przeszkodę do skutecznej kontroli instancyjnej, uzasadniają uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.