Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym przez Starostę Wałeckiego było oczywiste, lecz nie rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co wyklucza stwierdzenie nieważności decyzji.

Tablice reklamowe usytuowane w sposób stabilny i zagłębione w gruncie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle trwale związane z gruntem, co uzasadnia uznanie ich właściciela za podatnika tegoż podatku.

Tablice reklamowe, o ile posiadają fundamenty trwałe związane z gruntem, stanowią budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Wielkość i stabilność obiektu budowlanego nie są samodzielnymi wyznacznikami trwałego związania z gruntem.

Pozorność działań skarżącej, polegająca na utworzeniu struktury mającej na celu uniknięcie opodatkowania przez zbycie udziałów celem ich umorzenia, jest podstawą do zastosowania art. 199a § 2 o.p., co uznaje się za działanie zabezpieczające przed uniknięciem zaległości podatkowych z tytułu dochodów z kapitałów pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż rejestracja pojazdu bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie prawa, kiedy zachodzą ku temu wszystkie niezbędne przesłanki. Sąd podtrzymał decyzję WSA o uchyleniu decyzji rejestracyjnej wobec braku legalnego dopuszczenia pojazdu do ruchu, zgodnie z przepisami krajowymi i unijnymi.

Tablice reklamowe trwale związane z gruntem podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a ustalenie tej cechy nie wymaga udziału biegłego, jeżeli organy dysponują wystarczającymi dowodami technicznymi.

Brak dochowania obowiązku utrzymania stałej powierzchni zalesienia skutkuje odmową przyznania premii pielęgnacyjnej i zalesieniowej, a niedochowanie terminu zgłoszenia siły wyższej wyklucza wyłączenie odpowiedzialności beneficjenta.

Obowiązek wypłaty zaliczki na poczet odszkodowania, określony w art. 9z ustawy o transporcie kolejowym, nie dotyczy podmiotu wnioskującego o lokalizację linii kolejowej, który jednocześnie wnosi odwołanie od decyzji ustalającej wysokość odszkodowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie każda decyzja opatrzona klauzulą „zastrzeżone” spełnia materialne przesłanki tajności, a odmowa udostępnienia informacji musi być oparta na konkretnych, uzasadnionych potrzebach ochrony interesów państwowych.

Tajemnica zawodowa, zgodnie z art. 280 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, stanowi uzasadnioną podstawę do odmowy udostępnienia informacji publicznej o działaniach nadzorczych KNF, o ile ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesom rynkowym.

Kolizja żądań naprawczych nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania przez organ ochrony danych, lecz powinna być wyjaśniona w toku postępowania właściwego.

Dokumenty potwierdzające kwalifikacje biegłego sądowego nie stanowią informacji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej wymaga przekazania informacji o spełnieniu formalnych wymogów, a nie materiałów źródłowych tych informacji.

Arkusze egzaminacyjne z przedmiotu "prawo rzymskie" przeprowadzane przez uczelnię wyższą jako dokumenty wewnętrzne nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza ich udostępnienie w tym trybie.

Wynagrodzenie wypłacane wspólnikom z tytułu obniżenia kapitału zakładowego spółki, pochodzące z wkładów pieniężnych a nie z zysku, nie stanowi dochodu z ukrytych zysków podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT zgodnie z art. 28m u.p.d.o.p.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości w właściwym czasie, przy czym powierzenie spraw spółki osobie trzeciej nie zwalnia z konieczności monitorowania sytuacji finansowej i spełnienia obowiązków zarządczych.

Nieruchomości w posiadaniu przedsiębiorcy w upadłości, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ K.c., zachowują związek z prowadzeniem działalności gospodarczej, co uzasadnia ich opodatkowanie według wyższych stawek, bez względu na faktyczne prowadzenie działalności.

Nieruchomość należąca do spółki w upadłości, będąca w posiadaniu syndyka, uznawana jest za związaną z działalnością gospodarczą na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., z uwagi na jej potencjalne wykorzystanie w działalności gospodarczej, co uzasadnia opodatkowanie według wyższych stawek.

Spadkobierca właściciela nieruchomości, który nabył prawo własności drogą spadku, może dochodzić odszkodowania za ograniczenie korzystania z nieruchomości, zgodnie z art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n., co zostało wykazane w ustalonym stanie faktycznym.

W sprawach stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntów na podstawie ustawy z 29 września 1990 r., konieczne jest wykazanie posiadania zarządu nad nieruchomością na dzień 5 grudnia 1990 r., co nie może być domniemywane na podstawie niewystarczających dowodów.

Naczelny Sąd Administracyjny stanowi, że decyzja o odmowie zastosowania ulgi płatniczej w formie rozłożenia na raty zaległości podatkowej była prawidłowa, mimo stwierdzenia przesłanki trudnej sytuacji, ze względu na brak zgody pomiędzy organami podatkowymi, w tym Prezydentem w kontekście art. 18 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Tablice reklamowe posadowione na fundamencie są trwale związane z gruntem w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych; podlegają zatem opodatkowaniu jako budowle. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną organu, wskazując na brak przesłanek prawnych do wznowienia postępowania o przyznanie pomocy finansowej; potwierdza zasadność wyroku WSA uchylającego decyzję Prezesa ARiMR z powodu niewystarczającego rozważenia dowodów i okoliczności przez organ.

Decyzja komunalizacyjna Wojewody Kieleckiego z dnia 17 marca 1992 r., dokonująca nabycia nieruchomości przez gminę nieodpłatnie z mocy prawa, została wydana z rażącym naruszeniem przepisów, nie wywołując nieodwracalnych skutków prawnych, co uzasadnia jej uchylenie w postępowaniu nadzorczym.

Trwałe związanie z gruntem wymaga posadowienia obiektu w sposób zapewniający stabilność i trwałość, co uzasadnia opodatkowanie jako budowli podatkiem od nieruchomości.