Skarga kasacyjna K.W. została oddalona jako nieoparta na usprawiedliwionych podstawach, a wyrok WSA podtrzymujący decyzję Komisji Egzaminacyjnej II stopnia uznany za zgodny z prawem, w szczególności z art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz normami ustawy - Prawo o adwokaturze.

Właściwe ustalenie materiału dowodowego oraz wszechstronna ocena zeznań świadków w kontekście możliwego uznania służby wojskowej za represję z powodów politycznych jest kluczowe dla przyznania statusu działacza opozycji antykomunistycznej.

W sprawie o sygn. I SA/Ol 203/23 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zobowiązanie beneficjenta do zwrotu środków z umowy o dofinansowanie ze względu na naruszenie zasady konkurencyjności, mimo potencjalnego charakteru szkody, jest zasadne i zgodne z prawem unijnym oraz krajowym.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał za zasadne wydane decyzje administracyjne dotyczące ustalenia nienależnie pobranych płatności, wskutek uznania objętego wnioskiem gospodarstwa za ognisko wysoce zjadliwej grypy ptaków.

Nieprawidłowości w realizacji projektów unijnych mogą skutkować obowiązkiem zwrotu dofinansowania; decyzja Zarządu Województwa Lubelskiego o takim zwrocie była zgodna z prawem i została utrzymana przez sąd.

Rezygnacja z zatrudnienia uprawniająca do świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga istnienia bezpośredniego związku czasowego z rozpoczęciem opieki nad osobą niepełnosprawną, lecz istotne jest, aby decyzja o niepodejmowaniu pracy miała na celu konieczność sprawowania opieki.

W postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, orzekając, że decyzja odszkodowawcza nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wysłuchania biegłych na rozprawie nie wpłynął istotnie na kwotę odszkodowania ustaloną zgodnie z wcześniejszymi przepisami.

W przypadku braku dokumentów homologacyjnych wymaganych przy rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE, naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. może być uznane za oczywiste, lecz dopiero jego istotne skutki gospodarczo-społeczne przesądzają o rażącym charakterze.

Tablice reklamowe posadowione na fundamentach nie zagłębionych w gruncie nie są budowlami trwale związanymi z gruntem i w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Publiczne ujawnienie imienia i nazwiska przez przewoźnika w celu weryfikacji uprawnień w publicznym miejscu, nie narusza zasad RODO, gdy spełnia warunki niezbędności umownej z art. 6 ust. 1 lit. b RODO.

Nieprzestrzeganie przez członka komitetu audytu obowiązku aktywnego i udokumentowanego monitorowania sprawozdawczości finansowej oraz systemów zarządzania ryzykiem stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej przez KNF.

W sprawie o sygn. akt II GSK 1458/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną organu, podtrzymując wyrok NSA I instancji w przedmiocie bezczynności Przewodniczącej Krajowej Rady Sądownictwa w dostępie do informacji publicznej. Wydano orzeczenie o konieczności rozpoznania skargi na nienależyte wykonanie obowiązków informacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za oczywiste naruszenie prawa przez Starostę, lecz zaznaczył konieczność ustalenia, czy naruszenie to miało rażący charakter na etapie ponownego rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję z powodów proceduralnych, a nie materialnoprawnych, zaś zarzut błędnej interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. okazał się nieadekwatny.

Podmiot faktycznie władający nieruchomością, niezależnie od braku tytułu prawnego, jest zobowiązany do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeśli spełnia definicję władającego według ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Naruszenie przez organ administracyjny art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. poprzez zarejestrowanie pojazdu bez homologacji nie ma charakteru rażącego, o ile nie wywołuje nieodwracalnych skutków prawnych, co wymaga oceny organu odwoławczego (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Sąd nie jest uprawniony do merytorycznej oceny diagnoz i decyzji komisji lekarskich; kontroluje jedynie prawidłowość proceduralną decyzji administracyjnych, mierzoną zgodnością z przepisami prawa.

Tablice reklamowe, które ze względu na swoją konstrukcję i sposób posadowienia zapewniają trwałe związanie z gruntem, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji nie dopełnił obowiązku kontroli decyzji administracyjnej, poprawność operatów szacunkowych była niewłaściwie oceniona. Zarzuty dotyczące przedawnienia były bezzasadne.

Decyzja organu administracji publicznej o zobowiązaniu podmiotu do zwrotu środków unijnych jest zasadna, gdy nieprawidłowości w procedurze zamówienia mogą potencjalnie wpłynąć na szkodę budżetu UE, co podlega ocenie sądu administracyjnego.

Wolno stojące tablice reklamowe nie są trwale związane z gruntem, jeśli ich fundamenty nie są zagłębione w gruncie, a stabilność wynika wyłącznie z masy i kształtu. Nie spełnia to warunku dla uznania ich za budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Tablice reklamowe i wiaty przystankowe nie są "trwale związane z gruntem" w rozumieniu art. 3 pkt 3 p.b., jeśli fundamenty nie są zagłębione w gruncie; funkcja reklamowa nie stanowi podstawy do ich kwalifikacji jako urządzenia reklamowe w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

W przypadku skreślenia fundacyjnego gabinetu weterynaryjnego z ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt, sąd powinien wszechstronnie ocenić, czy konieczne jest prowadzenie przez fundację działalności gospodarczej, odnosząc się do zaskarżonych przepisów materialnych i obowiązków proceduralnych sądu.

Tablice reklamowe usytuowane w sposób stabilny i zagłębione w gruncie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle trwale związane z gruntem, co uzasadnia uznanie ich właściciela za podatnika tegoż podatku.