Wojewoda Śląski pozostawał w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie duplikatu decyzji o pobycie czasowym i pracy, co uzasadniało stwierdzenie bezczynności organu, choć bez rażącego naruszenia prawa.

Decyzja administracyjna wydana przez pracownika organu bez prawidłowego upoważnienia stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące jej nieważnością. Tylko organ administracyjny może udzielić takiego upoważnienia.

Przymiotu strony w postępowaniach administracyjnych, dotyczących pozwolenia na budowę, nie da się ustalić jedynie na podstawie oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie; wymagany jest indywidualny, odrębny interes prawny, zgodny z definicją obszaru oddziaływania według przepisów prawa budowlanego.

Doręczenie zastępcze na adres działalności prowadzonej działalności przez osobę fizyczną nie jest skuteczne, jeśli nie została wskazana jako adres do doręczeń, a osoba odbierająca korespondencję nie była upoważniona do odbioru w imieniu adresata.

Wnioski z orzeczenia wskazują, iż Wojewódzki Inspektor nie miał obowiązku reformacyjnego orzeczenia w zakresie wznowienia postępowania powiatowego, z uwagi na właściwość organu w postępowaniu wznowieniowym określoną w art. 150 § 1 K.p.a.

Nieprawidłowości w realizacji projektu oraz naruszenie umowy o dofinansowanie uzasadniały żądanie zwrotu środków unijnych przez beneficjenta. Umowa i przepisy u.f.p. regulują obowiązek zwrotu przy stwierdzeniu wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem.

Podmioty niewyspecjalizowane w branży spożywczej nie mają prawa samodzielnie przekwalifikowywać produktów spożywczych na produkty pochodzenia zwierzęcego kategorii 3. Brak odpowiednich dokumentów handlowych uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 25 marca 2026 r., oddalił skargę kasacyjną Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, uznając, że przepisy o kategoriach przedsiębiorców należy stosować zgodnie z definicjami zawartymi w Prawie przedsiębiorców, bez ich rozszerzającej wykładni w ramach kontroli ubezpieczeniowej.

Zgodne z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej wszczęcie postępowania karnego przez organy ścigania skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, negującym jego przedawnienie z końcem 2018 roku.

Chipsy kostne wołowe przewożone w ramach transportu drogowego nie stanowią mięsa lub przetworów spożywczych z mięsa w rozumieniu przeporządzeń dotyczących przewozów drogowych, a zatem nie są zwolnione z zakazu ruchu zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty elektronicznej została nałożona zgodnie z prawem, a skarga kasacyjna G.D., zarzucająca naruszenia proceduralne, nie wykazała istotności tych naruszeń dla postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak osoby upoważnionej do reprezentacji oraz brak zgody organu na przeprowadzenie kontroli zdalnej skutkuje niepoddaniem się kontroli. W związku z tym, nałożenie kary pieniężnej za uniemożliwienie kontroli było zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przewoźnik jest odpowiedzialny za stan techniczny pojazdu, a posiadanie aktualnego badania technicznego nie zwalnia z obowiązku kontroli przed każdym przewozem. Usterki znane kierowcy eliminują możliwość wyłączenia odpowiedzialności na zasadzie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.

NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na istotne uchybienia proceduralne, niewystarczającą analizę dowodów i nierozpoznanie istoty sprawy dotyczącej odpowiedzialności zarządzającego transportem drogowym za skrócenie odpoczynków dobowych kierowców. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

W przypadku braku formalnych dokumentów potwierdzających przysługiwanie prawa zarządu, mienie będące w użytkowaniu PKP z dniem 27 maja 1990 r. podlega komunalizacji, co uzasadnia stwierdzenie nabycia przez właściwą gminę prawa własności takiej nieruchomości z mocy prawa.

Brak konieczności dołączenia do wniosku o pozwolenie wodnoprawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdy nie jest wykazane oddziaływanie na Natura 2000. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych.

Decyzja organów administracyjnych o nałożeniu podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska ma charakter deklaratoryjny i nie podlega przedawnieniu według zasad określonych w art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, lecz art. 70 § 1 tejże. Skarga kasacyjna bez zasadności, utrzymane decyzje administracyjne w mocy.

Postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchylające decyzje organów I i II instancji z powodu braku kompletnych dowodów i poprawnej oceny sytuacji wodnej zostały uznane za prawidłowe. Skarga kasacyjna została oddalona.

Właściciel lub dzierżawca nieruchomości, na której znajdują się odpady, jest uznawany za ich posiadacza, chyba że skutecznie obali domniemanie prawne wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach. Skuteczna argumentacja musi wykazać, iż odpadem włada inny podmiot.

Nałożenie kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd zespołem pojazdów o masie całkowitej powyżej 3,5 tony było zgodne z prawem. Oznakowanie drogi S10 spełniało wymogi prawa, a na użytkownikach ciąży obowiązek znajomości przepisów dotyczących opłat drogowych.

Uchylenie decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego unicestwia skutki zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Instrumentalne stosowanie zabezpieczeń dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest niedopuszczalne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak dostatecznego uzasadnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego oraz niezachowanie wymogów skargi kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem. Umorzenie składek jest możliwe wyłącznie w przypadku całkowitej nieściągalności, co musi być prawidłowo wykazane.

Skarga kasacyjna, dotykająca kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz rzetelności wystawionych faktur, nie została uwzględniona przez NSA. Prawidłowo wstrzymano bieg terminu przedawnienia, a skarżący nie dostarczył dowodów świadczących o rzeczywistości transakcji.

Sąd kasacyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw, potwierdzając wadliwość proceduralną w postępowaniu egzekucyjnym wynikającą z nieprawidłowości doręczenia.