Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w zakresie zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, ponieważ działanie organu i sądu I instancji pozostawało w zgodzie z obowiązującymi regulacjami oraz postanowieniami regulaminu Krajowego Planu Odbudowy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną J.S., potwierdzając brak podstaw do wznowienia postępowania. Art. 22 ust. 5 pkt 2 u.o.z.o.z., będący podstawą wpisu do gminnej ewidencji zabytków, nie został uznany za niekonstytucyjny, a określony przez Sądy Automatyzm działań Burmistrza na podstawie wpisu do ewidencji wojewódzkiej wyklucza naruszenie prawa. Skarżący nie udowodnił nowych okoliczności

Przepisy o przedawnieniu, w tym art. 66a ustawy o finansach publicznych, mają charakter materialnoprawny i nie działają retrospektywnie. Nie można ich stosować do zdarzeń zaistniałych przed ich wejściem w życie. Skarga kasacyjna Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej podlega oddaleniu.

Adresat administracyjnej decyzji odszkodowawczej posiada uprawnienie do roszczenia o odsetki za opóźnienie jego wypłaty, niezależnie od ograniczeń ustanowionych uchwałą dotyczącą podmiotów uprawnionych do odszkodowania. Roszczenie to zachowuje charakter akcesoryjny i administracyjny.

Rada Gminy ma prawo w ramach władztwa planistycznego nadawać terenom przeznaczenie rolne i wprowadzać zakaz zabudowy, o ile działania te są proporcjonalne, celowe i zgodne z interesem publicznym oraz ustaleniami planistycznymi.

NSA stwierdził, że brak podstaw wznowienia postępowania z powodu nowych okoliczności faktycznych uniemożliwia uchylenie decyzji kończącej postępowanie administracyjne.

Skarga kasacyjna wniesiona na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę na decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego zostaje oddalona jako niezasadna, gdyż umorzenie było zgodne z aktualnym stanem prawnym.

Operat szacunkowy, jako jedyny dowód z opinii biegłego, spełniał wymogi prawne. Zarzuty błędów metodologicznych, doboru nieruchomości porównawczych oraz naruszenia prawa materialnego uznano za niezasadne. Skarga kasacyjna oddalona.

Dla zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o Policji wystarczające jest sporządzenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, niezależnie od jego ogłoszenia, respektując odmienność regulacji prawa administracyjnego od procesu karnego.

Sąd Okręgowy, uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, rażąco naruszył przepisy art. 437 § 2 zdanie 2 k.p.k. Brak było podstaw do pełnego powtórzenia postępowania dowodowego; sąd powinien samodzielnie uzupełnić dowody.

Wydalenie ze służby funkcjonariusza Policji uzasadnione jest umyślnym naruszeniem przepisów dyscyplinarnych przez niezasadne użycie środków przymusu oraz fałszowanie przebiegu zdarzeń, co czyni działanie niezgodne z przepisami ustawy o Policji.

Od organu administracji oczekuje się wykonania wyroku sądu poprzez udostępnienie informacji publicznej bądź wydanie decyzji o odmowie w ramach nadużycia prawa, co nie zostało uczynione, skutkując oddaleniem skarg kasacyjnych.

Decyzja Ministra Klimatu i Środowiska o odmowie udzielenia pozwolenia zintegrowanego na podstawie trzykrotnego wymierzenia kar pieniężnych, uwzględniając późniejsze uchylenie tych kar, narusza zasadę proporcjonalności i zaufania obywateli do prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzeka, że odmowa pomocy finansowej na operacje ze środków EFRROW, o charakterze premiowym, jest uzasadniona przy braku wykazania ekonomicznej racjonalności i spójności planowanego przedsięwzięcia przez wnioskodawcę.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykładnia zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny była prawidłowa a ustalenia faktyczne nie mogły być skutecznie podważone w kasacji.

Przy ocenie przedawnienia obowiązku zwrotu pomocy unijnej, bieg terminu przedawnienia zostaje skutecznie przerwany działaniami organu uprawnionego, co wyklucza obligatoryjność umorzenia postępowania jako przedawnionego.

Prawomocne skazanie za umyślne przestępstwo skarbowe uzasadnia cofnięcie pozwolenia na broń palną myśliwską na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 6 lit. a) w związku z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji. Organy nie mają kompetencji do oceny charakteru przestępstwa.

Podmiot uczestniczący świadomie w oszustwie karuzeli VAT, działający jako bufor, nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktur wykazujących fikcyjne transakcje. Fakt przynależności do takiego oszustwa wyłącza towar z legalnego obrotu podatkowego.

Wezwanie do opłaty dodatkowej za przejazd płatną autostradą, wystawione po upływie okresu 24-miesięcy od końca roku przejazdu, jest prawomocne, jeśli przedawnienie pięcioletnie nie nastąpiło.

Oznakowanie żywności, które potencjalnie wprowadza konsumenta w błąd co do składu produktu, jest niedopuszczalne. Zakaz wprowadzania do obrotu takich produktów jest zgodny z prawem, gdyż ochrona konsumenta przed dezinformacją ma priorytet nad interesem podmiotu gospodarczego.

Decyzja uwłaszczeniowa wyklucza możliwość powiatyzacji nieruchomości na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, gdyż prawo użytkowania wieczystego przyznane przedsiębiorstwu państwowemu oznacza wyłączne władanie nad nieruchomością.

Sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu niewłaściwości, jeżeli sąd powszechny uznał się za niewłaściwy, co zgodnie z art. 58 § 4 p.p.s.a. obliguje do rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny.

Podmiot pełniący w ramach oszustwa karuzeli podatkowej funkcję bufora, który powinien być świadomy oszustwa, nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w celach realizacji inwestycji celu publicznego, zgodnie z art. 124 Ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest zgodna z prawem przy spełnieniu ustawowych przesłanek, w szczególności przeprowadzenia rokowań z właścicielem.