do góry
Bezpłatny dostęp na 30 dni do INFORFK skorzystaj
Pobieranie danych...
Powrót do menu głównego
 
drukuj pomniejsz czcionkę pomniejsz czcionkę powiększ czcionkę

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń 11/2021, data dodania: 21.10.2021

Porada aktualna na dzień 08-12-2021

Jak obliczyć wysokość zasiłku, jeżeli pracownik korzystał z urlopu bezpłatnego

PROBLEM

Jeden z naszych pracowników, zatrudniony od 1 marca 2019 r. w pełnym wymiarze czasu pracy, w podstawowym systemie przewidującym pracę od poniedziałku do piątku, wynagradzanym stałą stawką miesięczną, zachorował we wrześniu 2021 r. Jest to jego pierwsza niezdolność do pracy w tym roku. W okresie uwzględnianym w podstawie zasiłkowej pracownik przebywał na urlopie bezpłatnym łącznie przez ponad miesiąc (w grudniu 2020 r. przez 12 dni, a w lutym i kwietniu 2021 r. po 10 dni). Czy wszystkie miesiące, w których pracownik korzystał z urlopu bezpłatnego, pomijamy przy ustalaniu podstawy zasiłkowej, czy skracamy okres, z którego ustalana jest ta podstawa, z 12 do 11 miesięcy ze względu na to, że urlop trwał łącznie ponad miesiąc?

RADA

W podstawie wymiaru wynagrodzenia chorobowego powinni Państwo uwzględnić wynagrodzenie za okres 12 miesięcy poprzedzających powstanie niezdolności do pracy, czyli przypadający od września 2020 r. do sierpnia 2021 r. Jednak z tego okresu należy wyłączyć miesiące, których Państwa pracownik nie przepracował przynajmniej w połowie. Wyłączonych miesięcy nie należy też uzupełniać innymi miesiącami przepracowanymi (nawet najbliższymi). Szczegóły w uzasadnieniu.

UZASADNIENIE

Pomijanie miesięcy nieprzepracowanych z przyczyn usprawiedliwionych. Jeżeli w okresie, z którego ustalana jest podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego, pracownik nie osiągnął wynagrodzenia wskutek nieobecności w pracy z przyczyn usprawiedliwionych, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego należy:

  • wyłączyć wynagrodzenie za miesiące, w których przepracował mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy,
  • przyjąć po uzupełnieniu wynagrodzenie z miesięcy, w których ubezpieczony będący pracownikiem przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy.

W przypadku gdy ubezpieczony będący pracownikiem wykonywał pracę w każdym miesiącu z przyczyn usprawiedliwionych przez mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego (a także wynagrodzenia chorobowego) należy przyjąć wynagrodzenie za wszystkie miesiące po uzupełnieniu.

Państwa pracownik przebywał na urlopie bezpłatnym w grudniu 2020 r. przez 12 dni, a w lutym i kwietniu 2021 r. po 10 dni. W tych miesiącach pracownik powinien przepracować:

  • w grudniu 2020 r. - 21 dni,
  • w lutym 2021 r. - 20 dni,
  • w kwietniu 2021 r. - 21 dni.

Oznacza to, że w podstawie zasiłkowej nie należy uwzględniać wynagrodzenia za grudzień 2020 r. W tym miesiącu pracownik przepracował bowiem mniej niż połowę obowiązującego go wymiaru czasu pracy. Natomiast wynagrodzenie za luty i kwiecień 2021 r. trzeba uzupełnić.

Analizie w odniesieniu do tego, czy wynagrodzenie za dany miesiąc należy uzupełnić ze względu na usprawiedliwioną nieobecność pracownika w pracy, jaką w tym przypadku jest urlop bezpłatny, podlega dany miesiąc. Nie sumuje się dni takiej nieobecności w całym okresie uwzględnianym w podstawie zasiłkowej. Zatem, mimo że Państwa pracownik przebywał na urlopie bezpłatnym łącznie dłużej niż miesiąc, nie wyłączają Państwo z tego powodu dowolnego miesiąca z okresu 12 miesięcy uwzględnianych przy obliczaniu podstawy zasiłkowej.

Uzupełnienie wynagrodzenia wliczanego do podstawy zasiłkowej. Uzupełnienie wynagrodzenia polega na przyjęciu w podstawie wymiaru świadczenia chorobowego:

  • wynagrodzenia miesięcznego określonego w umowie o pracę lub w innym akcie, na podstawie którego powstał stosunek pracy, jeżeli wynagrodzenie przysługuje w stałej miesięcznej wysokości;
  • wynagrodzenia miesięcznego obliczonego przez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego za przepracowane dni robocze przez liczbę dni przepracowanych i pomnożenie przez liczbę dni, które ubezpieczony będący pracownikiem był obowiązany przepracować w tym miesiącu, jeżeli przepracował choćby 1 dzień; ten sposób uzupełniania dotyczy wynagrodzenia zmiennego;
  • kwoty zmiennych składników wynagrodzenia w przeciętnej miesięcznej wysokości, wypłaconej za miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, pracownikom zatrudnionym na takim samym lub podobnym stanowisku pracy u pracodawcy, u którego przysługuje zasiłek chorobowy, jeżeli ubezpieczony będący pracownikiem nie osiągnął żadnego wynagrodzenia.

Jeżeli wynagrodzenie pracownika składa się ze składników stałych i zmiennych, które są zmniejszane proporcjonalnie do okresu nieobecności w pracy, a w miesiącu, który wymaga uzupełnienia, pracownik otrzymał także wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy, wówczas całość wynagrodzenia, w tym również składniki stałe, należy przy uzupełnianiu potraktować jako składniki zmienne (pkt 279 komentarza ZUS do ustawy zasiłkowej z kwietnia 2019 r.).

Państwa pracownik jest wynagradzany wyłącznie stałą stawką wynagrodzenia, a zatem za luty i kwiecień 2021 r. należy przyjąć wynagrodzenie, do którego pracownik miał prawo za te miesiące.

PRZYKŁAD

Pracownik, o którym mowa w pytaniu, jest wynagradzany stałą stawką miesięczną. W okresie od września do grudnia 2020 r. otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 4500 zł, a od 1 stycznia 2021 r. - w kwocie 4800 zł. W podstawie wymiaru świadczenia chorobowego należy uwzględnić wynagrodzenie za okres od września do listopada 2020 r. w łącznej wysokości 13 500 zł (4500 zł x 3 miesiące) i sumę wynagrodzenia za okres od stycznia do sierpnia 2021 r. - 38 400 zł (4800 zł x 8 miesięcy). Łączna kwota wynagrodzenia wynosi 51 900 zł (13 500 zł + 38 400 zł), co średnio stanowi 4718,18 zł (51 900 zł : 11 miesięcy), a po potrąceniu o składki na ubezpieczenia społeczne (13,71%) - 4071,32 zł.

Stawka dzienna wynagrodzenia chorobowego wynosi 135,71 zł (4071,32 zł : 30 dni), a 80% tej kwoty stanowi 108,57 zł.

Należy przypomnieć, że na równi z dniami, w których pracownik świadczył pracę, traktowane są dni urlopu wypoczynkowego i inne dni nieobecności w pracy, za które pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.

PODSTAWA PRAWNA:

  • art. 92, art. 174 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - j.t. Dz.U. z 2020 r. poz. 1320; ost.zm. Dz.U. z 2021 r. poz. 1162

  • art. 36-38 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - j.t. Dz.U. z 2021 r. poz. 1133; ost.zm. Dz.U. z 2021 r. poz. 1834

Bożena Pęśko

specjalista z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, praktyk z wieloletnim doświadczeniem w dziale kadrowo-płacowym

Jeżeli w tym artykule nie znalazłeś rozwiązania swojego problemu – napisz redakcja2@inforfk.pl

Powiązane dokumenty

Potrzebujesz pomocy?
Konsultanci pracują od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00 - 17:00
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od IFK Platforma Księgowych
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK