Jak wypłacać świadczenia chorobowe pracownikowi, który ukończył 50 lat
Prawo do wynagrodzenia chorobowego finansowanego ze środków pracodawcy przysługuje pracownikowi przez okres pierwszych 33 dni w danym roku, bez względu na liczbę pracodawców i przerwy w zatrudnieniu. Jednak w przypadku pracowników, którzy ukończyli 50. rok życia, koszty niezdolności do pracy pracodawca ponosi przez krótszy okres, trwający 14 dni w roku kalendarzowym.
Wynagrodzenie chorobowe przysługuje ubezpieczonym, którzy nawiązali stosunek pracy, a także osobom wykonującym pracę nakładczą (chałupnikom) oraz odbywającym służbę zastępczą, jeżeli stali się niezdolni do pracy wskutek:
- choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,
- wypadku w drodze do pracy lub z pracy,
- poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów.
Za czas niezdolności pracownika do pracy, powstałej m.in. wskutek choroby, w pierwszej kolejności w danym roku kalendarzowym przysługuje wynagrodzenie chorobowe (art. 92 Kodeksu pracy). Liczba dni wypłaty tego wynagrodzenia jest zróżnicowana i zależy od wieku pracownika. Wynosi ona w danym roku kalendarzowym odpowiednio:
- 14 dni - jeśli pracownik ukończył 50 lat, lub
- 33 dni - w przypadku pracowników, którzy nie ukończyli 50 lat.
Po wyczerpaniu odpowiednio 33 lub 14 dni pobierania wynagrodzenia chorobowego w danym roku pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy finansowany przez ZUS.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
