Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wysokość ekwiwalentu za niewykorzystany urlop po 6 listopada 2018 r. winna być ustalana według przelicznika 1/21, zgodnie z art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu po decyzji Trybunału Konstytucyjnego, a regulacje przejściowe nie mogą ograniczać retrospektywnego skutku tego wyroku.

Dla kwalifikacji informacji jako publicznej irrelewantne jest badanie motywacji wnioskodawcy, a odmowa udostępnienia informacji powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od ewentualnego nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną na odrzucenie skargi na bezczynność SKO przez WSA, stwierdził brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy rozpatrzenia ponaglenia na wydanie zaświadczenia, podtrzymując decyzję o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.

Przedłużenie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. narusza zasadę proporcjonalności i prawo do sądu, co uzasadnia rozproszoną kontrolę konstytucyjności i niestosowanie tego przepisu, a sprawy cudzoziemców objęte są oceną bezczynności administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przedłużenie obowiązywania przepisów zawieszających bieg terminów na rozpatrywanie wniosków pobytowych po 30 czerwca 2024 r. było niezgodne z konstytucyjną zasadą proporcjonalności oraz prawem do sądu, uznając bezczynność organu.

Organ administracyjny wydając decyzję o wygaśnięciu stosunku służbowego z mocą ex tunc, musi uwzględniać wyłącznie okoliczności mające miejsce do terminu złożenia propozycji służby, zaś następstwa decyzji nie mogą być uzasadnione ustaleniami powstałymi po tej dacie, w szczególności dotyczącymi stanu zdrowia funkcjonariusza.

Uchylone decyzje organów policji w zakresie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop obliczanego według niekonstytucyjnych zasad muszą być oparte na zgodnych z Konstytucją RP zasadach obliczeń, wynikających z wyroku TK sygn. K 7/15 oraz z art. 66 ust. 2 Konstytucji.

Spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 83 ust. 4 RODO. Prezes UODO może nałożyć na nią karę za niezgłoszenie naruszenia ochrony danych osobowych i niezawiadomienie osoby, której dane dotyczą, gdyż ujawnienie takich danych prowadzi do wysokiego ryzyka naruszenia jej praw.