W postępowaniu o zwolnienie żołnierza zawodowego na podstawie art. 228 ust. 1 pkt 4 ustawy o obronie Ojczyzny ostateczna opinia służbowa z ogólną oceną dostateczną stanowi wystarczającą przesłankę faktyczną zastosowania tej podstawy. Organ zwalniający ani sąd administracyjny nie są uprawnieni do ponownego badania merytorycznej trafności opinii; kontrola sądowa ogranicza się do legalności decyzji uznaniowej

Art. 9 ust. 1 ustawy z 14 sierpnia 2020 r. nie może być interpretowany jako nakaz stosowania, do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przypadający przed 6 listopada 2018 r., współczynnika 1/30 wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Ekwiwalent należny byłemu policjantowi powinien zostać ustalony z uwzględnieniem skutków tego wyroku, według współczynnika 1/21, a uprzednia wypłata świadczenia nie wyłącza

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. w związku z art. 115a ustawy o Policji należy interpretować zgodnie z art. 190 Konstytucji RP, co wyklucza zastosowanie współczynnika 1/30 uznanego wyrokiem TK K 7/15 za niekonstytucyjny także do ekwiwalentu za urlop niewykorzystany przed 6 listopada 2018 r. Wyrównanie świadczenia ustala się z zastosowaniem współczynnika 1/21.

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie stanowi podstawy stosowania współczynnika 1/30 części miesięcznego uposażenia przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przypadający przed 6 listopada 2018 r. Ekwiwalent ten należy obliczyć z uwzględnieniem skutków wyroku TK K 7/15, a więc według ekwiwalentnego przelicznika 1/21, także gdy funkcjonariusz został zwolniony ze służby

Organ prowadzący publiczne przedszkole, który w ogłoszeniu konkursu dopuścił kandydatów niebędących nauczycielami, nie może po prawidłowym wyłonieniu takiego kandydata unieważnić konkursu z powodu braku w strukturze placówki stanowiska kierowniczego przeznaczonego dla nauczyciela sprawującego nadzór pedagogiczny. Okoliczność ta nie stanowi nieprawidłowości konkursowej w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4