Skarga kasacyjna oddalona; prawidłowość wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego za pomocą zajęcia rachunku bankowego potwierdzona; kwestia rozłożenia należności składkowych na raty należy do odrębnego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję o nałożeniu kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, uznając, że skarga kasacyjna nie wykazała istotnego wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy.

Sąd uznał, że decyzja Prezesa NFZ była prawidłowa w zakresie odmowy uwzględnienia odwołania dotyczącego wyboru ofert na świadczenie opieki zdrowotnej. Ocena oferty miała być dokonana w oparciu o dane zawarte w ofercie, bez zmian po złożeniu wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącej kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, wskazując na prawidłowość ustaleń faktycznych i procedur organu, co uzasadnia nałożenie kary.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę, potwierdzając zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportowych.

Oddalenie skargi kasacyjnej M.K. z powodu nieprzedstawienia usprawiedliwionych podstaw prawnych potwierdzających naruszenie jego indywidualnego interesu prawnego, istotnego dla przyznania statusu strony w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę.

Utrzymanie kary wydalenia ze służby wyłącznie za naruszenie zasad etyki, po uniewinnieniu od jednego zarzutu, jest nieadekwatne do faktów sprawy i wymaga ponownej oceny w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej.

NSA podzielił stanowisko WSA w Gliwicach, uznając, że nagła choroba pełnomocnika uzasadniała przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, co czyni zaskarżone postanowienie SKO bezprawnym i uprawniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż sąd ocenił, że brak aktualnego operatu szacunkowego czynił decyzję o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zgodną z obowiązującymi przepisami i zasadami postępowania administracyjnego.

Zachowanie funkcjonariusza Policji, polegające na nieuprawnionym przetwarzaniu i przechowywaniu dokumentów niejawnych, uzasadnia decyzję o zwolnieniu ze służby, z uwagi na utratę rękojmi zachowania tajemnicy oraz naruszenie ważnego interesu służby.

Zwolnienie lekarskie funkcjonariusza może być uznane za związane z wypadkiem w służbie, mimo przekroczenia 60-dniowej przerwy, jeżeli dokumentacja medyczna potwierdza związek ze wypadkiem. Organ administracyjny obowiązany jest uwzględniać pełen materiał dowodowy.

NSA uznaje za nieskuteczne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące procedury i wysokości grzywien, podkreślając celowość środków egzekucyjnych w kontekście wielokrotnego uchylania się od wykonania obowiązku.

Grzywna nałożona w postępowaniu egzekucyjnym, mimo lakonicznego uzasadnienia, jest uzasadniona, gdy inne środki okazały się nieskuteczne, a obowiązek pozostał niewykonany.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że grzywna jako środek egzekucyjny w sposób uzasadniony zapewnia efektywność egzekucji obowiązku niepieniężnego, zaś wskazane nałożenie kolejnej grzywny, mimo krótkiego uzasadnienia, było właściwe z uwagi na uporczywą niewykonalność obowiązku przez adresata decyzji.

Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie przysługuje zażalenie, a w efekcie skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Brak możliwości zaskarżenia wynika z wykładni art. 101 § 3 k.p.a.

Działaczem opozycji antykomunistycznej bądź osobą represjonowaną z powodów politycznych można uznać wyłącznie osobę spełniającą wszystkie przesłanki określone w ustawie, a brak wymaganych dowodów wyklucza przyznanie takiego statusu.