Uregulowanie w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej nie wyłącza stosowania art. 189f k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie regulują samodzielnie odstąpienia od nałożenia kary lub udzielenia pouczenia. Pominięcie przez organ ustaleń i oceny przesłanek odstąpienia stanowi naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. mogące istotnie

Samo uczestnictwo w procedurze powołania sędziego Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej po zmianach z 2017 r. nie stanowi samoistnej podstawy nieważności postępowania ani nie przesądza o braku cechy sądu ustanowionego ustawą. Zarzut taki wymaga wykazania konkretnych, realnych i zindywidualizowanych okoliczności podważających niezawisłość lub bezstronność sędziego. NSA jest związany precyzyjnie wskazanymi

Upływ terminu ważności legitymacji dokumentującej uzyskanie kwalifikacji instruktorskich nie stanowi sam przez się dowodu utraty tych kwalifikacji i nie uzasadnia stwierdzenia wygaśnięcia rozkazu personalnego przyznającego dodatek instruktorski na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Organ jest obowiązany wykazać ustanie materialnoprawnej przesłanki prawa do dodatku oraz należycie uzasadnić istnienie

Decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powodu jej przetworzonego charakteru wymaga przekonującego, konkretnego i weryfikowalnego wykazania w jej uzasadnieniu zakresu ponadstandardowych czynności oraz obciążenia zasobów podmiotu zobowiązanego. Braków tych nie może konwalidować argumentacja przedstawiona dopiero w odpowiedzi na skargę. Status wnioskodawcy w organach uczelni nie wyłącza

Przy rozstrzyganiu o udostępnieniu imion i nazwisk pracowników wykonawcy realizujących umowę z podmiotem publicznym sąd nie może automatycznie przenosić zasad jawności odnoszonych do kontrahenta publicznego na osoby wykonujące umowę. Uzasadnienie wyroku musi odrębnie i wyczerpująco wyjaśniać przesłanki wyłączenia ochrony prywatności z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz zawierać jednoznaczne wskazania dla

Prawo odmowy zeznań przysługujące świadkowi na podstawie ustawy o NIK nie zwalnia go z obowiązku osobistego stawiennictwa na prawidłowe wezwanie kontrolera. Uprzednia, także pisemna, deklaracja odmowy zeznań nie stanowi uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa i może skutkować karą pieniężną z art. 48 ust. 1 ustawy o NIK; obowiązku tego nie uchyla ani dostęp do informacji niejawnych, ani immunitet formalny

Nakaz z art. 58 ust. 2 lit. c RODO może być skierowany wyłącznie do podmiotu, co do którego organ nadzorczy ustalił, że jest administratorem danych w rozumieniu art. 4 pkt 7 RODO albo podmiotem je przetwarzającym. Nie wystarcza ogólne ustalenie, że podmiot leczniczy przetwarza dane pacjenta; konieczne jest wykazanie jego władztwa lub faktycznego przetwarzania danych objętych konkretnym żądaniem dostępu

Art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy nowelizującej z 14 czerwca 2020 r. przez „zasady ustalania ekwiwalentu” za niewykorzystany urlop rozumie normy kształtujące zakres prawa do urlopu i ekwiwalentu, a nie współczynnik służący obliczeniu wartości jednego dnia urlopu. Przepis ten nie nakazuje stosowania wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15 przelicznika 1/30 ani nie wyłącza zastosowania przelicznika 1/21.

Skarga kasacyjna oparta na zarzucie naruszenia art. 145 p.p.s.a. wymaga powiązania tego przepisu wynikowego z konkretnymi przepisami prawa materialnego lub procesowego naruszonymi przez organ albo wadliwie ocenionymi przez sąd pierwszej instancji. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. jest skuteczny wyłącznie wtedy, gdy wadliwość uzasadnienia uniemożliwia kontrolę kasacyjną, a nie gdy stanowi jedynie

Nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest zasadne, jeżeli adresat prawidłowego wezwania bez obiektywnie usprawiedliwionej przyczyny nie wykonuje w terminie obowiązku procesowego. Organ nie ma obowiązku wykazywania, że uchybienie spowodowało rzeczywiste przedłużenie postępowania, a późniejsze wykonanie wezwania nie niweczy automatycznie podstawy wymierzenia

Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. jest dopuszczalna, gdy ponowny wniosek dotyczy sprawy uprzednio ostatecznie rozstrzygniętej, a zachodzi tożsamość podmiotowa, przedmiotowa i prawna oraz brak zmiany faktów istotnych dla normy materialnoprawnej. Okoliczności niemające znaczenia dla przesłanki „szczególnie uzasadnionego przypadku” z art. 82 ust. 1 ustawy emerytalnej nie wyłączają

Wyrok skazujący musi w sentencji samodzielnie i jednoznacznie określać czyn przypisany oskarżonemu, jego kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymiaru kary. Braku tych elementów nie usuwa ani odesłanie do kwalifikacji wskazanej w akcie oskarżenia, ani uzasadnienie wyroku, ani postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, jeżeli prowadziłoby ono do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia

W postępowaniu o zwolnienie żołnierza zawodowego na podstawie art. 228 ust. 1 pkt 4 ustawy o obronie Ojczyzny ostateczna opinia służbowa z ogólną oceną dostateczną stanowi wystarczającą przesłankę faktyczną zastosowania tej podstawy. Organ zwalniający ani sąd administracyjny nie są uprawnieni do ponownego badania merytorycznej trafności opinii; kontrola sądowa ogranicza się do legalności decyzji uznaniowej

Wezwanie zobowiązanego do okazania uprzednio zajętych ruchomości albo wskazania miejsca ich przechowywania, wydane na podstawie art. 98 § 1b u.p.e.a., ma charakter materialno-techniczny i nie jest samodzielną czynnością egzekucyjną w rozumieniu art. 1a pkt 2 u.p.e.a. Termin do wniesienia skargi na zajęcie ruchomości biegnie od doręczenia dokumentu stanowiącego podstawę zajęcia, a nie od doręczenia

Art. 9 ust. 1 ustawy z 14 sierpnia 2020 r. nie może być interpretowany jako nakaz stosowania, do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przypadający przed 6 listopada 2018 r., współczynnika 1/30 wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Ekwiwalent należny byłemu policjantowi powinien zostać ustalony z uwzględnieniem skutków tego wyroku, według współczynnika 1/21, a uprzednia wypłata świadczenia nie wyłącza

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. w związku z art. 115a ustawy o Policji należy interpretować zgodnie z art. 190 Konstytucji RP, co wyklucza zastosowanie współczynnika 1/30 uznanego wyrokiem TK K 7/15 za niekonstytucyjny także do ekwiwalentu za urlop niewykorzystany przed 6 listopada 2018 r. Wyrównanie świadczenia ustala się z zastosowaniem współczynnika 1/21.

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie stanowi podstawy stosowania współczynnika 1/30 części miesięcznego uposażenia przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przypadający przed 6 listopada 2018 r. Ekwiwalent ten należy obliczyć z uwzględnieniem skutków wyroku TK K 7/15, a więc według ekwiwalentnego przelicznika 1/21, także gdy funkcjonariusz został zwolniony ze służby

Organ prowadzący publiczne przedszkole, który w ogłoszeniu konkursu dopuścił kandydatów niebędących nauczycielami, nie może po prawidłowym wyłonieniu takiego kandydata unieważnić konkursu z powodu braku w strukturze placówki stanowiska kierowniczego przeznaczonego dla nauczyciela sprawującego nadzór pedagogiczny. Okoliczność ta nie stanowi nieprawidłowości konkursowej w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4

Art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy nowelizującej nie nakazuje stosowania do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przypadający przed 6 listopada 2018 r. niekonstytucyjnego współczynnika 1/30. Przez „zasady ustalania ekwiwalentu” należy rozumieć normy określające zakres prawa do urlopu i wynikającego z niego świadczenia, a nie sposób kalkulacji stawki dziennej; ekwiwalent powinien odpowiadać wartości

W postępowaniu habilitacyjnym uchylenie uchwały z powodu wadliwego głosowania nie obliguje organu do ponowienia czynności dowodowych, w szczególności do powołania nowej komisji habilitacyjnej lub sporządzenia nowych recenzji. Termin miesięczny do podjęcia uchwały ma charakter instrukcyjny. Kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do legalności postępowania i nie obejmuje merytorycznej oceny dorobku

Kara porządkowa z art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej może zostać nałożona, jeżeli adresat prawidłowo doręczonego wezwania bez obiektywnie usprawiedliwionej przyczyny nie wykona w terminie obowiązku przedłożenia dokumentów lub złożenia wyjaśnień. Jej zastosowanie nie jest uzależnione od wykazania, że uchybienie spowodowało rzeczywiste przedłużenie postępowania, a późniejsze wykonanie wezwania nie

Przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego jest dopuszczalne jedynie po jego prawidłowym zawiadomieniu o czasie i miejscu rozprawy. Dwukrotne awizowanie przesyłki skierowanej na adres zawierający błędny numer lokalu, niebędący adresem wskazanym przez oskarżonego, nie powoduje skutku doręczenia zastępczego. Rozprawa przeprowadzona w takich warunkach narusza art. 117 § 1 i 2 oraz art. 374 §

W postępowaniu zaświadczeniowym z art. 218 k.p.a. organ może potwierdzić wyłącznie fakty lub stan prawny wynikające bezspornie z istniejących ewidencji, rejestrów lub innych danych pozostających w jego posiadaniu; nie może prowadzić pełnego postępowania dowodowego ani dokonywać samodzielnych ustaleń i ocen na podstawie zeznań świadków. Brak dokumentacji nie uzasadnia rozszerzenia tego trybu, jeżeli

Art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy nowelizującej z 14 czerwca 2020 r. nie stanowi podstawy do stosowania wobec ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przypadającego za okres sprzed 6 listopada 2018 r. współczynnika 1/30. Przez „zasady ustalania ekwiwalentu” należy rozumieć normy określające zakres prawa do urlopu i jego ekwiwalentu, nie zaś normę techniczną wyznaczającą wysokość świadczenia za jeden