Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość ustalenia opłaty planistycznej wynikającej z wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego, odrzucając zarzuty skarżącego co do naruszeń w zakresie ekspertyzy operatu szacunkowego oraz błędnej wykładni prawa.

Etap uzgadniania projektu decyzji o warunkach zabudowy opiera się na deklarowanym przeznaczeniu inwestycji. Ocena zgodności z rzeczywistym przeznaczeniem i spełnieniem wszystkich wymogów następuje na dalszych etapach procedowania, tj. przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustaleń organów administracji, uznając brak zmiany stosunków wodnych i szkód na gruntach sąsiednich. Oddalona została skarga kasacyjna zarzucająca błędne ustalenia faktyczne oraz brak dowodu z opinii biegłego w zakresie zmian stanu wody na gruncie.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, potwierdzające zgodność z prawem decyzji administracyjnych o ustaleniu warunków zabudowy.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wymaga badania tylko przepisów u.d.i.p., które nie narzucają obowiązku ponaglenia, jako że nie jest to środek zaskarżenia wymagalny w tym trybie.

Oddalenie skargi kasacyjnej jest zasadne, gdy spełnienie kryteriów dochodowych i metrażowych jest warunkiem koniecznym, a ich przekroczenie uniemożliwia przyznanie pomocy mieszkaniowej, mimo zarzutów proceduralnych odnoszących się do stosowania przepisów k.p.a.

Żołnierzowi, który zwolnił się z zawodowej służby wojskowej wskutek wypowiedzenia stosunku służbowego przez okres poniżej 10 lat, nie przysługuje świadczenie pieniężne, nawet przy zliczeniu okresów służby w innych formacjach mundurowych.

Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID nie odnosi się do terminów zgłoszeń do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych, które upłynęły przed jego wejściem w życie. Regulacja ma prospektywny charakter i nie obejmuje działań wcześniejszych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wykorzystywanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w biogazowni bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie przepisów o odpadach, co uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Prowadzenie wizyjnego systemu kontroli magazynowania odpadów w sposób niezgodny z ustawą o odpadach uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Odstąpienie od kary możliwe jest jedynie przy spełnieniu wszystkich przesłanek określonych w art. 189f k.p.a.

Zarządzenie pokontrolne WIOŚ, nakładające obowiązek prowadzenia wizyjnego monitoringu i zgłoszenia zamknięcia składowiska, jest zgodne z prawem. Odrzucenie skargi wynika z prawidłowej oceny ustaleń pokontrolnych.

Wewnętrzne akty dotyczące zasad bezpieczeństwa w Zakładzie Karnym, mimo ich wewnętrznego charakteru, stanowią informację publiczną, gdy dotykają aspektów mających znaczenie dla praw i obowiązków osadzonych, co skutkuje obowiązkiem ich udostępnienia skarżącemu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że kara administracyjna nałożona za naruszenia w zakresie magazynowania odpadów jest zasadna i proporcjonalna, podkreślając charakter związany decyzji o jej wymierzeniu oraz brak przesłanek do uznania naruszenia za znikome.

Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa krajowego, choć pozostającego w dyspozycji innego przewoźnika, nie zwalnia przewoźnika polskiego z odpowiedzialności zgodnie z przepisami prawa transportowego.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest zasadna, jeżeli organ wykazał, że odniósł się do złożonego wniosku zgodnie z jego możliwościami oraz poinformował o braku posiadania niektórych informacji.

Uchwała Sądu: Dla ustalenia odległości planowanej zabudowy od drogi istotna jest charakterystyka terenu jako "w terenie zabudowy" lub "poza terenem zabudowy" w rozumieniu art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych; organ winien zweryfikować cechy zagospodarowania przed wydaniem decyzji.

Uchwała Rady Miejskiej w Łodzi w sprawie nagród dla nauczycieli nie narusza art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela, gdyż przepisy te nie wymagają określenia podmiotów zgłaszających kandydatów do nagród.

Ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej z uwagi na ochronę prywatności oraz danych wrażliwych osób wykonujących czynności pomocnicze nie narusza przepisów u.d.i.p. Organy są zobowiązane do ochrony danych o stanie zdrowia, co uzasadnia odmowę udostępnienia orzeczeń komisji lekarskich.

Stwierdzenie wygaśnięcia stosunku służbowego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej z mocy prawa jest uzasadnione, jeżeli brak jest formalnej propozycji dalszego zatrudnienia przed upływem ustawowego terminu do jej złożenia, a przesłanki materiałowe wykluczają interpretację ochronną, nawet w przypadku ciąży.

Obowiązek zgłaszania informacji do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych jest fundamentalny dla zabezpieczenia interesów społecznych oraz międzynarodowych zobowiązań RP. Naruszenie tego obowiązku nie spełnia przesłanek znikomości wagi naruszenia i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę bez ważnego świadectwa kierowcy, potwierdzając wymóg posiadania takiego świadectwa przez kierowcę pozostającego w dyspozycji przewoźnika polskiego.

Obowiązek prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsc składowania odpadów trwa do zakończenia procesu rekultywacji składowiska, niezależnie od ustania przyjmowania odpadów, a każda interpretacja ograniczająca ten obowiązek do fazy przyjmowania odpadów jest błędna.

Umowa o pracę i związane z nią dokumenty dotyczące osoby zatrudnionej na stanowisku niewiążącym się z pełnieniem funkcji publicznej nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż operat szacunkowy stanowi informację publiczną udostępnianą w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, co skutkuje uznaniem bezczynności organu (starosty) w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie takiej informacji.