Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na nieuzasadnionym odwlekaniu wydania decyzji, przy istnieniu pozytywnych uzgodnień i braku przeszkód prawnych, stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające wymierzenie organowi grzywny.

Niedopłaty za media, rozliczane zaliczkowo, muszą być ujmowane proporcjonalnie w wydatkach miesięcznych przy rozliczaniu dodatku mieszkaniowego, co jest zgodne z art. 5 ust. 4a ustawy o dodatkach mieszkaniowych.

Obowiązek zwrotu pomocy finansowej przyznanej Policjantowi, wynikający z art. 94 ust. 1a ustawy o Policji, jest zgodny z zasadami konstytucyjnymi, gdyż przepis ten obowiązywał w dacie przyznania pomocy oraz w dacie skazania za przestępstwa określone w ustawie. NSA utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej na podstawie twierdzenia o nadużyciu prawa, musi wydać decyzję administracyjną. Bezczynność w tym zakresie uzasadnia stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.

Decyzja o wygaśnięciu stosunku służbowego funkcjonariusza KAS z mocy art. 170 p.w. KAS, w przypadku braku propozycji dalszej służby z uwagi na przeszłość w organach bezpieczeństwa, jest prawnie skuteczna, nawet jeśli wydana jest z opóźnieniem. Wykonywanie przepisów ustawy o KAS wyklucza możliwość zatrudnienia takich osób w KAS.

Przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., należy stosować zasady obowiązujące przed 2018 r., uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego eliminujący wskaźnik 1/30. Odmowa stosowania nowych zasad po tej dacie jest nieuprawniona.

Decyzje ostateczne, które nie tworzą praw nabytych, mogą być zmieniane lub uchylane w trybie art. 154 k.p.a. także jeśli zapadły w wyniku 'decyzji związanych', przy zaistnieniu interesu społecznego lub słusznego interesu strony, szczególnie w kontekście wyroków TK.

Organ odpowiadając na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie posiadanych danych o szczepieniach ochronnych, nie dopuścił się bezczynności, jeśli udzielił odpowiedzi na pytania zgodnie z posiadanymi informacjami i obowiązującymi przepisami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną uznając, że organ odpowiedział na wniosek o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z obowiązującym prawem, a zarzut bezczynności był niezasadny.

Inspektor nie pozostawał w bezczynności, udzielając informacji według swoich możliwości, a skarga kasacyjna jest niezasadna wobec prawidłowości działań organu w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Obniżenie dodatku służbowego policjantowi w związku ze zmianą przydziału służbowego leży w uznaniu administracyjnym, zgodnym z obowiązującym porządkiem prawnym i nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących dodatków służbowych.

Dla powstania uprawnienia funkcjonariusza Straży Granicznej do świadczeń z tytułu delegowania wystarczające jest faktyczne pełnienie służby w innej miejscowości, niezależnie od wydania formalnego rozkazu personalnego. Brak rozkazu nie wyklucza prawa do świadczeń.

Prawomocne orzeczenie kary wydalenia ze służby powoduje wygaśnięcie stosunku służbowego z mocy prawa, czyniąc administracyjne postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie bezprzedmiotowym (art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Więziennej).

Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.

Uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie było wadliwe, gdyż nie zapewniało należytej staranności w ocenie żądanej informacji jako publicznej; wyrok został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na wymaganiach formalnych i materialnych skargi kasacyjnej, oddalił w całości wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji w przedmiocie utraty prawa do stypendium, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że brak szczegółowego odniesienia się organu administracji do zarzutów może stanowić naruszenie zasad uzasadnienia decyzji i dwuinstancyjności postępowania. Oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów.

Korekta zaświadczenia o pomocy de minimis nie stanowi aktu zaskarżalnego, lecz jest czynnością materialno-techniczną, której korekta nie podlega zażaleniu. Zaskarżenie takiej czynności jest procesowo niedopuszczalne.

Prezydent Miasta Jastrzębie-Zdrój dopuścił się bezczynności poprzez nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej w wymaganej formie. Sąd administracyjny właściwie podtrzymał decyzję o zobowiązaniu organu do ponownego rozpatrzenia wniosku.

Informacje dotyczące umowy o oczyszczanie ścieków nie spełniały przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k., zatem A. S.A. nie miała podstaw do ich nieudostępnienia w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy administracyjne nie naruszyły prawa przyznając częściowe zwolnienie z odpłatności za usługi opiekuńcze w wysokości 45%, działając w ramach uznania administracyjnego oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami. Skarga kasacyjna oddalona.

W postępowaniu administracyjnym organ zobowiązany jest do przedstawienia szczegółowego uzasadnienia swoich decyzji, szczególnie w kontekście zdrowia kandydata do służby, czego brak wniosła do uchylenia orzeczenia przez NSA jako niespełniającego wymogów proceduralnych.