Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej k.p.a., umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji po upływie 30 lat nie narusza Konstytucji RP ani Konwencji o ochronie praw człowieka.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umorzenie postępowania administracyjnego po upływie 30 lat od ogłoszenia decyzji, wynikające z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA, jest zgodne z obowiązującym prawem. Przesłanek do uznania naruszenia przepisów Konstytucji RP bez orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego brak.

Nieruchomości pozostające we władaniu Polskich Kolei Państwowych bez udokumentowanego tytułu prawnego, ulegają komunalizacji z mocy prawa na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej z dniem 27 maja 1990 r., nawet pomimo późniejszych regulacji dotyczących uwłaszczenia PKP.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że mienie pozostające w faktycznym zarządzie PKP nie wyłącza go z komunalizacji, o ile zarząd nie został formalnie udokumentowany decyzją administracyjną zgodnie z art. 38 ust. 2 u.g.g.

Dane w systemach zgodnie z art. 5 ust. 3a ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia nie stanowią informacji sektora publicznego i nie mogą być udostępniane na podstawie ustawy o otwartych danych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że sądy administracyjne mogą ocenić oczywistą niezgodność ustaw z Konstytucją. Ustalenia w zakresie przewlekłości uznaje się za prawidłowe po 30 czerwca 2024 r., ustawa o pomocy obywatelom Ukrainy nie może dalej przedłużać terminów proceduralnych.

Bezczynność Wojewody Śląskiego w procedurze udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy naruszała prawa cudzoziemca oraz była sprzeczna z zasadą proporcjonalności, uzasadniając stwierdzenie rażącego naruszenia prawa, pomimo "zamrożenia" terminów przepisami ustawy specjalnej.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany po 30 czerwca 2024 r. w kontekście stwierdzenia bezczynności organu. Sąd uznaje to za sprzeczne z prawami konstytucyjnymi, co uzasadnia odmowę stosowania tego przepisu postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody Śląskiego, uznając, że decyzja sądu pierwszej instancji, stwierdzająca bezczynność organu, była prawidłowa. Organ zobowiązany do rozpoznania wniosku w terminie zgodnie z prawem.

Prawo zarządu nieruchomości nabytej na rzecz Skarbu Państwa przed wejściem w życie ustawy o gospodarce gruntami z 1985 r. ustanawiane było na podstawie umowy sprzedaży, co wyłącza możliwość jej komunalizacji. Zastosowanie mają przepisy art. 8 ust. 3 ugg w zakresie obejmującym umowy sprzed wejścia w życie ugg.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż sformułowanie "nie powinno" w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego należy interpretować jako normatywne, wyrażające zakaz, co uzasadnia negatywną opinię dotyczą projektów sprzecznych z takim planem.

Zawieszenie postępowania o ustalenie odszkodowania uzależnione od przedstawienia dokumentu potwierdzającego następstwo prawne współwłaściciela jest zasadne. Odszkodowanie ma charakter wspólny dla współwłaścicieli i ich następców prawnych, co wyklucza jego indywidualne dochodzenie.

Rektor Uczelni dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadniało przyznanie skarżącej rekompensaty finansowej. Pomimo wewnętrznych trudności, organ miał obowiązek wydać zaświadczenie w terminie, co dokumentacja potwierdza.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Rektora Uczelni [...], uznając, że bezczynność organu w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów, mimo nieprawidłowości, nie miała rażącego charakteru.

Zgodnie z orzeczeniem NSA, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop sprzed 6 listopada 2018 r. powinien być obliczany według zasad określonych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego K 7/15, co wyklucza stosowanie przelicznika 1/30, uznanego za niezgodny z Konstytucją, na rzecz współczynnika 1/21, zapewniającego sprawiedliwą rekompensatę.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić skargę kasacyjną Rektora Uczelni, uznając, że bezczynność uczelni w zakresie wydania zaświadczenia o przebiegu studiów nie była rażąca, lecz nie usprawiedliwia opóźnienia.

Anonimizacja danych umów dotyczących majątku publicznego przez W. Sp. z o.o. była niezgodna z ustawą o dostępie do informacji publicznej, gdyż stanowiły one informację publiczną, która nie podlegała ochronie bez uzasadnionych przesłanek.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wysokość ekwiwalentu za niewykorzystany urlop po 6 listopada 2018 r. winna być ustalana według przelicznika 1/21, zgodnie z art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu po decyzji Trybunału Konstytucyjnego, a regulacje przejściowe nie mogą ograniczać retrospektywnego skutku tego wyroku.

Dla kwalifikacji informacji jako publicznej irrelewantne jest badanie motywacji wnioskodawcy, a odmowa udostępnienia informacji powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od ewentualnego nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną na odrzucenie skargi na bezczynność SKO przez WSA, stwierdził brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy rozpatrzenia ponaglenia na wydanie zaświadczenia, podtrzymując decyzję o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.

Przedłużenie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. narusza zasadę proporcjonalności i prawo do sądu, co uzasadnia rozproszoną kontrolę konstytucyjności i niestosowanie tego przepisu, a sprawy cudzoziemców objęte są oceną bezczynności administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przedłużenie obowiązywania przepisów zawieszających bieg terminów na rozpatrywanie wniosków pobytowych po 30 czerwca 2024 r. było niezgodne z konstytucyjną zasadą proporcjonalności oraz prawem do sądu, uznając bezczynność organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przewlekłość postępowania Wojewody Śląskiego wobec cudzoziemca, po upływie objętego ustawą terminu, jest niezgodna z konstytucyjną zasadą prawa do sądu i nie jest usprawiedliwiona nadzwyczajnymi okolicznościami.