Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak udokumentowanego prawa zarządu nieruchomością przez PKP na dzień 27 maja 1990 r. skutkuje jej przekształceniem w mienie komunalne z mocy prawa, zgodnie z ustawą komunalizacyjną, co wyklucza pretensje PKP do tej nieruchomości.

Nieruchomości pozostające we władaniu przedsiębiorstwa PKP bez udokumentowanego prawa w sposób przewidziany w u.g.g.w.n. podlegają komunalizacji według art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej; oddalenie kasacji PKP.

Nieruchomość Skarbu Państwa z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa przeszła na własność gminy, jako że PKP nie dysponowało udokumentowanym prawem zarządu na dzień wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej, co wykluczało wyłączenie nieruchomości spod komunalizacji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustaleń organów administracji, uznając brak zmiany stosunków wodnych i szkód na gruntach sąsiednich. Oddalona została skarga kasacyjna zarzucająca błędne ustalenia faktyczne oraz brak dowodu z opinii biegłego w zakresie zmian stanu wody na gruncie.

Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID nie odnosi się do terminów zgłoszeń do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych, które upłynęły przed jego wejściem w życie. Regulacja ma prospektywny charakter i nie obejmuje działań wcześniejszych.

Prowadzenie wizyjnego systemu kontroli magazynowania odpadów w sposób niezgodny z ustawą o odpadach uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Odstąpienie od kary możliwe jest jedynie przy spełnieniu wszystkich przesłanek określonych w art. 189f k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wykorzystywanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w biogazowni bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie przepisów o odpadach, co uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa krajowego, choć pozostającego w dyspozycji innego przewoźnika, nie zwalnia przewoźnika polskiego z odpowiedzialności zgodnie z przepisami prawa transportowego.

Obowiązek zgłaszania informacji do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych jest fundamentalny dla zabezpieczenia interesów społecznych oraz międzynarodowych zobowiązań RP. Naruszenie tego obowiązku nie spełnia przesłanek znikomości wagi naruszenia i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę bez ważnego świadectwa kierowcy, potwierdzając wymóg posiadania takiego świadectwa przez kierowcę pozostającego w dyspozycji przewoźnika polskiego.

Obowiązek prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsc składowania odpadów trwa do zakończenia procesu rekultywacji składowiska, niezależnie od ustania przyjmowania odpadów, a każda interpretacja ograniczająca ten obowiązek do fazy przyjmowania odpadów jest błędna.

Umowa o pracę i związane z nią dokumenty dotyczące osoby zatrudnionej na stanowisku niewiążącym się z pełnieniem funkcji publicznej nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Kierowca realizujący międzynarodowe przewozy drogowe w dyspozycji polskiego przewoźnika musi posiadać ważne świadectwo kierowcy wydane na podstawie licencji wspólnotowej, mimo umów outsourcingowych z zagranicznymi przewoźnikami.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wnioski o wpisy do rejestru kształcenia podyplomowego lekarzy są informacją publiczną i podlegają udostępnieniu zgodnie z ustawą, zaś brak decyzji administracyjnej Naczelnej Rady Lekarskiej o odmowie udostępnienia skutkował bezczynnością.

Uchwała rady gminy w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy zawiera obowiązkowe elementy określone w ustawie o ochronie praw lokatorów. Warunki obniżania czynszu powinny być ustalone w odrębnej uchwale dotyczącej zasad wynajmowania lokali.

Dokumenty wewnętrzne organów administracyjnych, nie wpływające bezpośrednio na zewnętrzną działalność ani formę realizacji zadań publicznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozstrzygnięcie potwierdza ich wykluczenie z udostępniania obywatelom.

Informacja publiczna uznana za prostą wymaga udostępnienia, jeśli organ nie wykazuje, że jej przetworzenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wystarczą ogólne twierdzenia organu o skomplikowaniu działań przygotowawczych.

Prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu z mocy art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w przypadku, gdy wnioskowane dokumenty mają nadaną klauzulę "Zastrzeżone" z uwagi na zawartość związaną z bezpieczeństwem narodowym, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia.

Regulamin pracy jednostki organizacyjnej stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., gdyż dotyczy organizacji pracy i może być udostępniony zgodnie z prawidłowo zastosowanymi normami prawnymi w zakresie jawności informacji publicznej.

Działania Konsula RP nie stanową aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych. Właściwość skarg względem takich działań określa Kodeks postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uchylenie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości pod drogę publiczną, z uwagi na niekompletny materiał dowodowy, jest zgodne z prawem. Weryfikacja przesłanek nabycia własności wymaga rzetelnego postępowania wyjaśniającego w pierwszej instancji.