Mogą to być jednak jedynie takie czynności, które są niezbędne do odwrócenia siły wyższej lub jej skutków bądź zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Ocena zakresu niezbędnych czynności musi być dokonywana indywidualnie w odniesieniu do każdego przypadku. Przy wydawaniu decyzji o zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości z powodu zapobieżenia znacznej szkody wynikającej z awarii należy kierować się racjonalnością i przewidywalnością rozmiarów możliwej do zaistnienia szkody w kontekście tych przesłanek, które istnieją w chwili wydawania decyzji. I o ile w sprawie niekwestionowane jest, że natychmiastowe zajęcie nieruchomości w celu usunięcia awarii i związanej z nią nagłej potrzeby zapobieżenia znacznej szkody było uzasadnione, o tyle do zbadania pozostaje, czy również wycięcie drzew można zakwalifikować jako nagła potrzeba zapobieżenia znacznej szkody wynikającej z awarii. Pojęcie siły wyższej nie jest definiowane normatywnie. Zgodnie z art. 126 u.g.n. w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, z zastrzeżeniem ust. 5, dwie przesłanki zajęcia nieruchomości, tj. przypadek siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody.
Naruszenie przez pracodawcę obowiązku udzielania pracownikowi urlopu wypoczynkowego za dany rok do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego nie uprawnia pracownika do rozpoczęcia po tym terminie urlopu bez zgody pracodawcy (wyrok Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2000 r., I PKN 121/00, OSNP 2002/15/353). Zawiadomienie pracodawcy o rozpoczęciu zaległego urlopu wypoczynkowego nie usprawiedliwia nieobecności pracownika w pracy. Sąd Najwyższy jednocześnie stwierdził, że w sytuacji niewykorzystania przez pracownika części urlopu z powodu choroby pracodawca jest Sąd Najwyższy orzekając w sprawie zajął odmienne stanowisko niż powód, odrzucając w całości jego żądania. Natomiast zarzut wadliwości rozwiązania umowy o pracę z powodem, zdaniem Sądu Najwyższego jest również niewłaściwy.
ekwiwalentu w wyższym wymiarze niż wynikający – zgodnie z żądaniem powoda - z dni urlopu niewykorzystanych i nierozliczonych za lata Na podstawie tych dowodów Sąd drugiej instancji ustalił, że powodowi przysługiwał ekwiwalent za 41 dni urlopu (za 13 dni urlopu z 2010 Powód nie sprostał wyżej wskazanym wymaganiom.
Powierzenie na podstawie art. 42 § 4 k.p. odwołanemu prezesowi zarządu spółki pracy niewymagającej wysokich kwalifikacji, wykonywanej na hali produkcyjnej pomiędzy pracownikami fizycznymi, może stanowić naruszenie przez pracodawcę obowiązku poszanowania godności pracownika (art. 111 k.p.), jeżeli nosiło znamiona intencjonalnego, świadomego i natężonego złą wolą działania zmierzającego do poniżenia wniosku o urlop do czasu przedstawienia takiego zaświadczenia, skoro wniosek powoda o zaległy urlop czynił bezprzedmiotowym obowiązek odłożenie rozpatrzenia wniosku o urlop do czasu przedstawienia takiego zaświadczenia, skoro wniosek powoda o zaległy urlop czynił bezprzedmiotowym Następnie zażądano od powoda podpisania bilansu Spółki z datą wsteczną, uzależniając od tego udzielenie powodowi urlopu wypoczynkowego
Przepisy nie określają, czy takie dopuszczenie powinien otrzymać także pracownik, który bezpośrednio po długotrwałej chorobie chce skorzystać z urlopu wypoczynkowego. Należy jednak uznać, że udzielenie urlopu wypoczynkowego bez uzyskania od lekarza medycyny pracy zaświadczenia o zdolności pracownika do pracy na zajmowanym stanowisku (po długotrwałym zwolnieniu lekarskim) nie narusza przepisów prawa pracy. Urlop wypoczynkowy polega na czasowym niewykonywaniu pracy na dotychczasowym stanowisku i już tylko z tego powodu nie można przyjąć, że powodu złamania ręki. powodu choroby trwającej powyżej 30 dni.
Przepis art. 229 § 2 Kodeksu pracy stanowi, że pracownik, który był niezdolny do pracy z powodu choroby dłużej niż 30 dni, podlega kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. Powstaje pytanie, co z pracownikiem, który po chorobie trwającej dłużej niż 30 dni chce w dniu, w którym powinien stawić się do pracy, skorzystać z urlopu na żądanie? Czy przysługuje mu takie prawo? powodów. Z tego samego powodu (o czym wspominał Sąd Najwyższy) trudno logicznie uzasadnić potrzebę uzyskania zaświadczenia o dopuszczeniu do pracy do świadczenia pracy z powodu choroby.
Podkreśla się szeroką autonomię pracodawcy przy określaniu i stosowaniu kryteriów uzasadniających wytypowanie pracownika do zwolnienia. Swoboda ta nie wyłącza ingerencji sądu, gdy działania pracodawcy są dowolne, niesprawiedliwe lub nieobiektywne. Najbardziej przekonujące są kryteria świadczące o przydatności pracownika, zważywszy na cele pracodawcy. Ponadto powód, zwracając się o urlop bezpłatny, nie dał pracodawcy zbyt dużo czasu na podjęcie decyzji o udzieleniu mu urlopu i zorganizowaniu Stanowiska wicedyrektorów zajmowało pięć osób, w tym powód (przebywający na urlopie bezpłatnym). W niniejszej sprawie jednakże drugą przesłanką - obok likwidacji stanowiska pracy powoda, było przebywanie przez powoda na urlopie bezpłatnym
W doktrynie podnosi się, że omyłka powinna być oczywista, tzn. powinna wynikać w sposób niewątpliwy z sentencji lub uzasadnienia. Sprostowanie nie może polegać na wydaniu orzeczenia o charakterze merytorycznym ani prowadzić do zmiany samego rozstrzygnięcia sporu. Wprawdzie może się zdarzyć, że konkretne rozstrzygnięcie zawarte w wyroku zawiera błąd będący wynikiem pomyłki i nie jest zgodne z intencją składu sędziowskiego, jednak tego rodzaju błąd może być naprawiony jedynie w trybie zaskarżenia w toku instancji. Sprostowanie nie jest środkiem prawnym służącym korekcie rozstrzygnięcia co do istoty. Wynagrodzenie powoda M.K. za 96 dni urlopu wypoczynkowego wynosi kwotę 4.354,56 euro, a powoda R.L. za 104 dni urlopu kwotę 4.354,56 zł się do wypłaty powodom wyższego niż wynikającego z umów o pracę wynagrodzenia. Z dowodów wpłat na konta powodów wynika, że w każdym okresie otrzymywali oni wyższe wynagrodzenie niż wynikające ze stawek podanych w
Zasady obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop urlopu wypoczynkowego z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Powód nie wykorzystał 37 dni urlopu wypoczynkowego (10 dni w 2009 r. oraz 27 dni w 2010 r.). Z uwagi na to, że ani prawo o szkolnictwie wyższym, ani rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie regulują, w ocenie powoda
Urlop bezpłatny na okres sprawowania mandatu i trzy miesiące po jego wygaśnięciu, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, jest urlopem udzielanym wyłącznie na wniosek zainteresowanego pracownika parlamentarzysty. Ale wniosek ten pracodawca ma obowiązkowo uwzględnić. Zarazem nie ma ograniczenia ustawowego, odnośnie okresu, na jaki urlop ma zostać udzielony. Ale poseł lub senator, korzystający z takiego urlopu, korzysta z takiej samej ochrony stosunku pracy przewidzianej w art. 31 ustawy. bezpłatny, a następnie został powołany na stanowisko dyrektora szpitala i to właśnie z tą chwilą zakończył urlop bezpłatny. Nie można zatem przyjąć za Sądem Rejonowym, iż okres w którym poseł korzysta z urlopu bezpłatnego jest bez znaczenia, skoro urlop ten bezpłatny, a następnie został powołany na stanowisko dyrektora szpitala i z tą chwilą zakończył urlop bezpłatny, a po zakończeniu kadencji
Jeśli pracownik odmawia przyjęcia nowych warunków płacy, umowa o pracę ulega rozwiązaniu z upływem okresu wypowiedzenia, przy czym rozwiązanie takie pociąga za sobą wszystkie skutki rozwiązania dokonanego przez zakład pracy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W związku z wywodami i wnioskami zgłoszonymi przez powoda na rozprawie przed Sądem Najwyższym należy Tak więc w odniesieniu do powoda nie może mieć zastosowania przepis art. 17 cyt. wyżej ustawy urlopowej, lecz przepis art. 19 tej ustawy - roszczeń powoda.
Jednocześnie z racji wyodrębnionego w procesie przedmiotu sporu (prawo do ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy) skarżący nie Tego rodzaju proceder Sąd Okręgowy uznał za sprzeczny z art. 171 § 1 k.p., bowiem ekwiwalent za urlop wypłaca się po rozwiązaniu stosunku K. od pozwanej Spółki kwotę 16.610.57 zł tytułem ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.
Mimo braku ewidencji czasu pracy lub jej nierzetelności, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jeśli przy pomocy innych dowodów wykaże fakt przepracowania określonej liczby godzin, w tym godzin nadliczbowych. Takim dowodem może być również opinia sporządzona przez biegłego. P. kwotę 42.592,15 zł tytułem wynagrodzenia za pracę i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wraz z ustawowymi odsetkami za P. 17.379,20 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 sierpnia 2015 r. urlop wypoczynkowy kwoty 17.379,20 zł to żądanie to było w pełni uzasadnione.
Rozpoczęcie przez pracownika korzystania z udzielonego mu przez pracodawcę urlopu wypoczynkowego jest równoznaczne ze stawianiem się do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności w rozumieniu art. 53 § 3 KP, chyba że nie było podstaw do udzielenia tego urlopu z powodu przedłużającej się niezdolności do pracy. Łączny okres nieprzerwanej niezdolności do pracy z powodu choroby powoda wynosił 182 dni. ze stawieniem się pracownika do pracy w związku z ustaniem niezdolności do pracy z powodu choroby (art. 53 § 3 KP). Natomiast w rachubę mogłoby wchodzić naruszenie art. 53 § 3 KP, lecz nie z tego powodu, który został wskazany w petitum skargi kasacyjnej
Likwidacja oddziału jako jednostki organizacyjnej nie będącej zakładem pracy w rozumieniu art. 3 k.p. nie jest likwidacją zakładu pracy w rozumieniu § 15 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 1981 r. w sprawie urlopów wychowawczych (j.t. Dz.U. z 1985 r. nr 2, poz. 10 ze zm.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej (art. 422 § 1 k.p.c.). Wyjątkiem od tej zasady jest dopuszczalność wypowiedzenia umowy o pracę w okresie urlopu wychowawczego z powodu likwidacji zakładu pracy Powódce na jej prośbę został udzielony dwuletni urlop wychowawczy od 26.II.1988 r. do 25.II.1990 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie można kwestionować twierdzenia powoda, że pracownik ma prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego Przewodniczący: SSN Walerian Sanetra Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Jadwiga Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca) Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu Korzystanie przez pracownika z prawa do urlopu w sytuacji, gdy z powodu długotrwałej nieobecności w pracy nie został objęty planem urlopów
wypłaciła mu ekwiwalent za część urlopu nie wykorzystanego z powodu choroby. Skoro na sporządzonym przez Zofię C. zestawieniu zaległych urlopów powód sam wpisał daty, w których chce wykorzystać urlop , to strona Powód wykorzystał w naturze urlop za 1993 r. w wymiarze 19 dni i za 1994 r. w wymiarze 26 dni.
W 2018 r. powodowi przysługiwało 10 dni urlopu wypoczynkowego (urlop proporcjonalny). W 2019 r. powód wykorzystał łącznie 41 dni urlopu wypoczynkowego, a w 2020 r. - 43 dni urlopu wypoczynkowego oraz 12 dni urlopu bezpłatnego W czasie urlopu pozwany informował powoda, że w najbliższym czasie nie będzie możliwości pracy za granicą.
Sądy przyjęły, iż w okresie urlopu bezpłatnego prawo powoda do wynagrodzenia uległo zawieszeniu. W czasie urlopu pracodawca kontaktował się z powodem, który obowiązany był pozostawać pod telefonem komórkowym. Drugie zagadnienie występujące w sprawie wiązało się z kwestią wynagrodzenia powoda w okresie urlopu bezpłatnego.
Brak wyraźnej zgody pracownika na udzielenie mu zaległego urlopu w okresie wypowiedzenia nie rodzi automatycznie po jego stronie roszczenia o ekwiwalent za nie wykorzystany urlop, gdyż konieczne jest przeprowadzenie przez niego dowodu, że mimo nieświadczenia pracy i pobierania wynagrodzenia w okresie wypowiedzenia, traktowanego przez zakład pracy jako faza równoczesnego korzystania z urlopu wypoczynkowego Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sprawa rzeczywistej przyczyny zwolnienia z pracy powoda nie została w dostatecznym stopniu wyjaśniona Natomiast, jeśli chodzi o ekwiwalent za nie wykorzystany urlop, to zdaniem Sądu Wojewódzkiego nie przysługuje on powodowi, gdyż zaległy Podnosi się w niej, w związku z tym, że powód nie wyraził zgody na piśmie na wykorzystanie urlopu zaległego w okresie wypowiedzenia, a
W świetle załącznika nr 3 do uchwały nr 8/72 Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1972 r. w sprawie zatrudniania pracowników budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem, regulującego zasady udzielania urlopów wypoczynkowych i obliczania należnego za nie wynagrodzenia - wynagrodzenie za czas urlopu ustala się w wysokości przeciętnego wynagrodzenia z okresu trzech miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu (ust. 3), przy czym podstawa obliczenia tej należności obejmuje świadczenia pieniężne wypłacane w złotych i w obcej walucie (ust. 4), a okres urlopu traktowany jest na równi z okresem wykonywania pracy (pkt 2 tegoż ustępu). W świetle zaś § 15 cyt. wyżej uchwały KERM nr 138/65 powodom przysługiwał urlop wypoczynkowy na takich samych warunkach jak pracownikom Po powrocie do Polski powodowie korzystali z pracowniczego urlopu wypoczynkowego, za który pozwany zakład pracy wypłacił im wynagrodzenie Ponieważ przepisy szczególne nie normują innego sposobu płatności wynagrodzenia za pracowniczy urlop wypoczynkowy należny powodom, a wynagrodzenie
Na ocenę, czy pracownik przepracował wymagany umową [z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe] czas po zakończeniu szkolenia opłaconego przez pracodawcę musi rzutować nie tylko fakt zawieszenia stosunku pracy z uwagi na korzystanie z urlopu bezpłatnego, ale także fakt wykonywania zatrudnienia cywilnoprawnego na rzecz pracodawcy i to zatrudnienia wykorzystującego dotychczasowe, pracownicze kwalifikacje Sąd jednocześnie ustalił, że w okresie urlopu bezpłatnego pozwany wykonywał na rzecz powoda szereg prac na podstawie umów cywilnoprawnych W okresie tego urlopu wykonywał pracę na rzecz powoda na podstawie umów cywilnoprawnych i to pracę, która - gdyby nie ta okoliczność - Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.