Uchwała rady gminy w przedmiocie ustalania wysokości diet dla radnych stanowi akt prawa miejscowego, wymagający ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym; brak takiego ogłoszenia skutkuje nieważnością uchwały.

Decyzja Wojewody odmawiająca ustalenia i przekazania dotacji, jako arbitralna i pozbawiona podstaw prawnych, została prawidłowo unieważniona przez WSA, a skarga kasacyjna Wojewody oddalona z powodu braku uzasadnionych zarzutów.

Wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej bez uprzedniego wezwania wnioskodawcy do podpisania wniosku stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 §1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wobec braku dowodów na faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej naruszającej zakaz z art. 24f ust. 1 u.s.g., stwierdzenie wygaśnięcia mandatu radnego jest przedwczesne i nieuzasadnione. Odwołanie się jedynie do potencjalnej możliwości takiej działalności jest niewystarczające.

Zarząd dróg publicznych, ustanowiony przez organ administracyjny, nie może wykonywać zadań dotyczących zarządzania drogami wewnętrznymi, które nie należą do dróg publicznych, nawet jeśli są własnością gminy. Kompetencje zarządcy drogi ograniczają się do dróg publicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając właściwość postępowania organu w doręczeniu wezwań. Wyrok WSA wykazał braki uzasadnienia prawnego, które uniemożliwiły kontrolę instancyjną.