Odmowa ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia jest uzasadniona, gdy raport o oddziaływaniu na środowisko nie przedstawia racjonalnych wariantów alternatywnych, zgodnie z ustawą o ocenach oddziaływania na środowisko.

Prawo do rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego powstaje od pierwszego dnia miesiąca, w którym wydana została decyzja przyznająca to świadczenie, co wyklucza możliwość jego przyznania od dnia złożenia wniosku.

Świadczenie pielęgnacyjne, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a) u.ś.r., nie przysługuje osobie zobowiązanej do opieki nad niepełnosprawnym pozostającym w związku małżeńskim, jeśli współmałżonek nie posiada orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności, niezależnie od separacji faktycznej.

Sąd stwierdził, że brak podstaw do zastosowania art. 234 ust. 3 Prawa wodnego w sprawie, gdyż nie wykazano zmiany stosunków wodnych powodującej szkodę na gruntach sąsiednich, uzasadniającej nałożenie na właściciela działki obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego.

Przedsięwzięcie wydobywcze niezabezpieczone zgodnością z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego narusza określone przeznaczenie terenu, co stanowi podstawę odmowy decyzji środowiskowej. Ocena zgodności lokalizacji inwestycji uwzględnia wykładnię przepisów planistycznych, eliminując możliwość jakiegokolwiek przemijającego wyłączenia funkcji terenu.

Sąd administracyjny uznał za prawidłowe przyjęcie dwóch różnych stawek opłat zmiennych za pobór wód podziemnych w zależności od celu poboru wody, co odpowiada zasadom wynikającym z Prawa wodnego oraz rozporządzeń dotyczących rynku wodnego.

Przy naliczaniu opłat za pobór wód powierzchniowych przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest zobowiązane stosować odmienną stawkę opłaty zmiennej w zależności od przeznaczenia wody, rozróżniając wodę pobraną dla zbiorowego zaopatrzenia ludności od wody sprzedawanej hurtowo innym podmiotom.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za przekroczenie warunków środowiskowych jest zgodna z prawem; zarzuty proceduralne i materialnoprawne skargi kasacyjnej pozostają bezpodstawne.

Przewoźnik wykonujący transport drogowy podlega odpowiedzialności karnej za niewyposażenie kierowcy w przewożone dokumenty wymagane art. 87 ustawy o transporcie drogowym, nawet w przypadku gdy kierowca nie okaże dokumentów podczas kontroli.

Niezgłoszenie pojazdu do licencji transportowej oraz nieokazanie wypisu z licencji uzasadniało nałożenie kary pieniężnej zgodnie z art. 87 i 92a u.t.d. Bierność dowodowa strony nie może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla organu w postępowaniu administracyjnym.

Nieprawidłowość doręczenia decyzji administracyjnej w trybie art. 44 k.p.a., wynikająca z braku jasnych adnotacji o dokonanym awizowaniu, skutkuje uznaniem doręczenia za nieskuteczne, co chroni prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu.

Zachowanie funkcjonariusza Policji, polegające na nieuprawnionym przetwarzaniu i przechowywaniu dokumentów niejawnych, uzasadnia decyzję o zwolnieniu ze służby, z uwagi na utratę rękojmi zachowania tajemnicy oraz naruszenie ważnego interesu służby.

Zwolnienie lekarskie funkcjonariusza może być uznane za związane z wypadkiem w służbie, mimo przekroczenia 60-dniowej przerwy, jeżeli dokumentacja medyczna potwierdza związek ze wypadkiem. Organ administracyjny obowiązany jest uwzględniać pełen materiał dowodowy.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż sąd ocenił, że brak aktualnego operatu szacunkowego czynił decyzję o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zgodną z obowiązującymi przepisami i zasadami postępowania administracyjnego.