W odniesieniu do naruszeń polegających na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu, kara pieniężna nie może być multiplicowana na podstawie sumowania jednostkowych naruszeń, o ile nie wynika to wprost z odpowiednich regulacji prawnych.

Z uwagi na niewystarczająco uzasadnione uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji w sprawie zarządzenia pokontrolnego organu administracji, NSA uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając zarzuty proceduralne podniesione przez skarżącą spółkę.

Wniesienie odwołania po upływie 14 dni od doręczenia decyzji, zgodnie z art. 129 k.p.a., skutkuje jego bezskutecznością oraz ostatecznością decyzji. Okoliczności osobiste stron nie wpływają na ustawowy bieg terminu odwoławczego.

Przesłanki stosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego należy interpretować wąsko, odnosić wyłącznie do sytuacji wyjątkowych i nagłych umożliwiających odwołanie w trybie bez wypowiedzenia - co w tej sprawie nie nastąpiło, uzasadniając stwierdzenie nieważności zarządzenia przez organ nadzorczy.

Sąd stwierdził, że brak dowodów na złożenie wniosku o przywrócenie terminu wyklucza możliwość jego uwzględnienia, podtrzymując postanowienie o uchybieniu terminu do złożenia odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając słuszność uchylenia postanowień organów przez Sąd I instancji z uwagi na przedwczesną odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego i brak wyczerpującego rozpoznania merytorycznego.

Zarządzenie pokontrolne, choć władcze, nie podlega pełnej kontroli jurysdykcyjnej co do ustaleń faktycznych i nie stosuje się do niego przepisów KPA; kontrola jego legalności sprowadza się do oceny zgodności treści zarządzenia z ustaleniami kontroli.