Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że sądy administracyjne mogą ocenić oczywistą niezgodność ustaw z Konstytucją. Ustalenia w zakresie przewlekłości uznaje się za prawidłowe po 30 czerwca 2024 r., ustawa o pomocy obywatelom Ukrainy nie może dalej przedłużać terminów proceduralnych.

Bezczynność Wojewody Śląskiego w procedurze udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy naruszała prawa cudzoziemca oraz była sprzeczna z zasadą proporcjonalności, uzasadniając stwierdzenie rażącego naruszenia prawa, pomimo "zamrożenia" terminów przepisami ustawy specjalnej.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany po 30 czerwca 2024 r. w kontekście stwierdzenia bezczynności organu. Sąd uznaje to za sprzeczne z prawami konstytucyjnymi, co uzasadnia odmowę stosowania tego przepisu postępowania.

Przedłużenie art. 100d ustawy o pomocy po 30.06.2024 r. nie miało uzasadnienia konstytucyjnego; nie stanowiło podstawy do stwierdzenia przewlekłości. Bezczynność Wojewody naruszała terminowość, lecz nie była rażąca. Skarga kasacyjna częściowo uwzględniona, lecz bez sumy pieniężnej dla skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż bezczynność w wydaniu karty przebiegu studiów nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa, oddalając tym samym skargę kasacyjną jako niezasadną.

Bezczynność organu w przedmiocie wydania zaświadczenia o przebiegu studiów stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia przyznanie odszkodowania za doznaną krzywdę w wyniku długotrwałego oczekiwania.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że bezczynność organu uczelni, mimo nadzwyczajnych okoliczności, nie była rażąca, jednak nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia orzeczenia stwierdzającego stan bezczynności, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Przekroczenie przewidzianego terminem proceduralnego na wydanie karty przebiegu studiów przez organ administracji uczelni, wynikające z nadzwyczajnych i uzasadnionych przyczyn organizacyjnych, nie zwalnia organu z odpowiedzialności za bezczynność, chyba że bezczynność ta zostanie wykazana jako celowa lub rażąca.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, ustalany dla okresów sprzed 6 listopada 2018 r., powinien być obliczany na zasadach z wyłączeniem niekonstytucyjnego przelicznika 1/30, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego K 7/15, stosując przelicznik 1/21.

Oddalenie skargi kasacyjnej Wojewody Śląskiego wobec stwierdzenia bezczynności w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, z powodu zastosowania niewłaściwych przepisów ustawy o pomocy oraz rażącego naruszenia zasady proporcjonalności.

Wojewoda Śląski dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy, jednakże bezczynność ta, choć stanowiła naruszenie prawa, nie miała charakteru rażącego naruszenia, biorąc pod uwagę obciążenia administracyjne związane z kryzysem migracyjnym.

Prawo zarządu nieruchomości nabytej na rzecz Skarbu Państwa przed wejściem w życie ustawy o gospodarce gruntami z 1985 r. ustanawiane było na podstawie umowy sprzedaży, co wyłącza możliwość jej komunalizacji. Zastosowanie mają przepisy art. 8 ust. 3 ugg w zakresie obejmującym umowy sprzed wejścia w życie ugg.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż sformułowanie "nie powinno" w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego należy interpretować jako normatywne, wyrażające zakaz, co uzasadnia negatywną opinię dotyczą projektów sprzecznych z takim planem.

Zawieszenie postępowania o ustalenie odszkodowania uzależnione od przedstawienia dokumentu potwierdzającego następstwo prawne współwłaściciela jest zasadne. Odszkodowanie ma charakter wspólny dla współwłaścicieli i ich następców prawnych, co wyklucza jego indywidualne dochodzenie.