Dla prawa do podwyższenia emerytury z tytułu służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, konieczne jest wykazanie istnienia rzeczywistych sytuacji zagrożenia ponad normę wynikającą z przypisanych do stanowiska obowiązków służbowych, co nie może być uzasadnione samym charakterem wykonywanych czynności.

Nieudostępnienie informacji, będących częścią postępowania administracyjnego, w którym skarżąca była stroną, nie stanowi naruszenia ustawy o dostępie do informacji publicznej; dostęp jest regulowany przez przepisy KPA. Skarga na bezczynność organu podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż artykuł 115a ustawy o Policji, niezależnie od zmiany brzmienia w 2020 r., znajduje zastosowanie zgodnie z wyrokiem TK z 2018 r., wykluczając niekonstytucyjny przelicznik 1/30 dla ustalenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

Przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza policji w czynnościach służbowych do zakończenia postępowania karnego jest zasadne, gdy spełnione są przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku", określone w art. 39 ust. 3 ustawy o Policji. Zarzut popełnienia przestępstwa umyślnego stanowi podstawę dla takiego środka prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdza wykładnię Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop należy ustalać na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu uwzględniającym wyrok TK z 30 października 2018 r. (K 7/15).

Bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej, polegająca na niepełnym udostępnieniu dokumentów, stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia wymierzenie sankcji w formie grzywny oraz zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku.