Orzeczenia
28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07; z 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08; z 12 grudnia 2008 r., II PK z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804). 220/08, niepubl.; z 8 lipca 2009 r., I CSK 11/09, niepubl.; z 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, LEX nr 2054493).
Wysokość należności przypadającej za każdy dzień urlopu wypoczynkowego powinna odpowiadać wysokości dziennego wynagrodzenia pracownika, które zależy od liczby godzin świadczonej pracy.Jeżeli pracownik jest zatrudniony tylko w niektóre dni miesiąca, dzienne wynagrodzenie oblicza się w ten sposób, że sumuje się godziny przepracowane w danym miesiącu i otrzymaną sumę dzieli przez liczbę wszystkich dni Z tych przyczyn Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i oddalił rewizję powoda od wyroku Sądu Powiatowego (art. 422 § 1 k.p.c.). Powodowi przysługiwał urlop wypoczynkowy w wymiarze 12 dni roboczych. Powód otrzymał więc pełną należność za urlop, równającą się wynagrodzeniu za 12 dni, licząc po 4 godziny dziennie.
W świetle art. 171 § 1 k.p., uzgodnienie zapłaty ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy w czasie trwania stosunku pracy, w zamian za niekorzystanie z urlopu w formie czasu wolnego (tzw. sprzedaż urlopu) jest niedopuszczalne, a umowa o taką zamianę ("sprzedaż") jest z mocy prawa nieważna, zarówno jako mniej korzystna dla pracownika niż minimalny standard wynikający z przepisów prawa pracy (art. 18 § 2 k.p .), jak i ze względu na jej sprzeczność z ustawą (art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p.). Stąd też, uznanie przez inwestora przy odbiorze robót, że prace zostały wadliwie wykonane, niezgodnie z umową, nie ma wpływu na ograniczenie z tego tytułu wynagrodzeń pracowników, jeżeli uprzednio pracodawca zaakceptował wykonanie tych robót, jako odpowiadające wymaganym kryteriom jakościowym. 2. Sąd Rejonowy ustalił, że we wszystkich trzech okresach zatrudnienia powód nie korzystał z urlopu wypoczynkowego. pracownika comiesięczną wypłatą ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, podczas gdy prawidłowa wykładania wyżej wymienionych przepisów Sąd Rejonowy ustalił, że pozwana wypłaciła powodowi ekwiwalent za urlop wypoczynkowy w zaniżonej wysokości - w okresie od 8 czerwca do
Ustawa z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz.U. Nr 162, poz. 1112 ze zm.) nie zmieniła na niekorzyść pracownika umowy o udzielenie urlopu górniczego zawartej na podstawie § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 8 maja 1998 r. w sprawie warunków uzyskania uprawnień, sposobu obliczania, szczegółowych zasad i trybu wypłacania w 1998 r. osłon socjalnych z tytułu urlopów górniczych, zasiłków socjalnych i jednorazowych wypłat dla zatrudnionych pod Doszło zatem do zawarcia umowy o urlop górniczy, zapewniającej powodom wyższe świadczenia niż emerytura. Jest bowiem niedopuszczalne skrócenie udzielonych powodom urlopów, gdyż oświadczenia woli stron dotyczące urlopów były skuteczne, powodowie Powodowie wyrazili zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z dniem zakończenia urlopu.
Pozwany ad. 1 udzielił powodowi urlopu wypoczynkowego za 2021 r. w wymiarze 11 dni oraz zwolnił powoda z obowiązku świadczenia pracy przez Prawo powoda do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop nie wynika również z art. 24 Konstytucji RP. Pozwany ad. 1 nie uwzględnił żądania powoda zapłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za sporny okres.
Urlopu szkoleniowego z art. 34 ustawy o radcach prawnych „udziela” pracodawca, a więc o terminie rozpoczęcia tego urlopu nie może samodzielnie decydować pracownik. Termin ten nie wynika również z przepisu prawa. Korzystanie przez pracownika z prawa do urlopu w sytuacji, gdy z powodu długotrwałej nieobecności w pracy nie został objęty planem urlopów W ocenie pozwanej, samo złożenie wniosku o urlop szkoleniowy nie jest jednoznaczne z tym, że urlop rozpoczyna się i kończy w terminie Sąd Rejonowy wyszedł z założenia, że urlop na przygotowanie się do egzaminu radcowskiego uregulowany (wówczas) w art. 36 ustawy z dnia
W doktrynie podnosi się, że omyłka powinna być oczywista, tzn. powinna wynikać w sposób niewątpliwy z sentencji lub uzasadnienia. Sprostowanie nie może polegać na wydaniu orzeczenia o charakterze merytorycznym ani prowadzić do zmiany samego rozstrzygnięcia sporu. Wprawdzie może się zdarzyć, że konkretne rozstrzygnięcie zawarte w wyroku zawiera błąd będący wynikiem pomyłki i nie jest zgodne z intencją składu sędziowskiego, jednak tego rodzaju błąd może być naprawiony jedynie w trybie zaskarżenia w toku instancji. Sprostowanie nie jest środkiem prawnym służącym korekcie rozstrzygnięcia co do istoty. Wynagrodzenie powoda M.K. za 96 dni urlopu wypoczynkowego wynosi kwotę 4.354,56 euro, a powoda R.L. za 104 dni urlopu kwotę 4.354,56 zł się do wypłaty powodom wyższego niż wynikającego z umów o pracę wynagrodzenia. Z dowodów wpłat na konta powodów wynika, że w każdym okresie otrzymywali oni wyższe wynagrodzenie niż wynikające ze stawek podanych w
Podkreśla się szeroką autonomię pracodawcy przy określaniu i stosowaniu kryteriów uzasadniających wytypowanie pracownika do zwolnienia. Swoboda ta nie wyłącza ingerencji sądu, gdy działania pracodawcy są dowolne, niesprawiedliwe lub nieobiektywne. Najbardziej przekonujące są kryteria świadczące o przydatności pracownika, zważywszy na cele pracodawcy. Ponadto powód, zwracając się o urlop bezpłatny, nie dał pracodawcy zbyt dużo czasu na podjęcie decyzji o udzieleniu mu urlopu i zorganizowaniu Stanowiska wicedyrektorów zajmowało pięć osób, w tym powód (przebywający na urlopie bezpłatnym). W niniejszej sprawie jednakże drugą przesłanką - obok likwidacji stanowiska pracy powoda, było przebywanie przez powoda na urlopie bezpłatnym
Jeśli pracownik odmawia przyjęcia nowych warunków płacy, umowa o pracę ulega rozwiązaniu z upływem okresu wypowiedzenia, przy czym rozwiązanie takie pociąga za sobą wszystkie skutki rozwiązania dokonanego przez zakład pracy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W związku z wywodami i wnioskami zgłoszonymi przez powoda na rozprawie przed Sądem Najwyższym należy Tak więc w odniesieniu do powoda nie może mieć zastosowania przepis art. 17 cyt. wyżej ustawy urlopowej, lecz przepis art. 19 tej ustawy - roszczeń powoda.
Rozpoczęcie przez pracownika korzystania z udzielonego mu przez pracodawcę urlopu wypoczynkowego jest równoznaczne ze stawianiem się do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności w rozumieniu art. 53 § 3 KP, chyba że nie było podstaw do udzielenia tego urlopu z powodu przedłużającej się niezdolności do pracy. Łączny okres nieprzerwanej niezdolności do pracy z powodu choroby powoda wynosił 182 dni. ze stawieniem się pracownika do pracy w związku z ustaniem niezdolności do pracy z powodu choroby (art. 53 § 3 KP). Natomiast w rachubę mogłoby wchodzić naruszenie art. 53 § 3 KP, lecz nie z tego powodu, który został wskazany w petitum skargi kasacyjnej
Mimo braku ewidencji czasu pracy lub jej nierzetelności, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jeśli przy pomocy innych dowodów wykaże fakt przepracowania określonej liczby godzin, w tym godzin nadliczbowych. Takim dowodem może być również opinia sporządzona przez biegłego. P. kwotę 42.592,15 zł tytułem wynagrodzenia za pracę i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wraz z ustawowymi odsetkami za P. 17.379,20 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 sierpnia 2015 r. urlop wypoczynkowy kwoty 17.379,20 zł to żądanie to było w pełni uzasadnione.
wypłaciła mu ekwiwalent za część urlopu nie wykorzystanego z powodu choroby. Skoro na sporządzonym przez Zofię C. zestawieniu zaległych urlopów powód sam wpisał daty, w których chce wykorzystać urlop , to strona Powód wykorzystał w naturze urlop za 1993 r. w wymiarze 19 dni i za 1994 r. w wymiarze 26 dni.
Urlop udzielony Nauczycielowi w czasie odbywania służby wojskowej nie podlega zaliczeniu na poczet należnego, a nie wykorzystanego urlopu wypoczynkowego, przewidzianego art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 3, poz. 19 ze zm.). Po ukończeniu Szkoły Podchorążych przy Wyższej Oficerskiej Szkole Wojsk Chemicznych został mu udzielony 10-dniowy urlop w okresie od 21 powodu zdarzeń w tym przepisie taksatywnie wymienionych (m.in. z powodu powołania do odbycia służby wojskowej), przysługuje mu ekwiwalent powodu długotrwałej służby wojskowej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie można kwestionować twierdzenia powoda, że pracownik ma prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego Przewodniczący: SSN Walerian Sanetra Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Jadwiga Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca) Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu Korzystanie przez pracownika z prawa do urlopu w sytuacji, gdy z powodu długotrwałej nieobecności w pracy nie został objęty planem urlopów
Wniosek o udzielenie urlopu „na żądanie” (art. 1672 k.p.) powinien być zgłoszony najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu, jednak do chwili przewidywanego rozpoczęcia pracy przez pracownika według obowiązującego go rozkładu czasu pracy. 2. Regulamin pracy albo przyjęta u pracodawcy praktyka zakładowa (zwyczaj) mogą przewidywać późniejsze zgłoszenie wniosku o udzielenie urlopu „na żądanie”. Z reguły taki urlop jest udzielany. , zgłaszane w piśmiennictwie z powodu braku wystarczającego orzecznictwa sądów w tym zakresie. powodu niewłaściwego zastosowania art. 1672 zdanie drugie k.p., to jest z pominięciem skutków prawnych, jakie z zachowaniami regulowanymi
Jednocześnie z racji wyodrębnionego w procesie przedmiotu sporu (prawo do ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy) skarżący nie Tego rodzaju proceder Sąd Okręgowy uznał za sprzeczny z art. 171 § 1 k.p., bowiem ekwiwalent za urlop wypłaca się po rozwiązaniu stosunku K. od pozwanej Spółki kwotę 16.610.57 zł tytułem ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.
Na ocenę, czy pracownik przepracował wymagany umową [z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe] czas po zakończeniu szkolenia opłaconego przez pracodawcę musi rzutować nie tylko fakt zawieszenia stosunku pracy z uwagi na korzystanie z urlopu bezpłatnego, ale także fakt wykonywania zatrudnienia cywilnoprawnego na rzecz pracodawcy i to zatrudnienia wykorzystującego dotychczasowe, pracownicze kwalifikacje Sąd jednocześnie ustalił, że w okresie urlopu bezpłatnego pozwany wykonywał na rzecz powoda szereg prac na podstawie umów cywilnoprawnych W okresie tego urlopu wykonywał pracę na rzecz powoda na podstawie umów cywilnoprawnych i to pracę, która - gdyby nie ta okoliczność - Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Brak wyraźnej zgody pracownika na udzielenie mu zaległego urlopu w okresie wypowiedzenia nie rodzi automatycznie po jego stronie roszczenia o ekwiwalent za nie wykorzystany urlop, gdyż konieczne jest przeprowadzenie przez niego dowodu, że mimo nieświadczenia pracy i pobierania wynagrodzenia w okresie wypowiedzenia, traktowanego przez zakład pracy jako faza równoczesnego korzystania z urlopu wypoczynkowego Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sprawa rzeczywistej przyczyny zwolnienia z pracy powoda nie została w dostatecznym stopniu wyjaśniona Natomiast, jeśli chodzi o ekwiwalent za nie wykorzystany urlop, to zdaniem Sądu Wojewódzkiego nie przysługuje on powodowi, gdyż zaległy Podnosi się w niej, w związku z tym, że powód nie wyraził zgody na piśmie na wykorzystanie urlopu zaległego w okresie wypowiedzenia, a
W świetle załącznika nr 3 do uchwały nr 8/72 Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1972 r. w sprawie zatrudniania pracowników budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem, regulującego zasady udzielania urlopów wypoczynkowych i obliczania należnego za nie wynagrodzenia - wynagrodzenie za czas urlopu ustala się w wysokości przeciętnego wynagrodzenia z okresu trzech miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu (ust. 3), przy czym podstawa obliczenia tej należności obejmuje świadczenia pieniężne wypłacane w złotych i w obcej walucie (ust. 4), a okres urlopu traktowany jest na równi z okresem wykonywania pracy (pkt 2 tegoż ustępu). W świetle zaś § 15 cyt. wyżej uchwały KERM nr 138/65 powodom przysługiwał urlop wypoczynkowy na takich samych warunkach jak pracownikom Po powrocie do Polski powodowie korzystali z pracowniczego urlopu wypoczynkowego, za który pozwany zakład pracy wypłacił im wynagrodzenie Ponieważ przepisy szczególne nie normują innego sposobu płatności wynagrodzenia za pracowniczy urlop wypoczynkowy należny powodom, a wynagrodzenie
Likwidacja oddziału jako jednostki organizacyjnej nie będącej zakładem pracy w rozumieniu art. 3 k.p. nie jest likwidacją zakładu pracy w rozumieniu § 15 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 1981 r. w sprawie urlopów wychowawczych (j.t. Dz.U. z 1985 r. nr 2, poz. 10 ze zm.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej (art. 422 § 1 k.p.c.). Wyjątkiem od tej zasady jest dopuszczalność wypowiedzenia umowy o pracę w okresie urlopu wychowawczego z powodu likwidacji zakładu pracy Powódce na jej prośbę został udzielony dwuletni urlop wychowawczy od 26.II.1988 r. do 25.II.1990 r.
W 2018 r. powodowi przysługiwało 10 dni urlopu wypoczynkowego (urlop proporcjonalny). W 2019 r. powód wykorzystał łącznie 41 dni urlopu wypoczynkowego, a w 2020 r. - 43 dni urlopu wypoczynkowego oraz 12 dni urlopu bezpłatnego W czasie urlopu pozwany informował powoda, że w najbliższym czasie nie będzie możliwości pracy za granicą.
Pracodawca obowiązany jest przyznać urlop górniczy pracownikowi spełniającemu warunki określone w art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz.U. Nr 162, poz. 1112 ze zm.). Sprzeczne z prawem jest rozwiązanie umowy o pracę z górnikiem spełniającym przesłanki do nabycia uprawnień osłonowych określonych w art. 20 tej ustawy, bez uprzedniego oświadczenia pracownika o nieskorzystaniu z tych uprawnień. Powód niewątpliwie nabył uprawnienie do uzyskania urlopu górniczego. Stanowisko Sądu Okręgowego, zgodnie z którym w sytuacji, gdy nie został powodowi udzielony urlop górniczy z powodu braku zgody pracodawcy Dlatego, według Sądu, jeżeli urlop górniczy nie został powodowi udzielony, pozwany miał prawo wypowiedzenia mu stosunku pracy.
Wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy, należne w myśl §, 49 ust. 2 Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników zatrudnionych w przemysłach ceramiki budowlanej oraz materiałów budowlanych wapienno-piaskowych od macierzystego zakładu pracy pracownikowi umysłowemu, który bezpośrednio przed urlopem przebywał na delegacji w innym zakładzie pracy i tam pobierał wynagrodzenie, oblicza się według przeciętnej wynagrodzenia Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Uprawnienia pracownika do urlopu uregulowane zostały ustawą z dnia 16 maja 1922 r. o urlopach dla Z kolei ż dniem 30 września 1964 r. powód został odwołany z delegacji przez wspomniane wyżej Zjednoczenie. zakończenia stosunku pracy oraz za urlop za rok 1965 powód otrzymał zasadnicze wynagrodzenie w kwocie 4 200 zł.