W postępowaniu ze sprzeciwu od postanowienia kasatoryjnego sąd bada wyłącznie istnienie przesłanek z art. 138 § 2 k.p.a., nie rozstrzygając o materialnej zasadności żądania wznowienia. Gdy wniosek wskazuje przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., ocena statusu strony wnioskodawcy wymaga co do zasady uprzedniego wznowienia postępowania i nie może stanowić podstawy przedwczesnej odmowy wznowienia.

Skierowanie kierowcy na badania lekarskie na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami nie wymaga udowodnienia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, lecz jedynie poważnych i uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia. Wiarygodna opinia sądowo-psychiatryczna może stanowić samodzielną podstawę takich zastrzeżeń, a ich medyczna weryfikacja należy do

W postępowaniu o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami organ administracji jest związany ostatecznym orzeczeniem lekarskim stwierdzającym przeciwwskazania zdrowotne i ma obowiązek wydać decyzję na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Uzasadnienie tej decyzji nie musi wskazywać konkretnej jednostki chorobowej, a kontrola jej medycznych podstaw nie należy do organu

Decyzja kasatoryjna z art. 138 § 2 K.p.a. jest zasadna, gdy organ pierwszej instancji nie ustalił zakresu robót budowlanych, ich charakteru, czasu wykonania i statusu prawnego, a braki te uniemożliwiają dobór właściwych norm materialnoprawnych. Jeżeli ich usunięcie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, organ odwoławczy nie powinien zastępować organu pierwszej instancji

Postępowanie w sprawie ponownego ustalenia stopnia niepełnosprawności podlega obligatoryjnemu zawieszeniu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., jeżeli przed sądem powszechnym toczy się postępowanie mogące przesądzić o dalszym istnieniu okresowego orzeczenia stanowiącego warunek wszczęcia i rozpoznania wniosku w trybie § 15 ust. 1 rozporządzenia. Wyjątek z art. 100 § 2 k.p.a. wymaga wykazania realnego