W przypadku nieosiągnięcia zamierzonych wskaźników rezultatu projektu współfinansowanego ze środków UE, obowiązek zwrotu środków o charakterze obiektywnym nie zależy od winy beneficjenta, natomiast decyzja administracyjna o zwrocie nie narusza prawa, gdy nie obejmuje zarzutów naruszenia materialnoprawnych podstaw decyzji.

Przepisy art. 99 ust. 3a Prawa farmaceutycznego, dotyczące warunków wydania zezwolenia, nie mogą być stosowane jako przesłanki cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki wydanej przed nowelizacją ustawy z 2017 roku. Nowe wymagania nie mają wpływu na warunki prowadzenia działalności na "starych" zezwoleniach. Oddalenie skargi kasacyjnej.

Przekształcenie spółki akcyjnej w spółkę z o.o. nie implikuje uwzględnienia historycznych kosztów nabycia akcji jako kosztu uzyskania przychodu; stosować należy wartość bilansową na dzień przekształcenia, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

W decyzji o zabezpieczeniu wydawanej na podstawie art. 33 § 1–4 Ordynacji podatkowej organ nie ma obowiązku definitywnego udowodnienia zobowiązania podatkowego ani pewności jego niewykonania. Wystarczające jest uprawdopodobnienie przybliżonej wysokości zobowiązania oraz wykazanie, na podstawie obiektywnych okoliczności dotyczących sytuacji majątkowej i zachowań podatnika, realnej obawy utrudnienia

Ograniczenia antykoncentracyjne określone w art. 99 ust. 3 pkt 2 i 3 Prawa farmaceutycznego są przesłankami odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie apteki, a nie trwałymi warunkami wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 37ap ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Następcze przekroczenie tych limitów wskutek zmian właścicielskich lub koncentracyjnych nie stanowi samoistnej podstawy cofnięcia uprzednio

Naruszenie zakazu przewozu ładunku podzielnego pojazdem nienormatywnym, o którym mowa w art. 64 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym, nie wyłącza odpowiedzialności administracyjnej za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie. Obowiązek pilotowania z art. 64 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz sankcja z art. 140aa ust. 1a p.r.d. mają charakter autonomiczny względem obowiązku uzyskania zezwolenia i sankcji

Podstawą wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. nie jest sama polemika strony z treścią opinii lub ekspertyzy; konieczne jest co do zasady orzeczenie stwierdzające fałszerstwo dowodu, a wyjątek wymaga wykazania jego oczywistości i dalszych przesłanek ustawowych. Wyrok sądu administracyjnego dotyczący innej decyzji nie stanowi odmiennego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego z art. 145

W sprawie o przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. powaga rzeczy osądzonej zachodzi nie tylko przy pełnej identyczności okresów objętych przypisaniem, lecz także wtedy, gdy okres czynu wskazany w późniejszym postępowaniu w całości zawiera się w okresie objętym wcześniejszym prawomocnym skazaniem tej samej osoby za niealimentację na szkodę tej samej osoby uprawnionej. Postępowanie późniejsze podlega wówczas

Podmiotem legitymowanym do żądania uchylenia decyzji w trybie art. 161 k.p.a. jest nie tylko jej strona, lecz także każdy, kto uprawdopodobni, że decyzja ta zagraża jego życiu lub zdrowiu, co jest zgodne z celem i charakterem nadzwyczajnego trybu regulowanego tym przepisem.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu niewystarczającego zapewnienia przez skarżących trwałego i bezwarunkowego dostępu do drogi publicznej dla projektowanej działki, co jest wymagane przez art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Nieposiadanie ważnego aktualnego badania technicznego pojazdu w transporcie drogowym stanowi naruszenie przepisów, za które rokuje obiektywną odpowiedzialność i karę pieniężną, wykluczając zastosowanie art. 189f k.p.a. jako podstawy zwolnienia.

Decyzja Dyrektora ARiMR narusza przepisy materialnoprawne poprzez nieuzasadnione pomniejszenie płatności z tytułu przedeklarowania powierzchni, w sytuacji niezaistnienia przesłanek nadzwyczajnych określonych w przepisach unijnych, oraz błędną interpretację faktów związanych z budową gazociągu.

Operat szacunkowy nie może stanowić podstawy ustalenia odszkodowania w postępowaniu wywłaszczeniowym, jeśli nie został sporządzony na zlecenie organu, gdyż musi być oparty na opinii biegłego zgodnie z art. 130 ust. 2 u.g.n. oraz art. 84 k.p.a.