Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie, zgodnie z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, a naruszona nie została zasada prawa do obrony.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał złożenia wniosku o upadłość lub wszczęcia restrukturyzacji we właściwym czasie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że prawo do rekompensaty na podstawie ustawy zabużańskiej nie przysługuje właścicielowi nieruchomości, który nie opuścił dawnego terytorium RP, a jego spadkobiercy repatriowali się przed jego śmiercią.

NSA stwierdza, iż brak zgłoszenia wniosku o upadłość we właściwym czasie skutkuje solidarną odpowiedzialnością członka zarządu zgodnie z art. 116 § 1 O.p., mimo otwarcia późniejszego postępowania restrukturyzacyjnego, które nie łagodzi istniejącej niewypłacalności.

Sąd I instancji może uchylić decyzję organu II instancji naruszającą zasadę reformationis in peius, lecz nie jest zobowiązany uchylać decyzji organu I instancji, gdy stwierdzone uchybienia nie mają istotnego wpływu na finalne rozstrzygnięcie sprawy.

Rada Miasta Krakowa, przyjmując uchwałę planistyczną, przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając zasady proporcjonalności i równości oraz nie uzasadniając racjonalnie zróżnicowania regulacji terenów przyległych.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia warunku rezygnacji z pracy zarobkowej z powodu opieki nad osobą niepełnosprawną w sposób uniemożliwiający podjęcie zatrudnienia.

Nie jest możliwe zastosowanie odstępstwa z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. bez spełnienia warunku umiejscowienia co najmniej połowy powierzchni działek w obszarze zwartej zabudowy. Konieczne jest uzyskanie zgody właściwego ministra na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze.

Art. 21 ust. 2b ustawy o rehabilitacji stosuje się wyłącznie do podmiotów enumeratywnie wymienionych w przepisie. Pracodawca prowadzący działalność jako szkoła języka angielskiego, nie może skorzystać z obniżonego wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, jeśli wykracza poza katalog podmiotów określony w ustawie.

Zgodnie z art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieznajdującą uzasadnionych podstaw. Utrzymano w mocy decyzję o warunkach zabudowy, wskazując na zgodność z obowiązującymi przepisami prawa planowania i budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawo do oprocentowania nadpłaty podatku powstałej w wyniku wydania po terminie decyzji APA, jako konstytucyjną i unijną ochronę praw podatnika, usprawiedliwiając stosowanie analogii legis.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie zawiesza biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organy podatkowe działające wyłącznie w celu przedłużenia terminu przedawnienia naruszają zasadę praworządności oraz zasady zaufania do państwa.

Po upływie terminu przedawnienia, roszczenia o nadpłatę podatku zgłoszone w postępowaniu wymiarowym prowadzonym z urzędu nie mogą być skutecznie rozpoznane. Postępowanie takie winno zostać umorzone z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego.