NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że przy umorzeniu należności publicznoprawnych należy dokładnie rozważyć zarówno ważny interes zobowiązanego, jak i interes publiczny, z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności faktycznych, takich jak stan psychiczny zobowiązanego.

Nazwa środka spożywczego, która może wprowadzać konsumentów w błąd co do jego rzeczywistego charakteru, narusza prawo unijne dotyczące oznakowania. Użycie pojęcia "mleko" w odniesieniu do produktów zawierających oleje roślinne jest sprzeczne z wymogami określonymi w rozporządzeniu nr 1308/2013.

Stwierdzenie nieważności uchwały zmieniającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie prowadzi do przywrócenia poprzedniego planu obowiązującego na obszarze objętym nowym planem; powoduje ono powstanie luki planistycznej. Niezgodność z koncepcją Studium uwarunkowań stanowi podstawę nieważności decyzji.

NSA uchylił postanowienia WSA oraz organu odwoławczego, uznając, że przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga konkretnego uzasadnienia i wskazania czynności weryfikacyjnych w sprawie VAT-7 za wrzesień 2019 r. Nieprzedstawienie takich przesłanek przez organy stanowi naruszenie prawa.

Faktury VAT od M. sp. z o.o., nie dokumentując rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie uprawniają do obniżenia podatku. Świadome ich zgłoszenie przez podatnika wyklucza jego dobrą wiarę, uzasadniając dodatkowe zobowiązanie podatkowe.

Zapłata zaległości podatkowych w toku prowadzonego postępowania o umorzenie zaległości nie czyni tego postępowania bezprzedmiotowym i nie uzasadnia jego umorzenia. Organ zobowiązany jest do merytorycznego rozpoznania wniosku o ulgę podatkową, niezależnie od wykonania zobowiązania między wszczęciem a zakończeniem postępowania.

Przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego muszą uwzględniać pełny zakres opieki osobistej, jeśli w rzeczywistości uniemożliwia ona podjęcie pracy zawodowej, nawet gdy opiekun nie zamieszkuje z osobą niepełnosprawną.

Sąd kasacyjny uznaje, że skarga dotycząca naruszenia przepisów o warunkach zabudowy jako nieuzasadniona, podtrzymując wyrok sądu niższej instancji oraz odrzucając zarzuty proceduralne związane z ujęciem pełnomocnictwa.

Decyzja o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego, mimo oczywistego naruszenia przepisu prawa, nie wywołała skutków niemożliwych do zaakceptowania w praworządnym państwie. W związku z tym, stwierdzenie jej nieważności było nieuzasadnione.