Uchwała organu stanowiącego samorządu terytorialnego nie może wychodzić poza ramy ustawowego upoważnienia. Przepis prawa miejscowego, który tworzy wątpliwości interpretacyjne, jest sprzeczny z zasadami legislacji i podlega stwierdzeniu nieważności.

Decyzja o odmowie udostępnienia informacji przetworzonej wymaga wykazania jej przetworzonego charakteru oraz tego, że jej udostępnienie wiąże się z istotnymi nakładami organizacyjnymi. Brak wykazania szczególnego interesu publicznego nie uzasadnia odmowy, gdy podnoszone argumenty dotyczące jawności działań publicznych są merytoryczne.

Działalność polegająca na zbieraniu odpadów, niezależnie od ich charakteru, nie może być prowadzona na terenie oznaczonym jako przeznaczonym dla zabudowy mieszkaniowo-usługowej, jeśli nie stanowi ona harmonijnego uzupełnienia tej funkcji.

Refundacja wywozowa przyznana na podstawie zgłoszeń celnych uznanych za nienależne z uwagi na brak jednoznacznego ustalenia pochodzenia mięsa wołowego była prawidłowo zakwalifikowana jako nienależnie pobrana w rozumieniu przepisów wspólnotowych oraz krajowych.

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego odpowiadała prawu, spełniając wymogi art. 61 u.p.z.p., w tym szeroką interpretację pojęcia "działka sąsiednia" w kontekście prowadzenia analizy urbanistycznej, co NSA uznał za zgodne z przepisami.

Dla ustalenia opłaty planistycznej, operat szacunkowy winien stosować tę samą metodę wyceny nieruchomości przed i po zmianie planu miejscowego. Różnice wynikające ze zmiany metody mogą wpływać na wynik szacowania wartości nieruchomości, co należy wyeliminować w postępowaniu.

WSA prawidłowo stwierdził, że decyzja Inspektora Sanitarnego o chorobie zawodowej, oparta na wysokim prawdopodobieństwie związku z warunkami pracy, jest zgodna z prawem i nie wymaga dowodu absolutnej pewności przyczynowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych w kontekście oszustwa karuzelowego, uznając działania organu podatkowego za zgodne z prawem. Zarzuty dotyczące przedawnienia oraz pozorności wszczęcia postępowania karnego skarbowego nie znajdują podstaw prawnoprzedmiotowych.

Zaskarżenie decyzji organu podatkowego było niezasadne, ponieważ wszczęcie związanych z tym postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesiło bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, co skutkuje niemożnością odliczenia podatku naliczonego z fałszywych faktur.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja Prezydenta Miasta Kielce dotknięta jest kwalifikowaną wadą prawną, w postaci rażącego naruszenia art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.