Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej nie stanowi automatycznie niedozwolonej pomocy publicznej, a jego zastosowanie musi być oceniane w kontekście spełnienia przesłanek art. 107 ust. 1 TfUE, z uwzględnieniem faktycznego zajęcia terenu przez infrastrukturę.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, ograniczone do faktycznie zajętych gruntów, nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, o ile nie przyznaje selektywnej korzyści zakłócającej konkurencję.

Dla stwierdzenia nieprawidłowości przy zwrocie dofinansowania wystarcza wykazanie potencjalnej możliwości szkody, bez konieczności udowodnienia realnego uszczuplenia środków unijnych.

Decyzja o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej wymaga uprzedniego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej te świadczenia. Procedowanie bez jej uchylenia stanowi naruszenie prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dokonana kontrola i stwierdzone nieprawidłowości uzasadniały decyzję o zwrocie dofinansowania UE. Beneficjent naruszył zasady konkurencyjności przez wybór wykonawcy niespełniającego wymagań ekonomicznych, co uzasadniało korektę finansową.

NSA potwierdził prawidłowość zobowiązania cudzoziemki do powrotu. Ustalono brak zindywidualizowanego zagrożenia dla życia lub wolności. Oddalono skargę kasacyjną, argumentując zgodność decyzji z przepisami prawa administracyjnego.

Zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary finansowej za naruszenie przepisów ustawy SENT potwierdzona w sytuacji, gdy strona nie złożyła dokumentów wykazujących przesłanki do odstąpienia od ukarania; skarga kasacyjna oddalona, brak podstaw do zarzutu naruszenia przepisów materialnych i procesowych.

Ostateczna decyzja podatkowa, ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego, pozostaje wiążąca w obrocie prawnym, a organy podatkowe są uprawnione do zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, pomimo twierdzeń podatnika o wygaśnięciu zobowiązania z przyczyn cywilnoprawnych.

Nieruchomości wykorzystywane faktycznie do działalności gospodarczej, również w fazie rekultywacji, podlegają opodatkowaniu według stawek podatkowych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Grunty objęte obowiązkiem rekultywacji są uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, nawet jeśli wydobycie nie jest aktualnie prowadzone.

Oddalenie skargi kasacyjnej B.G. i Z.G. przez NSA w zakresie prowa-zenia postępowania egzekucyjnego przez ZUS wskazuje na prawidłowe zastosowanie prawa dotyczącego przedawnienia składek i zgodność działań ZUS z obowiązującymi normami prawnymi.

Zarzuty kasacyjne obejmujące naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania, związane z ustaleniem odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, okazały się nieuzasadnione, a skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odpowiedzialność za zwrot dofinansowania spoczywa na beneficjencie projektu grantowego, który dokonał wyboru niekwalifikujących się grantobiorców, naruszając procedury umowy o dofinansowanie.

Refundacja wywozowa mięsa nie przysługuje, gdy nie można niebudząco wątpliwości ustalić pochodzenia mięsa wg rozporządzenia KE nr 612/2009 i rozporządzenia Rady nr 2913/92, skutkiem czego ustalenie kwot nienależnie pobranych było zasadne.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na naruszenie przez organy podatkowe zasad proceduralnych, w tym braku oceny przesłanek uzasadniających ulgę oraz niewłaściwego prowadzenia postępowania dowodowego, co uniemożliwiało wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia zgodnie z art. 67a O.p.