Art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje stosowania zasady kosztu historycznego przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów, a kluczowe jest uwzględnianie bieżącej wartości ekonomicznej składnika majątkowego w momencie uzyskania przychodu.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji jedynej stronie postępowania administracyjnego uniemożliwia jej uznanie za ostateczną, co wyklucza wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną oddalono.

Oczywistość i rażące naruszenie prawa stanowią konieczne przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Brak uzyskania pozwolenia wodnoprawnego przed wydaniem decyzji budowlanej, późniejsze jego uzyskanie oraz zgodność zabudowy z planem miejscowym wyłączają rażące naruszenia prawa.

W sprawie dotyczącej WIS, gdy spór dotyczy klasyfikacji usługi kompleksowej według PKWiU, wojewódzki sąd administracyjny nie może poprzestać na ogólnym stwierdzeniu o braku związku świadczenia z robotami budowlanymi. Jest obowiązany przeprowadzić subsumpcję szczegółowo opisanego świadczenia pod konkretne grupowania PKWiU oraz wyjaśnić przyczyny odrzucenia klasyfikacji wskazywanej przez stronę; brak

Odmowa prawa do odliczenia VAT z faktury nierzetelnej podmiotowo, przy rzeczywistym nabyciu towaru, wymaga wykazania przez organ obiektywnych okoliczności świadczących o tym, że podatnik wiedział albo powinien był wiedzieć o oszustwie. Niski kapitał zakładowy, wirtualna siedziba lub rozbieżność między PKD a faktyczną działalnością kontrahenta nie przesądzają samodzielnie o braku należytej staranności

Świadomy udział spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w oszustwie VAT, wynikający z wiedzy jej prezesa zarządu o fikcyjnym charakterze fakturowanych transakcji, uzasadnia ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Brak wiedzy innego członka zarządu ani późniejsze skorygowanie rozliczeń po wszczęciu kontroli nie wyłączają zastosowania

Ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie może następować automatycznie wyłącznie dlatego, że faktura dokumentuje czynność niedokonaną. Zastosowanie tej sankcji wymaga uwzględnienia zasady proporcjonalności i ustalenia świadomego, celowego udziału podatnika w oszustwie VAT; sama świadomość nieprawidłowości akcyzowych nie stanowi

Uznaje się za dopuszczalne przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej w czynnościach służbowych na mocy art. 94 ust. 5 ustawy o Służbie Więziennej w związku z postępowaniem dyscyplinarnym, o ile spełnia wymogi uznania administracyjnego i opiera się na szczególnie uzasadnionym przypadku.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając nieuzasadnione zarzuty wniesione przez skarżącego, oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że dokumentacja i argumenty organu podatkowego były niewystarczające do podważenia wcześniejszych orzeczeń.

Oddalenie skargi kasacyjnej T.C. i M.C. z uwagi na brak naruszenia przez sąd ani organy administracyjne przepisów postępowania oraz prawidłowość decyzji o wstrzymaniu samowolnych robót budowlanych zgodnie z Prawem budowlanym.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., stwierdza, iż K.P. nabył obywatelstwo polskie na mocy art. 4 pkt 1 w zw. z art. 5 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego z 1920 r., co czyni skargę kasacyjną J.P. bezzasadną.

Cofnięcie skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pod warunkiem skuteczności i dopuszczalności, prowadzi do umorzenia postępowania oraz zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. oddalona; stwierdzono brak przesłanek procesowych dotyczących stanu epidemii COVID-19 oraz uznano za niezasadne zarzuty proceduralne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o., potwierdzając legalność decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Organ administracyjny ma prawo skierować osobę na badania lekarskie w celu weryfikacji przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami na podstawie wiarygodnych zastrzeżeń, wynikających z dostępnych materiałów dowodowych, bez konieczności powoływania biegłego.