Nieprawidłowa adnotacja na kopercie powoduje, że przesyłka nie może być uznana za doręczoną w trybie zastępczym na podstawie art. 44 k.p.a., co wyklucza zastosowanie fikcji doręczenia i uzasadnia przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy z pominięciem zasady proporcjonalności po 30 czerwca 2024 r. narusza konstytucyjne prawo do sądu, wymagając badania bezczynności organu na ogólnych zasadach przewidzianych w przepisach administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że brak jest obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji budowlanej, gdy karta informacyjna przedsięwzięcia oraz opinie wyspecjalizowanych organów nie wskazują na jej potrzebę.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja administracyjna Burmistrza Gminy stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a bezczynność organu gminy w tym zakresie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Powierzenie obowiązków dyrektora szkoły wicedyrektorowi nie wymaga jego zgody, a tylko w braku wicedyrektora może być powierzone nauczycielowi tej szkoły.

Orzeczenie o bezczynności wojewody jest zgodne z prawem; przedłużanie zawieszenia terminów nie spełnia przesłanek konstytucyjnych. Przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają uniwersalne zastosowanie.

Działalność przewozowa skarżącego stanowiła przewóz okazjonalny, nie spełniający wymogów transportu taksówkowego. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzucanych naruszeń przepisów na rozstrzygnięcie.

Nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego na zarządcę drogi jest zasadne, jeżeli istnieją okoliczności świadczące o możliwości negatywnego oddziaływania na środowisko, zgodnie z art. 237 Prawa ochrony środowiska. Wystarczająca przesłanka to stwierdzenie przekroczonych norm hałasu.

Skarga kasacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej została oddalona, gdyż organ podatkowy był zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej na podstawie przedstawionego przez Skarżącego opisu stanu faktycznego, nawet jeśli nie precyzował on kwalifikacji prawnej umowy.

Sprzedaż działek powstałych z podziału gruntu należącego do osoby fizycznej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli całokształt działań zbywcy nie wykazuje stałego i zorganizowanego, zawodowego charakteru właściwego podmiotom profesjonalnie obracającym nieruchomościami. Uzyskanie warunków zabudowy, dostęp do mediów oraz wstępne zwiększenie atrakcyjności