Doręczenie orzeczenia dyscyplinarnego skarżącej, jako kompletnego zgodnie z art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, było skuteczne od dnia 28 marca 2023 r., co czyniło wniesione po terminie odwołanie uchybionym. Tym samym decyzja o odmowie przyjęcia odwołania była zasadna.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego przez organy podatkowe, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości uchwały o nałożeniu zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn.

Skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. dotycząca zarzutów bezczynności i przewlekłości w zakresie wniosku o odszkodowanie została oddalona ze względu na brak formalnego wniosku o odszkodowanie; postępowanie dotyczyło potwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę, a nie wypłaty odszkodowania.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Gliwicach, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest nieuzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza prawidłowość postępowania organu oraz sądu I instancji, wskazując na formalne braki skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. jest niezasadna, albowiem postępowanie prowadzone przez Wojewodę Mazowieckiego nie dotyczyło ustalenia odszkodowania, a wnioskowane żądanie nie mogło stanowić podstawy zarzutu przewlekłości, co skutkowało oddaleniem skargi.

Decyzja kasatoryjna wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a., wymaga wykazania istotnych braków w ustaleniach faktycznych. Jej zastosowanie stanowi wyjątek, który nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Odpowiedzialność solidarną za zaległości spółki w zakresie wpłat na PFRON można przenieść na prezesa zarządu, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Prawidłowo przeprowadzone postępowanie wykazujące bezskuteczność egzekucji oraz brak zgłoszenia upadłości w terminie uprawnia do takich ustaleń.

Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną wobec braku zasadności zarzutów i uznał prawidłowość postępowania organów podatkowych, które ustanowiły wymiar podatku od nieruchomości zgodnie z uregulowaniami Ordynacji podatkowej oraz stosownymi przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Uznaniowy charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie oznacza dowolności organu. Organ może rozważać udzielenie lub odmowę ulgi dopiero po ustaleniu, że w sprawie występuje ważny interes podatnika albo interes publiczny.