Jak dokonywać potrąceń z wynagrodzeń i zasiłków po zmianie przepisów w 2017 r.

Brak odpowiedniej wiedzy w zakresie dokonywania potrąceń ze świadczeń przysługujących pracownikom i osobom zatrudnionym na innej podstawie niż stosunek pracy powoduje błędy w poprawnym wyliczeniu i pobraniu kwot podlegających zajęciu czy niedopełnienie obowiązków informacyjnych wobec organów egzekucyjnych. W konsekwencji takie działania lub zaniechania mogą doprowadzić do roszczeń odszkodowawczych pracownika wobec pracodawcy lub nałożenia na pracodawcę sankcji finansowych przez organ egzekucyjny. Co do zasady uregulowania ustawowe mają charakter gwarancyjny i zmierzają do ochrony wynagrodzenia pracowniczego. Warto przy tym pamiętać, że ochronie podlega zarówno wynagrodzenie bieżące, jak i zaległe.

Obowiązki pracodawcy wobec komornika

Egzekucja z wynagrodzenia za pracę (potrącenia obowiązkowe) jest prowadzona na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego przez komornika przy sądzie rejonowym ogólnej właściwości (miejsca zamieszkania) pracownika-dłużnika (art. 880-888 Kodeksu postępowania cywilnego).

Pracodawca dowiaduje się o zajęciu wynagrodzenia swojego pracownika najczęściej na podstawie wezwania, w którym komornik zobowiązuje pracodawcę do niewypłacania dłużnikowi, w odpowiednich granicach, poza częścią wolną od zajęcia, żadnego wynagrodzenia. Zajęte wynagrodzenie pracodawca musi przekazywać bezpośrednio egzekwującemu wierzycielowi, zawiadamiając komornika o pierwszej wypłacie, albo komornikowi, gdy do wynagrodzenia jest lub zostanie w dalszym toku postępowania egzekucyjnego skierowana jeszcze inna egzekucja, a wynagrodzenie w części wymagalnej nie wystarcza na pokrycie wszystkich egzekwowanych świadczeń.