Wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2026 r., sygn. II OSK 1230/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Miron (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Mirosław Gdesz sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody Śląskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 marca 2026 r. sygn. akt II SAB/Gl 209/25 w sprawie ze skargi I.K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wniosku o pobyt czasowy oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 5 marca 2026 r., sygn. akt II SAB/Gl 209/25, po rozpoznaniu skargi I.K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wniosku o pobyt czasowy: 1. stwierdził, że Wojewoda Śląski dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Wojewody Śląskiego do wydania aktu; 3. zasądził od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Wojewoda Śląski (dalej: "Wojewoda"), zaskarżając wyrok w części – co do punktów 1 i 3 wyroku.
Sądowi pierwszej instancji zarzucił:
I. naruszenie prawa materialnego:
1. art. 100d ust. 1-4 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2025 r., poz. 337 z późn. zm.; dalej: "ustawa o pomocy") w związku z art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r., poz. 854; dalej: "ustawa zmieniająca z 2024 r.") i art. 112a ust. 2 ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji poprzez ich błędną wykładnię polegające na uznaniu, że rozwiązania legislacyjne przewidziane w art. 100d ustawy o pomocy przewidujące zawieszenie biegu terminów w postępowaniach o udzielenie zezwoleń pobytowych, w zakresie, w jakim przedłużono je do 30 września 2025 r. (aktualnie do 4 marca 2027 r.) w oczywisty sposób naruszają normy konstytucyjne, gdyż powodują, że cudzoziemiec nie może skorzystać z prawa domagania się (realnej) ochrony sądowej w sytuacji istniejącej opieszałości, bezczynności bądź przewlekłego działania organu, a tym samym pozbawiony jest prawa do sądu, podczas gdy wobec art. 100d ust. 2 ustawy o pomocy w okresie zawieszenia biegu terminu na załatwienie sprawy czynności dokonywane przez organ są skuteczne, natomiast art. 100d ust. 4 ustawy o pomocy wprowadza ograniczenie proporcjonalne do osiągnięcia celu, jakim jest złagodzenie negatywnych skutków dla administracji rządowej sytuacji, w której na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się znacząca liczba cudzoziemców – obywateli państw trzecich m.in. w związku z trwającą wojną na Ukrainie, a w rezultacie niezastosowanie art. 100d ust. 1, 2 i 4 ustawy o pomocy i uznanie, że przepisy te nie mogły stanowić podstawy do przedłużeń zawieszenia biegów terminu na załatwienie sprawy dokonywanych po 30 czerwca 2024 r.;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
