Interpretacja indywidualna z dnia 3 lutego 2021 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.608.2020.1.DS

Zbycie przez Wnioskodawcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dziennika) nie podlagające opodatkowaniu podatkiem VAT.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 listopada 2020 r. (data wpływu 7 grudnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zbycia dziennika „(…)” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zbycia dziennika „(…)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej prowadzi restaurację, co stanowi główny przedmiot działalności Wnioskodawcy (PKD 56.10.A). Wnioskodawca prowadził i nadal prowadzi Księgę Przychodów i Rozchodów (Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych).

Poza wskazaną restauracją, Wnioskodawca prowadził również dziennik „(…)”, działający jako strona internetowa pod adresem www.(...). Wskazany dziennik codziennie w dni powszednie publikuje wiadomości dotyczące (…) i jego mieszkańców. Ponadto dziennik zawiera katalog lokalnych firm (…) i okolic oraz umożliwia publikację lokalnych ogłoszeń dotyczących sprzedaży towarów (np. samochodów) czy usług (np. korepetycje, pożyczki). Wnioskodawca stworzył wskazany dziennik i był jego wydawcą oraz redaktorem.

Dla dziennika Wnioskodawca prowadził odrębny rachunek bankowy i zatrudniał odrębnych, niezwiązanych z restauracją pracowników. Dziennik stanowił odrębną jednostkę organizacyjną w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy i w żaden sposób nie był powiązany z prowadzoną restauracją. Dziennik posiadał inną grupę docelową klientów – byli to reklamodawcy i ogłoszeniodawcy – i inne źródła dochodu (głównie reklamy i ogłoszenia) niż restauracja (uzyskująca dochody ze sprzedaży posiłków i napojów swoim gościom). Dziennik posiadał także swój własny, odrębny od restauracji lokal i sprzęt. Środki trwałe i wyposażenie dziennika nie były w żaden sposób wykorzystywane na potrzeby restauracji i odwrotnie – także restauracja miała własne środki trwałe i wyposażenie. Ponadto Wnioskodawca oznaczał faktury dwiema seriami numeracji – jedna przeznaczona była dla dziennika, a druga dla restauracji. Dzięki temu Wnioskodawca mógł w łatwy sposób oddzielić od siebie obrót dziennika i obrót restauracji.