Zasada wyzerowania lat służby na rzecz totalitarnego państwa według art. 15c ust. 1 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy jest zgodna z Konstytucją RP i nie narusza zasady ne bis in idem, ponieważ obniżenie świadczeń nie stanowi sankcji karnej, a kwalifikacja służby jako służby na rzecz totalitarnego państwa może być dokonana w oparciu o działalność instytucjonalną, niezależnie od

Stwierdzenie służby na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy musi uwzględniać zarówno indywidualne działania funkcjonariusza, jak i instytucjonalny charakter jednostki, a przy obniżaniu świadczeń funkcjonariuszy zasada ne bis in idem nie jest naruszona, gdyż przepisy te nie mają charakteru represyjnego.

W przypadku umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej zawartej z konsumentem, klauzule waloryzacyjne, które nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny i rażąco naruszają interesy konsumenta, są abuzywne i mogą prowadzić do nieważności tej umowy, jeśli nie istnieje możliwość jej dalszego utrzymania bez tych klauzul.

Ocena, czy funkcjonariusz pełnił służbę na rzecz totalitarnego państwa, wymaga rozważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a nie tylko formalnej przynależności do danej formacji. Przepisy ustawy o obniżeniu emerytury w związku z pełnieniem służby na rzecz systemu totalitarnego muszą być stosowane z uwzględnieniem konstytucyjnych standardów proporcjonalności i sprawiedliwości.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi odpowiedzialność za zobowiązania spółki, gdy egzekucja przeciwko jej majątkowi jest bezskuteczna. Wykazanie bezskuteczności egzekucji nie wymaga skierowania egzekucji do całego majątku spółki, jeśli brak możliwości uzyskania zaspokojenia z pozostałych składników majątku jest oczywisty z okoliczności sprawy. Ciężar dowodu, że egzekucja mogłaby

Aby zdarzenie mogło zostać zakwalifikowane jako wypadek przy pracy, nie jest konieczne, by przyczyna zewnętrzna była jedyną przyczyną zdarzenia; wystarczy, że przyczyniła się ona do powstania uszczerbku na zdrowiu.

Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, że art. 15c ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym, obniżający emerytury do poziomu przeciętnej emerytury ZUS, narusza konstytucyjne prawa byłych funkcjonariuszy, którzy służyli po 1989 r., a nie pełnili służby na rzecz totalitarnego państwa.

W przypadku przewłaszczenia na zabezpieczenie, jeżeli wartość przejętej nieruchomości przewyższa zabezpieczone wierzytelności, wierzyciel jest zobowiązany do zwrotu nadwyżki na rzecz dłużnika, gdyż zatrzymanie całej wartości nieruchomości stanowiłoby nieuzasadnione wzbogacenie.

Art. 15c ustawy zaopatrzeniowej, nakazujący obniżenie emerytur za służbę na rzecz totalitarnego państwa, musi uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy, w tym indywidualne czynny funkcjonariusza, i może być oceniany w kontekście konstytucyjności, zwłaszcza w przypadku braku rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny.

Obniżenie wskaźnika podstawy wymiaru emerytury ze względu na służbę na rzecz totalitarnego państwa wymaga jasnego i precyzyjnego ustalenia, czy określona działalność była związana z naruszeniami praw obywatelskich, zaś postępowania sądowe w tej kwestii muszą zapewniać stronom możliwość pełnego przedstawienia dowodów i stanowisk na rozprawie jawnej.

Postanowienia umowne odwołujące się do jednostronnego ustalania kursu walutowego, na podstawie którego przeliczane są zobowiązania stron, mogą być uznane za niedozwolone, jeśli nie były indywidualnie uzgodnione z konsumentem i kształtują prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając interesy konsumenta. W takim przypadku kredyt denominowany w obcej walucie może zostać

Domniemanie pełnienia służby na rzecz totalitarnego państwa na podstawie samego faktu zatrudnienia w jednostkach SB może być obalone, jednak sąd nie powinien stosować art. 15c ust. 3 ustawy zaopatrzeniowej z uwagi na jego niezgodność z Konstytucją RP.

Umowa kredytowa denominowana we frankach szwajcarskich (CHF) jest nieważna, jeśli zawiera klauzule abuzywne i brak jest zgodnych oświadczeń woli stron co do istotnych warunków umowy, a usunięcie klauzul abuzywnych powoduje, iż umowa nie może zostać utrzymana w mocy.

Klauzule indeksacyjne w umowach kredytów indeksowanych lub denominowanych do waluty obcej, które nie są jednoznaczne i pozwalają na jednostronne ustalanie kursu przez bank, mogą stanowić abuzywne postanowienia umowne, prowadzące do nieważności całej umowy i roszczenia o zwrot nienależnych świadczeń.

Dla uznania nieruchomości za rolną w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, wystarczy, aby choćby część jej powierzchni miała przeznaczenie rolne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, co zobowiązuje do informowania KOWR o prawie pierwokupu przy jej zbyciu; niewykonanie tego obowiązku skutkuje bezwzględną nieważnością transakcji.

Klauzule przeliczeniowe i ryzyka walutowego zawarte w umowie kredytowej mogą zostać uznane za abuzywne, jeśli nie są zrozumiałe dla konsumenta i nakładają na niego nieproporcjonalne ryzyko, co skutkuje nieważnością całej umowy.

W stanie prawnym ukształtowanym ustawą z 7 lipca 2023 r. ‎o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. ‎z 2023 r., poz. 1860) i ustawą z 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 614) zażalenie do innego

Klauzule indeksacyjne i przeliczeniowe w umowie kredytowej, które uzależniają wysokość spłaty od waluty obcej bez jednoznacznych zasad przeliczania, mogą zostać uznane za abuzywne, a ich eliminacja pociąga za sobą nieważność umowy, jeśli bank nie spełnił obowiązków informacyjnych dotyczących ryzyka walutowego.

Odstąpienie od umowy o roboty budowlane przez wykonawcę z przyczyn obciążających zamawiającego, gdy roboty zostały w całości zrealizowane, skutkuje prawem wykonawcy do żądania pełnego ryczałtowego wynagrodzenia zgodnie z umową, ponieważ odstąpienie wywiera skutek ex nunc.

Umowa pożyczki, której strony podnoszą zarzuty pozorności, nie może zostać uznana za nieważną bez dokładnego zbadania intencji stron oraz okoliczności jej zawarcia, co wymaga odniesienia do art. 83 § 1 k.c. oraz art. 65 § 2 k.c.

Naruszenie przez sąd odwoławczy przepisów prawa procesowego, nawet jeśli jest rażące, nie zawsze stanowi kwalifikowane uchybienie wskazujące na bezprawność orzeczenia w rozumieniu art. 4171 § 2 k.c.

Obowiązek wydania korzyści lub zwrotu jej wartości wywołany uzyskaniem świadczenia nienależnego nie wygasa jedynie z tego powodu, że ten, kto korzyść uzyskał z tego tytułu zużył ją lub utracił.

Klauzule indeksacyjne w umowie kredytu walutowego, pozwalające bankowi jednostronnie ustalać kurs waluty, są niedozwolonymi postanowieniami umownymi, które naruszają dobre obyczaje i interesy konsumenta, co skutkuje nieważnością umowy, jeśli ich eliminacja uniemożliwia dalsze obowiązywanie umowy.

Udzielenie przez spółkę zależną poręczenia na wekslu wystawionym przez członka zarządu dominującej spółki z o.o. wymaga zgody zgromadzenia wspólników tej spółki (art. 15 § 2 k.s.h.). Towarzyszący temu interes prawny w ustaleniu nieważności czynności prawnych ustanowienia zabezpieczeń może być dochodzony w drodze powództwa o ustalenie pomimo możliwości wytoczenia powództwa o uzgodnienie treści księgi