1. Obowiązek pouczenia pracownika o roszczeniach wynikających z przytoczonych faktów, przewidziany w art. 477 zd. 2 k.p.c., stanowi wyraz ochronnej funkcji prawa pracy i nie aktualizuje się wobec pracownika, który od początku postępowania korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika oraz formułuje żądanie w sposób wyraźny i stanowczy. Regulacja ta nie może być rozumiana jako powinność sądu czuwania
Użyte w art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych pojęcie „wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością" należy interpretować zgodnie z legalną definicją spółki jednoosobowej zawartą w art. 4 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. — Kodeks spółek handlowych, to jest jako spółkę kapitałową, której wszystkie udziały należą do
W sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych granice rozstrzygnięcia sądu wyznacza treść zaskarżonej decyzji organu rentowego. Jeżeli decyzja dotyczy wyłącznie podlegania ubezpieczeniom społecznym, sąd – także przy uwzględnieniu odwołania – nie może samodzielnie orzec o podstawie wymiaru składek, ponieważ kwestia ta nie została objęta uprzednim rozstrzygnięciem organu. Takie orzeczenie narusza art.
Wydanie przez sąd drugiej instancji wyroku w składzie jednego sędziego, ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, w okresie po dniu 26 kwietnia 2023 r., tj. po podjęciu przez skład siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego uchwały III
W sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego granice rozpoznania wyznaczają przedmiot tej decyzji oraz zakres wniesionego odwołania. Sąd ubezpieczeń społecznych nie może, zmieniając decyzję dotyczącą podlegania ubezpieczeniom za oznaczony okres, ustalić podlegania tym ubezpieczeniom również za okres nieobjęty decyzją i żądaniem odwołującego. Takie rozstrzygnięcie narusza art. 321 § 1 k.p.c.
Odwołanie od decyzji organu rentowego podpisane przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem procesowym na podstawie art. 87 § 1 k.p.c. jest dotknięte brakiem formalnym w postaci braku podpisu osoby uprawnionej i podlega wezwaniu do uzupełnienia tego braku w trybie art. 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 47710 § 1 k.p.c., nie zaś odrzuceniu na podstawie art. 199 § 1 k.p.c. stosowanego per analogiam. Przesłanki
Umowa, której przedmiotem jest prowadzenie audycji radiowych, nie może być zakwalifikowana jako umowa o dzieło w rozumieniu art. 627 k.c., jeżeli strony nie określiły w sposób dostateczny parametrów oczekiwanego rezultatu umożliwiających poddanie go sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych, w szczególności nie wskazały liczby audycji ani konkretnych właściwości indywidualnie oznaczonego efektu. Fakt
Sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. stanowiąca podstawę nieważności postępowania zachodzi, gdy wyrok został wydany jednoosobowo przez sędziego powołanego na urząd sędziego sądu apelacyjnego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych
Ocena częściowej niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 3 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga uwzględnienia nie tylko medycznej oceny stanu zdrowia ubezpieczonego, lecz także jego poziomu kwalifikacji zawodowych, możliwości wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy zgodnej z kwalifikacjami
Przepis art. 409 k.c. w zakresie ustalenia momentu powstania powinności wzbogaconego liczenia się z obowiązkiem zwrotu nienależnego świadczenia wymaga uwzględnienia konkretnych okoliczności faktycznych sprawy i oceny przy pomocy należytej staranności wymaganej w stosunkach danego rodzaju. W przypadku świadczenia wypłacanego na podstawie prawomocnego wyroku sądowego, wobec którego toczy się postępowanie
Ocena niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga uwzględnienia nie tylko medycznego stanu zdrowia ubezpieczonego, lecz również okoliczności ekonomicznych, takich jak poziom kwalifikacji zawodowych, wiek oraz predyspozycje psychofizyczne. W przypadku gdy biegli różnych specjalności stwierdzają u ubezpieczonego
W postępowaniu kasacyjnym od wyroku oddalającego odwołanie od decyzji odmawiającej prawa do renty socjalnej z powodu braku całkowitej niezdolności do pracy nie jest dopuszczalne kwestionowanie oceny dowodów i ustaleń faktycznych sądu drugiej instancji, który oparł się na opinii biegłego medycyny pracy sporządzonej bez badania osobistego po przeanalizowaniu dokumentacji i opinii innych biegłych, gdyż
Sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi, gdy w składzie sądu bierze udział sędzia powołany na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z 8 grudnia 2017 r., jeżeli wadliwość procesu powoływania, polegająca na zignorowaniu braku poparcia środowiska sędziowskiego i udzieleniu rekomendacji jako gratyfikacji za legitimizowanie
Umowa zlecenia nie stanowi tytułu do objęcia ubezpieczeniami społecznymi w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jeżeli strony zawarły ją w celu uzyskania przez zleceniodawcę dotacji pomocowej z Polskiego Funduszu Rozwoju, a brak jest dowodów potwierdzających faktyczne wykonywanie umowy. Ocena pozorności umowy
Przy ocenie, czy przekroczenie miesięcznego terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu rentowego nie jest nadmierne i czy nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się (art. 477⁹ § 3 k.p.c.), sąd obowiązany jest do kompleksowej analizy wszystkich okoliczności sprawy, w tym indywidualnej oceny wpływu ograniczeń związanych z pandemią COVID-19 na możliwość dochowania terminu, przy uwzględnieniu
Wypowiedzenie umowy o pracę dokonane przez prezesa dwuosobowego zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, działającego na podstawie upoważnienia udzielonego mu przez drugiego członka zarządu, nie narusza przepisów o wypowiadaniu umów o pracę w rozumieniu art. 45 § 1 k.p., jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że obaj członkowie zarządu podjęli zgodną decyzję o wypowiedzeniu umowy, a treść upoważnienia
Funkcjonariuszowi Służby Celnej, który na podstawie art. 165 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej stał się funkcjonariuszem Służby Celno-Skarbowej pełniącym służbę w jednostkach Krajowej Administracji Skarbowej, a następnie przyjął propozycję zatrudnienia, o której mowa w art. 165 ust. 7 tej ustawy, określającą warunki zatrudnienia
Spóźnione zgłoszenie zleceniobiorcy do ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie stanowi samo w sobie przesłanki wykluczającej podleganie tym ubezpieczeniom, jeżeli zebrane dowody wykazują faktyczne i rzeczywiste wykonywanie umowy zlecenia przez cały sporny okres
Ustalenie, czy spółdzielnia mieszkaniowa prowadząca kotłownię stanowi przedsiębiorstwo wprawiane w ruch za pomocą sił przyrody w rozumieniu art. 435 § 1 k.c., wymaga kompleksowej analizy in casu struktury organizacyjnej, zakresu działalności oraz zbadania, czy wykorzystanie sił przyrody ma charakter zasadniczy czy wspomagający dla realizacji celów statutowych podmiotu. Nazwa i forma prawna nie przesądzają
Ustanie stosunku pracy na podstawie art. 51 ust. 7 p.w.u.KOWR, mimo ustawowego określenia jako "wygaśnięcie", stanowi w istocie rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy w rozumieniu § 15 Regulaminu wynagradzania ANR. Wygaśnięcie stosunku pracy nie może być uzależnione od dokonania czynności prawnej (zaproponowania zatrudnienia), gdyż wygaśnięcie zachodzi tylko wskutek zdarzenia
Istnienie jednego wierzyciela spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie stanowi przesłanki egzoneracyjnej zwalniającej członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości składkowe na podstawie art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, gdyż takie rozumienie prowadziłoby do uprzywilejowania niektórych członków zarządu i mogłoby zachęcać
Udział w składzie sądu sędziego powołanego przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie określonym ustawą z 8 grudnia 2017 r. stanowi przyczynę nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c., gdy wadliwość procesu powołania prowadzi do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności sądu, co wymaga indywidualnej oceny uwzględniającej w szczególności: brak poparcia ze strony
Złożenie przez stronę w apelacji wniosku o przeprowadzenie rozprawy w rozumieniu art. 374 zdanie drugie k.p.c. jest dla sądu drugiej instancji wiążące i wyłącza możliwość rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym, niezależnie od oceny sądu co do konieczności przeprowadzenia rozprawy. Rozpoznanie sprawy i wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym mimo złożenia przez stronę skutecznego wniosku o przeprowadzenie
Przeprowadzenie rozprawy apelacyjnej bezpośrednio poprzedzającej wyrok i wydanie wyroku w sytuacji, gdy zawiadomienie pełnomocnika strony o terminie rozprawy zostało doręczone w trybie zastępczym (art. 139 § 1 k.p.c.) w dniu samej rozprawy, co narusza wymóg art. 149 § 2 k.p.c. doręczenia zawiadomienia co najmniej na tydzień przed posiedzeniem, stanowi nieważność postępowania z art. 379 pkt 5 k.p.c.