Wyrok NSA z dnia 30 października 2007 r., sygn. II OSK 1954/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Sędziowie sędzia NSA Jerzy Stelmasiak /spr./ sędzia NSA Bożena Walentynowicz Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. M., H. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt II SA/Po 71/06 w sprawie ze skargi P. M., H. R. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, 2. zasądza od Miasta P. na rzecz P. M. i H. R. po 470 (czterysta siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt II SA/Po 71/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargi P. M. i H. R. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów skarżących do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w rejonie węzła A. [...].

W uzasadnieniu swego stanowiska Sąd pierwszej instancji wskazał, iż projekt planu miejscowego może ingerować w prawo własności, stąd konieczną przesłanką uwzględnienia zarzutów do planu jest nie tylko naruszenie interesu prawnego skarżących, ale także jednoczesne naruszenie obiektywnego porządku prawnego. Zdaniem Sądu, rada gminy nie miała w niniejszej sprawie obowiązku uwzględnienia zarzutów, gdyż wprawdzie naruszono interes prawny wnoszących zarzuty, ale działo się to w zgodzie z obowiązującym prawem. Rada gminy ograniczyła bowiem sposób wykonywania prawa własności nieruchomości skarżących, ale uczyniła to na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, na co zezwala art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, proporcjonalnie do wymagań interesu publicznego w zakresie ingerencji w sferę praw i wolności. Sąd zgodził się jednocześnie z twierdzeniem skarżących, iż w projekcie planu (§ 5 i § 10) nie zadbano należycie o doprecyzowanie pojęć: "działka", "teren" i "nieruchomość", co w przypadku inwestorów prowadzących działalność gospodarczą na kilku działkach może powodować trudności interpretacyjne, ale, w ocenie Sądu, nie prowadzi to do naruszenia prawa własności, skoro wątpliwości te mogą zostać usunięte w drodze wykładni przepisów planu.