Interpretacja indywidualna z dnia 31 sierpnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.356.2026.2.SK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·nieprawidłowe - w zakresie skutków podatkowych wypłaty kwoty dotyczącej odsetek za opóźnienie;

·prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem złożonym 24 lipca 2026 r. (nadanym 22 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)Zainteresowana będąca stroną postępowania:

…

…

…

2)Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

…

…

…

Opis stanu faktycznego

W dniu 2005 r. Pani – … - wraz z mężem … (dalej: Kredytobiorcy) zawarli umowę kredytu budowlano-hipotecznego nr X denominowanego kursem CHF z Bankiem …. z siedzibą w …, którego następcą prawnym jest Bank … z siedzibą w …. Kredyt został udzielony na budowę domu jednorodzinnego, położonego w miejscowości …, powiat …, działka nr …, z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe. Umowa została zawarta do dnia … czerwca 2030 r., zaś kwota kredytu ustalona w umowie wynosiła 52 398,70 CHF. Kredyt był spłacany wspólnie z Państwa majątku wspólnego objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską.

W dniu 18 marca 2026 r. zawarliście Państwo wspólnie z Bank … z siedzibą w …Ugodę nr …do Umowy nr X. Ugoda została zawarta przed Sądem Okręgowym. Mocą tej ugody, Strony zgodnie potwierdziły, że:

a)Bank i Kredytobiorcy mieli wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia;

b)Bank wypłacił Państwu kwotę kredytu w wysokości 180 736,05 zł przeznaczoną na realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorcy oświadczyli, że wykorzystali kwotę kredytu na realizację tego celu;

c)w księgach rachunkowych Banku na dzień …stycznia 2026 r. wysokość zadłużenia Kredytobiorców z tytułu Umowy wynosiła 32 316,05 franków szwajcarskich (CHF) tj.: kapitał 31 111,16 CHF oraz odsetki od należności regularnych 1 204,89 CHF, co po przewalutowaniu na PLN po kursie średnim Narodowego Banku Polskiego z dnia wskazanego powyżej, tj. 4,5298 PLN, zadłużenie Kredytobiorcy na ten dzień wynosiło 146 385,24 PLN, tj.: kapitał 140 927,33 PLN oraz odsetki od należności regularnych 5 457,91 PLN;

d)Kredytobiorcy na dzień … stycznia 2026 r. zapłacili Bankowi tytułem spłaty wierzytelności wynikających z Umowy kwotę 207 956,37 PLN, przy czym na potrzeby tego wyliczenia kwoty spłacone w CHF zostały przeliczone przez Bank na PLN według kursu średniego Narodowego Banku Polskiego z dnia …stycznia 2026 r.

Ponadto, mocą tej ugody:

a)Bank zwolnił Państwa jako Kredytobiorców z długu (umorzył zadłużenie) w zakresie kwoty 146 385,24 PLN obejmującej: kapitał 140 927,33 PLN oraz odsetki od należności regularnych 5 457,91 PLN;

b)dokonał na Państwa rzecz zwrotu kwoty w wysokości 51 788,63 PLN, z tym, że na tę kwotę składała się kwota:

-27 220,32 zł tytułem należności głównej (zwrot nadpłaconych rat kredytu);

-19 168,31 zł tytułem połowy odsetek ustawowych za opóźnienie obliczonych od spłat dokonanych przez Kredytobiorców za okres od daty wpływu pozwu do Banku do dnia poprzedzającego kalkulację ugody;

-5.400,00 zł tytułem połowy kosztów zastępstwa procesowego zgodnie ze stawkami minimalnymi ustalonymi w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, obliczonych od sumy spłat dokonanych przez Kredytobiorcę.

Dodatkowo osobno Bank zwrócił Państwu kwotę 6 400 zł tytułem kosztów procesu, na którą składała się kwota 5 400 zł tytułem połowy kosztów zastępstwa procesowego zgodnie ze stawkami minimalnymi ustalonymi w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, obliczonych od sumy spłat dokonanych przez Kredytobiorcę oraz 1 000 zł opłaty od pozwu.

Zawarcie ww. ugody było wynikiem wcześniej już wytoczonego przez Państwa powództwa przeciwko Bank S.A. o ustalenie nieważności umowy kredytu budowlano-hipotecznego nr X z 2005 r. oraz o zasądzenie od Bank … na Państwa rzecz łącznie do Państwa majątku wspólnego objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską kwoty w wysokości 202 109,63 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem zwrotu nienależnego świadczenia w postaci rat kapitałowo- odsetkowych i ubezpieczenia niskiego wkładu własnego uiszczonych na rzecz Banku w wykonaniu nieważnej umowy w okresie od dnia … 2005 r. do dnia … 2023 r. Sprawa toczyła się przed Sądem Okręgowym. W dniu …marca 2026 r. Sąd Okręgowy w związku z zawartą ugodą sądową wydał postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania.

Bank … nie sporządził informacji PIT-11 zarówno w zakresie kwoty umorzonej jak i zwróconej.

Nigdy wcześniej nie została Państwu zwrócona kwota od Banku w związku z zawartą Ugodą w podobnym stanie faktycznym.

Uzupełnienie stanu faktycznego

24 lipca 2026 r., udzielili Państwo odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) posiadają Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?

Odpowiedź: Tak. Oboje posiadają Państwo miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2)Czy zgodnie z zawartą umową o kredyt, wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?

Odpowiedź: Tak. Zgodnie z zawartą umową kredytu oboje Kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za spłatę zobowiązań wynikających z tej umowy, a więc każdy z nich odpowiada wobec Banku do pełnej wysokości zobowiązania.

3)Kiedy Bank wypłacił Państwu kwotę 46 388,63 zł?

Odpowiedź: Bank wypłacił kwotę 46 388,63 zł w dniu 25 marca 2026 r.

4)Czy wskazana przez Państwa kwota – 46 388,63 zł, która została Państwu wypłacona przez bank, stanowi w całości zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału i odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych), które w wyniku potrącenia wzajemnych roszczeń stały się nienależne bankowi?

Odpowiedź: Tak, przy czym odpowiedź ta wymaga rozróżnienia dwóch składników wypłaconej kwoty. Kwota 46 388,63 zł została wypłacona wyłącznie w związku z rozliczeniem roszczeń dotyczących wykonywania umowy kredytu i sporu sądowego z Bankiem. Nie była świadczeniem niezależnym od tego stosunku ani świadczeniem o charakterze nieodpłatnym. Na kwotę tę składały się jednak dwa świadczenia o odmiennym charakterze: 27 220,32 zł stanowiące zwrot nadpłaconych rat kredytu, a więc zwrot środków wcześniej wpłaconych Bankowi, oraz 19 168,31 zł stanowiące odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie należności głównej. Odsetki nie są zatem zwrotem części rat kapitałowo-odsetkowych, lecz świadczeniem ubocznym należnym z tytułu opóźnienia Banku w spełnieniu świadczenia pieniężnego. Kwota 46 388,63 zł nie stanowi więc w całości zwrotu uprzednio wpłaconych rat: charakter restytucyjny ma kwota 27 220,32 zł, natomiast kwota 19 168,31 zł zachowuje charakter odsetek ustawowych za opóźnienie.

5)Czy kwota 46 388,63 zł przekracza łączną wartość kwot zapłaconych przez Państwa na rzecz Banku w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego?

Odpowiedź: Nie. Kwota 46 388,63 zł nie przekracza łącznej wartości kwot zapłaconych przez Państwa na rzecz Banku w wykonaniu umowy kredytu. W okresie od dnia … 2005 r. do dnia … 2023 r. zapłacili Państwo Bankowi łącznie kwotę 202 109,63 zł.

6)Czy ww. kwota, która została Państwu wypłacona przez bank, stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu, tj. dodatkowe przysporzenie wynikające z zawartej ugody?

Odpowiedź: Nie. Kwota 46 388,63 zł nie stanowi dodatkowego, nieodpłatnego przysporzenia wykreowanego przez samą ugodę ponad rozliczenie roszczeń wynikających z wykonywania umowy kredytu. Obejmuje ona zwrot nadpłaconych rat w kwocie 27 220,32 zł oraz odsetki ustawowe za opóźnienie w kwocie 19 168,31 zł. Odsetki są świadczeniem akcesoryjnym wobec roszczenia o zwrot należności główniej i stanowią rekompensatę za opóźnienie Banku; nie są odrębnym świadczeniem przyznanym nieodpłatnie wyłącznie na mocy ugody. Co więcej, kwota ta stanowi ok. 50% wartości odsetek ustawowych za opóźnienie, których dochodzili Państwo przed sądem, wyliczonych na dzień 23 stycznia 2026 r. (na ten dzień zostały skalkulowane wszystkie wartości przyjęte w ugodzie).

7)Czy odsetki ustawowe, które zostały Państwu wypłacone przez bank, zostały zasądzone przez Sąd z tytułu nieterminowej wypłaty zasądzonej przez Sąd należności głównej?

Odpowiedź: Nie. Odsetki ustawowe za opóźnienie nie zostały zasądzone wyrokiem, ponieważ w sprawie nie zapadł wyrok. Dochodzili ich Państwo jednak w postępowaniu sądowym prowadzonym przed Sądem Okręgowym, wraz z należnością główną objętą pozwem, tj. dochodzili Państwo kwoty 202 109,63 zł (słownie: dwieście dwa tysiące sto dziewięć złotych 63/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty (przy czym w ugodzie został przyjęty okres od dnia wpływu pozwu do Banku, tj. od …… 2024 r. do dnia …… 2026 r.). Postępowanie zakończyło się zawarciem w dniu 18 marca 2026 r. ugody sądowej pomiędzy Państwem a Bankiem, a następnie umorzeniem postępowania.

8)Czy odsetki ustawowe, które zasądził Sąd, to odsetki, o których mowa w art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795)?

Odpowiedź: Sąd nie zasądził odsetek, ponieważ nie wydał wyroku. Odsetki wypłacone przez Bank są jednak odsetkami ustawowymi za opóźnienie, o których mowa w art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego. Takich właśnie odsetek dochodzili Państwo od Banku w pozwie, a ich zapłata została objęta ugodą sądową z dnia 18 marca 2026 r.

Pytanie

Czy kwota zwrócona Państwu przez Bank na mocy zawartej ugody sądowej z dnia 18 marca 2026 r. przed Sądem Okręgowym kwota w wysokości 46 388,63 zł, na którą składa się kwota 27 220,32 zł tytułem należności głównej oraz kwota 19 168,31 zł tytułem połowy odsetek ustawowych za opóźnienie jest przychodem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Uważają Państwo, że kwota zwrócona Państwu przez Bank w wysokości 46 388,63 zł, w wyniku zawartej w dniu 18 marca 2026 r. ugody sądowej przed Sądem Okręgowym do umowy nr X nie jest przychodem podatkowym, a tym samym nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zwrot ten stanowi jedynie przede wszystkim odzyskanie nadpłaconych środków, a nie uzyskanie dodatkowego dochodu.

W zakresie kwoty 27 220,32 zł Bank zwrócił tylko i wyłącznie Państwa pieniądze, nienależnie uiszczone na rzecz Banku. Nadpłata ta powstała z powodu rozliczenia kredytu waloryzowanego kursem CHF. Kredyt otrzymali Państwo w polskich złotych, nigdy nie otrzymali Państwo franków szwajcarskich. Raty były płacone regularnie z pensji, a wypłata jest już opodatkowana. Kwota zwrócona Państwu przez bank, tj. w wysokości 27 220,32 zł nie jest przychodem, a stanowi wyłącznie zwrot tego co w ramach wykonywania umowy Państwo zapłacili. Odnosząc się do kwoty 19 168,31 zł kwota ta stanowi zapłatę połowy ustawowych odsetek za opóźnienie, liczonych od kwoty dochodzonej przez Państwo pozwem w sprawie. Kwota ta nie stanowi dla Państwa przychodu, a jest wyłącznie rekompensatą ze strony Banku w związku z nieterminowym uregulowaniem zobowiązania pieniężnego przez Bank. W myśl art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym, odsetki ustawowe nie podlegają opodatkowaniu.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlega dochód, który stanowi nadwyżkę sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. W przypadku zwrotu nadpłaconych środków na podstawie ugody, nie dochodzi do powstania nowego przychodu, a jedynie do odzyskania środków, które zostały wcześniej nadpłacone na skutek niekorzystnych warunków umowy kredytowej. W związku z tym, zwrot ten nie powinien być traktowany jako przychód podlegający opodatkowaniu.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie zaś do treści art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek, bowiem dopiero wówczas kredytobiorca osiąga przysporzenie majątkowe, co stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy taż innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określono przysporzenie majątkowe. Z kolei w niniejszej sprawie Bank zwrócił Państwu wyłącznie nienależnie pobrane świadczenie, a więc zwrot ten nie stanowi dla Państwa przychodu. Bowiem, w przypadku zwrotu świadczenia otrzymują Państwo wyłącznie z powrotem swój kapitał - zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo.

W konsekwencji otrzymane od Banku świadczenia nie skutkują powstaniem po Państwa stronie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zwrot nadpłaconych kwot stanowi wyłącznie restytucję wcześniej nienależnie spełnionych świadczeń, natomiast odsetki ustawowe za opóźnienie korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 96b ustawy o podarku dochodowym.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku skorygowali Państwo własne stanowisko w zakresie kwalifikacji podatkowej odsetek ustawowych za opóźnienie oraz wskazanej podstawy prawnej. W końcowej części stanowiska omyłkowo powołano art. 21 ust. 1 pkt 96b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prawidłową podstawą zwolnienia jest art. 21 ust. 1 pkt 95b tej ustawy.

Państwa zdaniem kwota 46 388,63 zł wypłacona przez Bank w dniu 25 marca 2026 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jednak z odmiennych przyczyn w odniesieniu do każdego z jej składników.

Kwota 27 220,32 zł stanowi zwrot nadpłaconych rat kredytu, czyli restytucję środków uprzednio wpłaconych Bankowi z Państwa majątku. Jej otrzymanie nie prowadzi do definitywnego zwiększenia Państwa majątku, lecz jedynie przywraca stan majątkowy istniejący przed dokonaniem nadpłat. Z tego względu kwota ta nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jest obojętna podatkowo.

Kwota 19 168,31 zł stanowi natomiast odsetki ustawowe za opóźnienie, o których mowa w art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego. Odsetki te, jako otrzymane środki pieniężne, mogą co do zasady stanowić przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W niniejszej sprawie korzystają jednak ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 95b tej ustawy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego albo od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Wypłacone Państwu odsetki pozostają bezpośrednio związane z nieterminowym spełnieniem przez Bank świadczenia polegającego na zwrocie świadczenia bankowi nienależnego. Skoro zwrot należności głównej nie podlega opodatkowaniu, odsetki za opóźnienie w jej wypłacie spełniają przesłanki zwolnienia określonego w tym przepisie.

Dla zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy nie jest wymagane, aby odsetki zostały zasądzone wyrokiem. Decydujące znaczenie ma ich charakter jako odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegającej opodatkowaniu. W niniejszej sprawie roszczenie o odsetki ustawowe za opóźnienie zostało zgłoszone w pozwie, a następnie objęte ugodą sądową. Zawarcie ugody i umorzenie postępowania nie zmieniły prawnego charakteru wypłaconej kwoty 19 168,31 zł jako odsetek ustawowych za opóźnienie.

W konsekwencji kwota 27 220,32 zł nie stanowi przychodu podatkowego, natomiast kwota 19 168,31 zł stanowi przychód korzystający w całości ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym żadna część objętej pytaniem kwoty 46 388,63 zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W pozostałym zakresie podtrzymują Państwo stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W opisie sprawy wskazali Państwo, że w dniu 2005 r. Pani – … - wraz z mężem … (dalej: Kredytobiorcy) zawarli umowę kredytu budowlano-hipotecznego nr X denominowanego kursem CHF z Bankiem…, którego następcą prawnym jest Bank …. Kredyt został udzielony na budowę domu jednorodzinnego z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe. Umowa została zawarta do dnia … czerwca 2030 r., zaś kwota kredytu ustalona w umowie wynosiła 52 398,70 CHF. Kredyt był spłacany wspólnie z Państwa majątku wspólnego objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską.

W dniu 18 marca 2026 r. zawarliście Państwo wspólnie z Bank … Ugodę do Umowy nr X. Ugoda została zawarta przed Sądem Okręgowym. Mocą tej ugody, Strony zgodnie potwierdziły, że:

a)Bank i Kredytobiorcy mieli wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia;

b)Bank wypłacił Państwu kwotę kredytu w wysokości 180 736,05 zł przeznaczoną na realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorcy oświadczyli, że wykorzystali kwotę kredytu na realizację tego celu;

c)w księgach rachunkowych Banku na dzień … stycznia 2026 r. wysokość zadłużenia Kredytobiorców z tytułu Umowy wynosiła 32 316,05 franków szwajcarskich (CHF) tj.: kapitał 31 111,16 CHF oraz odsetki od należności regularnych 1 204,89 CHF, co po przewalutowaniu na PLN po kursie średnim Narodowego Banku Polskiego z dnia wskazanego powyżej, tj. 4,5298 PLN, zadłużenie Kredytobiorcy na ten dzień wynosiło 146 385,24 PLN, tj.: kapitał 140 927,33 PLN oraz odsetki od należności regularnych 5 457,91 PLN;

d)Kredytobiorcy na dzień … stycznia 2026 r. zapłacili Bankowi tytułem spłaty wierzytelności wynikających z Umowy kwotę 207 956,37 PLN, przy czym na potrzeby tego wyliczenia kwoty spłacone w CHF zostały przeliczone przez Bank na PLN według kursu średniego Narodowego Banku Polskiego z dnia … stycznia 2026 r.

Ponadto, mocą tej ugody:

a)Bank zwolnił Państwa jako Kredytobiorców z długu (umarzył zadłużenie) w zakresie kwoty 146 385,24 PLN obejmującej: kapitał 140 927,33 PLN oraz odsetki od należności regularnych 5 457,91 PLN;

b)dokonał na Państwa rzecz zwrotu kwoty w wysokości 51 788,63 PLN, z tym, że na tę kwotę składała się kwota:

-27 220,32 zł tytułem należności głównej (zwrot nadpłaconych rat kredytu);

-19 168,31 zł tytułem połowy odsetek ustawowych za opóźnienie obliczonych od spłat dokonanych przez Kredytobiorców za okres od daty wpływu pozwu do Banku do dnia poprzedzającego kalkulację ugody;

-5.400,00 zł tytułem połowy kosztów zastępstwa procesowego zgodnie ze stawkami minimalnymi ustalonymi w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, obliczonych od sumy spłat dokonanych przez Kredytobiorcę.

Zawarcie ww. ugody było wynikiem wcześniej już wytoczonego przez Państwa powództwa przeciwko Bank …o ustalenie nieważności umowy kredytu budowlano- hipotecznego nr X z 2005 r. oraz o zasądzenie od Bank … na Państwa rzecz łącznie do Państwa majątku wspólnego objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską kwoty w wysokości 202 109,63 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem zwrotu nienależnego świadczenia w postaci rat kapitałowo-odsetkowych i ubezpieczenia niskiego wkładu własnego uiszczonych na rzecz Banku w wykonaniu nieważnej umowy w okresie od dnia … lipca 2005 r. do dnia …listopada 2023 r. Sprawa toczyła się przed Sądem Okręgowym. W dniu …. marca 2026 r. Sąd Okręgowy w związku z zawartą ugodą sądową wydał postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania.

Zgodnie z zawartą umową kredytu oboje Kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za spłatę zobowiązań wynikających z tej umowy, a więc każdy z nich odpowiada wobec Banku do pełnej wysokości zobowiązania. Bank wypłacił kwotę 46 388,63 zł w dniu 25 marca 2026 r. Kwota 46 388,63 zł została wypłacona wyłącznie w związku z rozliczeniem roszczeń dotyczących wykonywania umowy kredytu i sporu sądowego z Bankiem. Nie była świadczeniem niezależnym od tego stosunku ani świadczeniem o charakterze nieodpłatnym. Na kwotę tę składały się jednak dwa świadczenia o odmiennym charakterze: 27 220,32 zł stanowiące zwrot nadpłaconych rat kredytu, a więc zwrot środków wcześniej wpłaconych Bankowi, oraz 19 168,31 zł stanowiące odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie należności głównej. Kwota 46 388,63 zł nie stanowi więc w całości zwrotu uprzednio wpłaconych rat: charakter restytucyjny ma kwota 27 220,32 zł, natomiast kwota 19 168,31 zł zachowuje charakter odsetek ustawowych za opóźnienie. Kwota 46 388,63 zł nie przekracza łącznej wartości kwot zapłaconych przez Państwa na rzecz Banku w wykonaniu umowy kredytu. W okresie od dnia … lipca 2005 r. do dnia … listopada 2023 r. zapłacili Państwo Bankowi łącznie kwotę 202 109,63 zł. Kwota 46 388,63 zł nie stanowi dodatkowego, nieodpłatnego przysporzenia wykreowanego przez samą ugodę ponad rozliczenie roszczeń wynikających z wykonywania umowy kredytu. Obejmuje ona zwrot nadpłaconych rat w kwocie 27 220,32 zł oraz odsetki ustawowe za opóźnienie w kwocie 19 168,31 zł.

Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:

Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami. Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.

Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).

W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z pozostałej części długu.

Wobec powyższego, skoro jak wskazali Państwo we wniosku i jego uzupełnieniu – kwota, która została Państwu wypłacona (27 220,32zł), stanowi zwrot nadpłaconych rat kredytu, a więc zwrot środków wcześniej wpłaconych do Banku, to stwierdzam, że zwrot ten nie stanowi dla Państwa przychodu podlegającego opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki będzie obojętny podatkowo.

Czynność ta nie powoduje uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego, wzrostu Państwa majątku. Otrzymana przez Państwa kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo wcześniej do banku.

Pieniądze te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i ich uzyskanie nie skutkuje po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconej przez bank kwoty.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii otrzymania przez Państwa na podstawie ugody odsetek ustawowych za opóźnienie należy wskazać, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:

Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki:

1)są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,

2)świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, Bank wypłacił Państwu kwotę 46 388,63 zł w dniu 25 marca 2026 r. Na kwotę tę składały się dwa świadczenia o odmiennym charakterze: 27 220,32 zł stanowiące zwrot nadpłaconych rat kredytu, a więc zwrot środków wcześniej wpłaconych Bankowi, oraz 19 168,31 zł stanowiące odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie należności głównej. Kwota 46 388,63 zł nie stanowi więc w całości zwrotu uprzednio wpłaconych rat: charakter restytucyjny ma kwota 27 220,32 zł, natomiast kwota 19 168,31 zł zachowuje charakter odsetek ustawowych za opóźnienie. Obejmuje ona zwrot nadpłaconych rat w kwocie 27 220,32 zł oraz odsetki ustawowe za opóźnienie w kwocie 19 168,31 zł. Odsetki ustawowe za opóźnienie nie zostały zasądzone wyrokiem, ponieważ w sprawie nie zapadł wyrok. Dochodzili ich Państwo jednak w postępowaniu sądowym prowadzonym przed Sądem Okręgowym, wraz z należnością główną objętą pozwem, tj. dochodzili Państwo kwoty 202 109,63 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty (przy czym w ugodzie został przyjęty okres od dnia wpływu pozwu do Banku, tj. od … maja 2024 r. do dnia … stycznia 2026 r.). Wypłacone Państwu odsetki będące odsetkami ustawowymi za opóźnienie w zwrocie należności głównej nie są zwrotem części rat kapitałowo-odsetkowych, lecz świadczeniem ubocznym należnym z tytułu opóźnienia Banku w spełnieniu świadczenia pieniężnego. Odsetki są świadczeniem akcesoryjnym wobec roszczenia o zwrot należności główniej i stanowią rekompensatę za opóźnienie Banku; nie są odrębnym świadczeniem przyznanym nieodpłatnie wyłącznie na mocy ugody. Co więcej, kwota ta stanowi ok 50% wartości odsetek ustawowych za opóźnienie, których dochodzili Państwo przed sądem, wyliczonych na dzień 23 stycznia 2026 r. (na ten dzień zostały skalkulowane wszystkie wartości przyjęte w ugodzie). Postępowanie zakończyło się zawarciem w dniu 18 marca 2026 r. ugody sądowej pomiędzy Państwem a Bankiem, a następnie umorzeniem postępowania. Sąd nie zasądził odsetek, ponieważ nie wydał wyroku. Odsetki wypłacone przez Bank są jednak odsetkami ustawowymi za opóźnienie, o których mowa w art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego. Takich właśnie odsetek dochodzili Państwo od Banku w pozwie, a ich zapłata została objęta ugodą sądową z dnia 18 marca 2026 r.

Z powyższego opisu jednoznacznie wynika, że w postępowaniu sądowym dochodzili Państwo wobec Banku zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty stanowiącej przedmiot sporu sądowego tj. kwoty 202 109,63 zł i takie odsetki (tj. w wysokości ok. 50% wartości ww. odsetek ustawowych za opóźnienie) zostały przez Bank wypłacone, tj. odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie (zwrocie) całej kwoty, jakiej domagali się Państwo od Banku w ramach toczącego się postępowania sądowego, tj. kwoty 202 109,63 zł, a nie od kwot, które faktycznie Bank Państwu wypłacił, tj. kwoty 27 220,32 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe, skoro odsetki zostały naliczone od całej kwoty, jakiej domagali się Państwo w toku postępowania sądowego, a nie od neutralnie podatkowo zwrotu, który faktycznie Bank Państwu zwrócił, to nie można uznać, że Bank wypłacił Państwu odsetki od kwoty świadczenia nienależnego. Zatem odsetki w kwocie 19 168,31 zł nie są w odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty należności. Nie są to odsetki ustawowe od kwoty stanowiącej faktyczną wypłatę. Wartość ta wynika z pozwu w zakresie żądania odsetek ustawowych od całej kwoty roszczenia dochodzonego przez Państwa przed sądem.

Rozpatrując zatem całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania dotyczącego odsetek ustawowych za opóźnienie, należało je uznać za nieprawidłowe, bowiem skoro wypłacona kwota zwrotu nadpłaconych rat kredytu tytułem należności głównej jest niższa niż Państwa roszczenie dochodzone pozwem, to tym samym nie sposób uznać, że odsetki liczone od całego Państwa roszczenia dochodzonego pozwem są odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty należności, skoro nie cała należność wynikająca z pozwu została w efekcie faktycznie wypłacona.

Ponadto należy zauważyć, że świadczenie, którego Państwo domagali się w ramach negocjacji warunków ugody i które otrzymali na skutek zawarcia takiej ugody stanowi element roszczenia dochodzonego przez Państwa przed sądem i jest przedmiotem ustępstwa, które Bank czyni względem Państwa.

W konsekwencji, z tytułu odsetek naliczonych i wypłaconych od roszczenia, którego domagali się Państwo w pozwie, a którego Bank faktycznie nie wypłacił, powstał po Państwa stronie przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem w tej części odsetki nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast z tytułu odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych i wypłaconych przez Bank od zwrotu nadpłaconych przez Państwa rat kredytu, tj. od kwoty faktycznie zwróconej, odsetki w tej części korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy. Zatem w tej części nie są Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego.

Zatem Państwa stanowisko w tej części uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Należy zastrzec, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie były przedmiotem pytania.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Państwa w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Wyjaśnić również należy, że Organ wydając interpretacje w trybie ww. przepisu, nie odnosi się do kwot i nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu, zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego,bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania

… (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.