Interpretacja indywidualna z dnia 5 marca 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.62.2025.1.JK3

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 12 kwietnia 2010 r. wraz z żoną (A.A.) zawarł Pan umowę o kredyt hipoteczny przeznaczony na zakup nieruchomości na rynku wtórnym z bankiem C. (dalej „Umowa”). Kredyt w całości został zaciągnięty na Państwa własne potrzeby mieszkaniowe i spełniał warunki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zakup domu jednorodzinnego). Dodatkowo kredyt spełniał warunki określone w Rozporządzeniu MF z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, tj. był zabezpieczony hipotecznie, został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej opisanej w rozporządzeniu, przy czym wraz z żoną nie skorzystali Państwo wcześniej zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Zgodnie z zawartą Umową kredyt denominowany w CHF (frankach szwajcarskich) udzielony został w złotych polskich w kwocie 400.000 zł, stanowiących równowartość 139.935.88 CHF, tzn. bank udzielił Państwu kredytu w złotych polskich, jednak spłata kredytu następować miała w CHF.

Powyższe postanowienia umowy stanowiły klauzule abuzywne na podst. art. 385 Kodeksu cywilnego i zgodnie z utartą linią orzeczniczą oraz wyrokiem TSUE (sygn. C-520/21 z dnia 15/06/2023) skutkowały uznaniem umowy za nieważną i obowiązkiem zwrotu przez bank całości rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych opłat. W związku z powyższym bank D., będący następcą prawnym C., kierując się rekomendacjami (...) zaproponował Panu i Pana żonie mediację przed (...) w celu podpisania ugody. Efektem mediacji była ugoda, którą podpisali Państwo z bankiem 12 czerwca 2024. Zgodnie z postanowieniami podpisanej ugody „zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest polubowne rozstrzygnięcie sporu dotyczącego ważności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z umowy poprzez przyjęte w Ugodzie rozwiązania”. W wyniku Ugody bank zobowiązał się: 1. umorzyć kwotę niespłaconego kredytu w wysokości 5.889,54 CHF, która na dzień zawarcia ugody wynosiła 26 558,88 złotych (wg. kursu średniego NBP), 2. zwrócić kwotę 2.054,31 PLN, którą Bank wyliczył przyjmując fikcyjne założenie, że kredyt został zawarty w złotych polskich i raty odsetkowo-kapitałowe były kalkulowane i rozliczane nie w CHF, ale w PLN przy użyciu stawek WIBOR i podwyższonej marży wybranej przez bank (3,07% wobec marży 2,2% ustalonej z bankiem w dniu podpisania Umowy, tj. 12 kwietnia 2010 r.), 3. dodatkowo zwrócić 100.000 złotych, kwotę którą wynegocjowali Państwo z bankiem w trakcie mediacji jako częściowy zwrot rat odsetkowych wpłaconych do banku tytułem spłaty kredytu w latach 2010-2024. Zgodnie z wyliczeniami przedstawionymi przez bank (jako załącznik do Ugody) od początku zawarcia Umowy wpłacił Pan wraz z żoną do banku 156.583,52 CHF, co w przeliczeniu na złote wg kursu NBP z dnia każdej płatności stanowi równowartość 698.058,69 PLN - podczas gdy wartość zaciągniętego kredytu wynosiła 400.000 zł (lub 139.935.88 CHF wg kursu banku z dnia zawarcia Umowy 12 kwietnia 2010 r.). Zdaniem banku kwota ta stanowi jednak przychód „Kredytobiorcy”, a na banku ciąży obowiązek wystawienia informacji PIT-11. W związku z wątpliwościami, czy stanowisko Banku jest prawidłowe zarówno Pan jak i Pana żona (A.A.) postanowiliście zwrócić się o wydanie interpretacji podatkowej indywidualnej.