Interpretacja indywidualna z dnia 17 kwietnia 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-1.4011.109.2024.2.MJ

Możliwość odliczenia w całości ulgi prorodzinnej na małoletnie dzieci

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 21 lutego 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia w całości ulgi prorodzinnej na małoletnie dzieci. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 kwietnia 2024 r. (wpływ 4 kwietnia 2024 r.) oraz pismem z dnia 11 kwietnia 2024 r (wpływ 11 kwietnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest matką samotnie wychowującą trójkę małoletnich dzieci, dziewczynek (L., P. i N.) pochodzących z małżeństwa zawartego (…) 2008 r. Wyrokiem Sądu Okręgowego w (…),  dnia (…) 2023 r.,  (…) opatrzonego klauzulą wykonalności z dnia (…) 2023 r. rozwiązano małżeństwo Wnioskodawczyni ze (…) przez rozwód bez orzekania o winie. Jednocześnie Sąd Okręgowy ustalił w pkt 3 wyroku udział pozwanego w kosztach utrzymania małoletnich dzieci stron na kwotę po 400 zł miesięcznie, na rzecz każdego z małoletnich dzieci, łącznie 1200 zł. W tym miejscu sąd podkreślił, że oboje rodzice uzgodnili, że będą uczestniczyć w wychowaniu ich małoletnich dzieci, kupując im ubrania, pomoce szkolne, zabawki (np. gry), spędzając z nimi wakacje, ferie, święta. Wszystko to miało odbywać się naprzemiennie, czasem zgodnie z ustalonym planem wychowawczym, czasem bez planu – z woli dzieci.

Z początkiem roku 2023 wyprowadził się (…) – były mąż ze wspólnego mieszkania i do czasu rozwodu nie łożył na utrzymanie dzieci. W pierwszej kolejności Wnioskodawczyni wskazuje, że od momentu prawomocnie zakończonej sprawy rozwodowej ojciec regularnie minimalizuje kontakty z małoletnimi dziećmi. Nie wykazuje żadnego zainteresowania córkami. Nie interesuje się edukacją, zdrowiem, ani też zaspokajaniem innych potrzeb. Ojciec nigdy nie wykazał chęci spędzenia części świąt z córkami, a także ich urodzin czy imienin. Jako matka Wnioskodawczyni sama wychowuje dzieci, nie ma żadnej pomocy ze strony byłego męża. W żaden sposób nie wypełnia obowiązków rodzicielskich, nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje małoletnie dzieci. Ojciec nie korzysta ze swoich praw wynikających z władzy rodzicielskiej i nie wywiązuje się w pełni z obowiązków wynikających z tej władzy. Ojciec po rozwodzie tak bardzo cieszy się swoją wolnością, że całkowicie zapomniał o powinnościach wynikających z faktu posiadania dzieci z nieudanego związku. Dzieci nie zawsze rozumieją, dlaczego obecny wcześniej na co dzień ojciec teraz nie znajduje dla nich czasu. Ojciec pomimo deklaracji w czasie rozwodu o dodatkowej pomocy finansowej m.in. w opłatach za zajęcia pozalekcyjne, odmówił dodatkowej pomocy finansowej. Dzieci nie mogą liczyć na to, aby ich ojciec przekazał im dodatkowe środki na utrzymanie, dał kieszonkowe, zabrał gdzieś na wakacje i spędził z nimi ciekawie czas. W tej sytuacji cały trud wychowania, dbałości o rozwój fizyczny, duchowy i emocjonalny dzieci spoczywał i spoczywa na Wnioskodawczyni, matce dzieci. Dzieci Wnioskodawczyni nigdy nie nocowały u ojca. Ojciec nigdy nie zabrał dzieci na weekend, gdzie notabene mieszka zaledwie 2 ulice dalej. Przebywanie dzieci pod opieką ojca należy uznać jako okazjonalnie. Kiedy dzieci mają przyjemność spędzania z ojcem czasu w jego miejscu zamieszkania, nie otrzymują nawet pożywienia. Dzieci wracały głodne, albowiem ojciec twierdzi, że wszelkie środki alimentacyjne są przekazywane, zatem to Wnioskodawczyni powinna je żywić. Traktuje dzieci jako własny przywilej i uważa, że Wnioskodawczyni jako matka i dzieci winny się dostosować do jego możliwości czasowych i potrzeb. Kompletnie nie uwzględnia potrzeb dzieci. Nie uczestniczy w opiece zdrowotnej, zajęciach edukacyjnych, czy zajęciach dodatkowych, nie zapłacił za żadną wycieczkę szkolną, czy wyjście do kina. Wszelkie kwestie dotyczące dzieci pozostawia w gestii Wnioskodawczyni. Dotychczas ojciec nie zgłasza potrzeb uczestniczenia w zebraniach szkolnych. Ojciec nie ma pojęcia o zadaniach domowych dzieci, na ma też chęci, aby w tych zadaniach uczestniczyć. Nie wie jakie dzieci mają oceny. Nigdy nie zapytał o naukę dzieci, o frekwencję dzieci w szkole. Nie wie, jakie przedmioty lubią najbardziej, nie uczestniczył w zakończeniu Szkoły Podstawowej starszej córki L., bardzo to przeżyła. Sytuacja kontaktów ojca z dziećmi pogorszyła się. Ojciec kontaktuje się z dziewczynkami jedynie telefonicznie bądź SMS-ami. Jednak kontakt telefoniczny czy SMS-owy jest zazwyczaj inicjowany przez dzieci. W sierpniu 2023 r. ojciec zabrał dzieciom telefony komórkowe, z uwagi na fakt, że należały do niego. Podsumowując, sporadyczny kontakt ojca z dziećmi zamienia się w brak kontaktu. Na Wnioskodawczyni jako matce spoczywa cały ciężar wychowania ich, sprawowania nad nimi pieczy, ponoszenia kosztów utrzymania, troszczenia się o rozwój fizyczny, duchowy, zabezpieczenie potrzeb zdrowotnych, edukacyjnych, ponoszenia wydatków związanych z wypoczynkiem, pomaganiem w edukacji szkolnej. Gdy dzieci chorują to tylko Wnioskodawczyni jako matka sprawuje nad nimi opiekę, co jest niezmiernie trudne w przypadku pracującej kobiety. Należy przy tym wziąć pod uwagę, że dzieci chorują przewlekle na (...), przez co opieka nad dziewczynkami wymaga większego poświęcenia i zaangażowania ze strony Wnioskodawczyni. W związku z powyższym jako matka sama wychowująca dzieci: Wnioskodawczyni bezsprzecznie wywiązuje się z obowiązku, o którym mowa w art. 128 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy w większym stopniu niż ojciec.