Klauzule indeksacyjne, które pozwalają bankowi na jednostronne i swobodne ustalanie kursów walut, są uznawane za niedozwolone i prowadzą do nieważności umowy kredytowej, jeśli ich eliminacja uniemożliwia dalsze trwanie umowy, zaś bank nie dopełnił obowiązków informacyjnych względem konsumentów.

Legitymacja czynna do dochodzenia roszczenia o opublikowanie sprostowania prasowego w sytuacji, gdy materiał prasowy dotyczy działań organu państwowego w sferze imperium, nie przysługuje Skarbowi Państwa, lecz właściwej państwowej jednostce organizacyjnej, której ten materiał bezpośrednio dotyczy i która korzysta ze szczególnej zdolności sądowej na podstawie art. 31a w związku z art. 39 ustawy Prawo

Przepis art. 115 k.c., zgodnie z którym jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą, ma zastosowanie również do terminów przedawnienia roszczeń.

Sąd ubezpieczeń społecznych ocenia prawidłowość decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania składkowe według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie wydania decyzji. Przedawnienie zobowiązań płatnika, które nastąpiło dopiero w toku postępowania sądowego, nie może być podstawą do zwolnienia osoby trzeciej z odpowiedzialności ustalonej prawidłowo wydaną decyzją.

Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności na podstawie art. 417 § 1 k.c. za szkody wynikłe z realizacji przez stronę prawa nadanego ostateczną, ale nieprawomocną decyzją administracyjną, powstałe w związku z uchyleniem tej decyzji lub wstrzymaniem jej skuteczności nieprawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Inwestor, który podejmuje działania inwestycyjne przed prawomocnością pozwolenia na budowę

Stanowienie przez bank jednostronnych klauzul przeliczeniowych w umowach kredytowych jest abuzywne. Ich eliminacja prowadzi do nieważności umowy, gdyż nie mogą być zastąpione innymi postanowieniami. W konsekwencji umowa jest nieważna w całości, a strony muszą oddać wzajemnie spełnione świadczenia.

Umowa kredytowa indeksowana do waluty obcej (CHF) jest nieważna, jeżeli zawarte w niej klauzule walutowe i przeliczeniowe są abuzywne, jako kształtujące zobowiązania konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszający jego interesy. Umowa bez prawidłowo sformułowanych klauzul indeksacyjnych nie może być utrzymana w mocy.

Kurator ustanowiony w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika nie jest uprawniony do złożenia w jego imieniu oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku.

Wykonywanie przez prokuratora w stanie spoczynku zawodu radcy prawnego wbrew odmowie zgody przełożonego nie stanowi dorozumianego zrzeczenia się statusu prokuratora, a jedynie prowadzi do zawieszenia prawa do uposażenia na czas wykonywania tego zawodu. Po zaprzestaniu działalności radcowskiej prokurator zachowuje prawo do uposażenia spoczynkowego. Art. 5 k.c. nie może stanowić podstawy do pozbawienia

Kredyt hipoteczny indeksowany do waluty obcej, zawierający abuzywne klauzule przeliczeniowe, skutkuje nieważnością omawianej umowy w całości bez możliwości jej uzupełnienia innymi normatywami. Potwierdzono zasadność ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami bankowymi zgodnie z dyrektywą 93/13.

Klauzule indeksacyjne umożliwiające bankowi jednostronne określanie kursu waluty są abuzywne, prowadząc do sprzeczności z art. 3851 § 1 k.c. Takie umowy kredytowe nie mogą obowiązywać po usunięciu tych klauzul, skutkując ich nieważnością i obowiązkiem zwrotu świadczeń.

Klauzule określające mechanizm waloryzacji kredytu kursem waluty i ubezpieczenia niskiego wkładu własnego mogą zostać uznane za postanowienia abuzywne, prowadząc do nieważności całej umowy kredytowej. Postanowienia naruszające równowagę umowną, nieuzgadniane indywidualnie z konsumentem, nie wiążą stron ex tunc.

Sąd Najwyższy uznaje, iż przy eliminacji klauzul abuzywnych w umowach kredytowych indeksowanych, umowa kredytu staje się nieważna, zgodnie z zasadą niemożności uzupełnienia jej uczciwymi warunkami, co wynika z sankcyjnego charakteru postanowień ochrony konsumentów.

Przedsiębiorca korzystający z prawa pierwszeństwa i wyłączności do firmy może żądać ochrony na podstawie art. 43¹⁰ k.c., chyba że pozwany wykaże okoliczności wyłączające bezprawność (zgodę, działanie w porządku prawnym, wykonywanie własnego prawa). Tolerowanie naruszenia w ramach rodzinnej działalności oraz brak formalnej zgody nie przenoszą ciężaru dowodu na powoda. Zgoda na używanie firmy w określonym

Naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy wymaga wykazania bezprawnego, kolizyjnego korzystania z oznaczenia w obrocie gospodarczym. Zmiana wyroku sprowadzająca się do merytorycznych kwestii podmiotowych wykracza poza kompetencje sprostowania wyroku.

Klauzule umowne w postaci jednostronnego określania kursów walut przez bank są abuzywne. Niedozwolone postanowienia niweczą wiążący charakter umowy kredytowej, nie dopuszczając zastąpienia ich normami dyspozytywnymi. Umowa w takim wypadku w całości traci ważność, co implikuje obowiązek zwrotu świadczeń.

Roszczenie funkcjonariusza Służby Więziennej o pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 184 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej, nie stanowi roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych w rozumieniu art. 226 ust. 1 tej ustawy, wobec czego nie podlega przewidzianemu w tym przepisie trzyletniemu przedawnieniu.

Obowiązkiem serwisanta było przywrócenie urządzenia do konfiguracji sprzed naprawy, a zaniechanie tego stanowiło naruszenie zobowiązania umownego, skutkujące odpowiedzialnością odszkodowawczą.

Klauzule przeliczeniowe stanowiące główne świadczenie stron, uznane za niedozwolone, prowadzą do nieważności umowy. Brak możliwości zastąpienia ich dyspozytywnymi regulacjami prawa oznacza, że umowa kredytu indeksowanego nie może obowiązywać.

Niedozwolone postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej (CHF), uprawniające bank do jednostronnego ustalania kursu walut przy przeliczaniu świadczeń kredytobiorcy, prowadzą do nieważności całej umowy, jeżeli po ich wyeliminowaniu nie jest możliwe utrzymanie umowy o charakterze zamierzonym przez strony, a świadomy konsument nie wyraża zgody na związanie tymi postanowieniami. W takiej

Klauzule waloryzacyjne w umowie kredytowej denominowanej do waluty obcej, nieuzgodnione indywidualnie i wprowadzające rażącą nierównowagę kontraktową, są abuzywne i bezskuteczne. Po ich usunięciu, umowa nie może być utrzymana w pierwotnej formie.

Postanowienia umowy kredytu dotyczące mechanizmu indeksacji do CHF, prowadzące do jednostronnego ustalania kursu waluty przez bank, są niedozwolone, co narusza interesy konsumenta i uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie umowy kredytu; sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Abuzywność klauzul indeksacyjnych umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF skutkuje jej nieważnością, gdyż brak możliwości utrzymania umowy bez przekształcenia jej istoty. Ochrona konsumencka wymaga, aby postanowienia umowne były jednoznaczne i zrozumiałe, co w niniejszej sprawie nie zostało spełnione.

W razie stosowania przez przedsiębiorcę nieuczciwej praktyki rynkowej, konsument może żądać unieważnienia umowy i zwrotu świadczeń, nawet jeśli przedsiębiorca nie jest ubezpieczycielem, o ile jego działania wprowadzają w błąd i naruszają interes konsumenta.