ZAKŁADOWY FUNDUSZ ŚWIADCZEŃ SOCJALNYCH - „KROK PO KROKU”

Fundusz świadczeń socjalnych tworzony jest więc przez pracodawców z przeznaczeniem na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu oraz na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych. W zależności m.in. od liczby zatrudnionych pracowników pracodawca powinien przeznaczać określone środki finansowe na prowadzenie tego rodzaju działalności socjalnej.

Aby zbadać, czy dany zakład pracy ma obowiązek tworzyć zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (w dalszej części: fundusz), w pierwszej kolejności musimy ustalić, czy należy on do tzw. jednostek sektora finansów publicznych. W tym celu trzeba sprawdzić, czy zgodnie z ustawą z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz. 2104; ost.zm. Dz.U. z 2006 r. Nr 45, poz. 319) zakład działa jako jednostka budżetowa (np. liceum ogólnokształcące), zakład budżetowy lub gospodarstwo pomocnicze jednostki budżetowej. Jeżeli tak, pracodawca będzie miał obowiązek utworzyć fundusz bez względu na liczbę zatrudnianych pracowników.

Jeżeli natomiast chodzi o pozostałych pracodawców, tworzenie funduszu zostało uzależnione od ilości zatrudnianych przez nich pracowników (w przeliczeniu na pełne etaty) oraz od ich woli. Mogą oni bowiem na zasadach wskazanych poniżej zdecydować, czy tworzyć fundusz, czy też z niego zrezygnować.

Obowiązek tworzenia funduszu został uzależniony od ilości pracowników zatrudnionych u danego pracodawcy. Zasadnicze znaczenie będzie miało więc to, ile osób pracuje, oraz to, ile pełnych etatów w sumie tworzą. Jedynie w sytuacji gdy pracodawca zatrudnia wyłącznie pracowników na pełny etat, o obowiązku tworzenia funduszu zadecyduje bezpośrednio liczba pracowników. Do ustalenia, czy pracodawca ma obowiązek tworzyć fundusz, brany pod uwagę jest stan zatrudnienia na dzień 1 stycznia danego roku. Ewentualne zmiany ilości pracowników w ciągu roku nie mają na to wpływu (choć będzie to miało wpływ na wysokość środków przekazywanych na fundusz).