Wyrok NSA z dnia 23 marca 2026 r., sygn. I FSK 1327/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia NSA Mariusz Golecki (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Włodzimierz Gurba, Protokolant referent Magdalena Kałuska, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 70/23 w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 13 grudnia 2022 r., nr 0601-IOV-2.4103.45.2022.17 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września 2017 r. do grudnia 2018 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 13 grudnia 2022 r., nr 0601-IOV-2.4103.45.2022.17, 3) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie na rzecz A. T. kwotę 12.567 (słownie: dwanaście tysięcy pięćset sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 1327/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A. T. (dalej: "Strona", "Skarżący", "podatnik") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: "DIAS", "Organ podatkowy") z 13 grudnia 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września 2017 r. do grudnia 2018 r.
2. Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji Naczelnik Urzędu Skarbowego w Puławach (dalej: "NUS", "Organ pierwszej instancji") decyzją z 22 września 2022 r. określił Stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za od września 2017 r. do grudnia 2018 r.
Podstawą wydania decyzji były ustalenia wynikające z przeprowadzonej kontroli podatkowej oraz postępowania podatkowego, które wykazały, że Skarżący prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą S. A. T., wykonywał usługi w zakresie elektromechaniki sprzętu medycznego i laboratoryjnego (PKD nr 33.12.Z, 33.13.Z, 33.14.Z) na rzecz podmiotów gospodarczych. W ocenie NUS Skarżący nie był uprawniony do korzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 18-19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm., dalej: "ustawa o VAT"), ponieważ świadczone przez niego usługi nie są usługami medycznymi - nie służą diagnozie, profilaktyce itp. Ponadto stwierdzono, że skarżący przekroczył kwotę 200.000 zł, która uprawniała go do stosowania zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym od 4 września 2017 r. skarżący powinien składać deklaracje VAT-7 oraz odprowadzać podatek należny.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
