Wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. II FSK 879/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf- Kalamala Sędziowie Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska- Nowacka (cvs) Sędzia WSA (del.) Renata Kantecka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Bk 13/25 w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 15 listopada 2024 r. nr 2001-IOA.601.4.2024 w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. i określenie zobowiązania podatkowego 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od J. N. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. CVS
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 14 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Bk 13/25 oddalił skargę J. N. (dalej: "skarżąca", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 15 listopada 2024 r. w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji podatkowych i określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r.
Wyrok z uzasadnieniem oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Od wyroku sądu pierwszej instancji skargę kasacyjną wniosła strona, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu. W skardze kasacyjnej na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), zarzuciła naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej: "O.p.") przejawiające się niewłaściwą wykładnią normy uzasadniającej wznowienie postępowania poprzez uznanie, że dowód istniejący i oceniany w postępowaniu zwykłym (tu: historia operacji kosztowych – zakupów, na rachunku bankowym skarżącej) nie stanowi nowego dowodu w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p., gdyż nie spełnia kryterium "nowości", w sytuacji gdy cel zarzuconego przepisu obejmował także przypadki, kiedy rzeczywiste znaczenie dowodu zostało zdewaluowane w postępowaniu zwykłym przez organ. Tym sposobem nowa interpretacja dowodu istniejącego w sensie faktycznym w postępowaniu zwykłym spełnia przesłankę "nowej okoliczności" w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
