Wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2026 r., sygn. I OSK 1948/25
Dnia 9 kwietnia 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Iwona Bogucka Sędziowie: sędzia NSA Elżbieta Kremer sędzia del. WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Dąbrowa Górnicza od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 września 2025 r. sygn. akt II SA/Gl 789/25 w sprawie ze skargi Gminy Dąbrowa Górnicza na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 września 2025 r. II SA/Gl 789/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Gminy Dąbrowa Górnicza (Gmina) na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego (Wojewoda) z [...] kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy.
Gmina zaskarżyła wyrok Sądu Wojewódzkiego skargą kasacyjną w całości zarzucając mu na podstawie art. 176 § 1 pkt 2 w zw. z art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako ; p.p.s.a) :
I. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia tj art. 141 par 4 p.p.s.a. polegające na jego niezastosowaniu poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku, które nie spełnia wymogów zawartych w tym przepisie tj. ograniczenie się tylko do zacytowania w części zważeniowej uzasadnienia lakonicznych fragmentów zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody bez odniesienia ich do zarzutów oraz nie wyjaśnienie wykładni przepisów prawa materialnego w szczególności art. 11a ustawy o ochronie zwierząt które to braki uniemożliwiają kontrole instancyjną wyroku,
II. naruszenie przepisów prawa materialnego tj art. 11a ust 1 pkt 8 i ust 4 ustawy o ochronie zwierząt poprzez ich nieprawidłową wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, że zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt nie może być realizowane przez schronisko dla zwierząt podczas gdy z wykładni celowościowej przepisów nie wynika taki zakaz, a nadto błędne dokonanie wykładni a contrario przepisu art. 11a ust 4 poprzez przyjęcie, że zapis "Realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt" prowadzi do wniosku, że w pozostałym zakresie nie można powierzyć wykonania zadań schronisku w sytuacji kiedy z poglądów doktryny wynika, że rozumowanie a contrario może mieć zastosowanie w przypadku regulacji o charakterze zamkniętym i zupełnym co nie ma miejsca w art. 11a ust 4 ustawy o ochronie zwierząt,
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
