Interpretacja indywidualna z dnia 23 lutego 2022 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.590.2020.12.MN

w zakresie skutków podatkowych odszkodowania za niesłuszne aresztowania

Szanowne Panie:

1. ponownie rozpatruję sprawę Pana wniosku z 22 września 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 8 października 2021 r. sygn. akt I SA/Gl 410/21 i
2. stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 22 września 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych wypłaty odszkodowania. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 listopada 2020 r. (wpływ 24 listopada 2020 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (…) 2007 roku, postanowieniem Sądu Rejonowego (...). wydanym w sprawie o sygn. akt (…) zastosowano wobec Wnioskodawcy środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy. W toku postępowania środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania został kilkukrotnie przedłużony. Finalnie, środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania był stosowany nieprzerwanie przez okres 10 miesięcy, 3 tygodni i 1 dnia, tj. od dnia (…) do dnia (…), w którym to dniu postanowieniem Prokuratury Okręgowej wydanym w sprawie o sygn. akt (…) środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania został uchylony. W dniu (…) 2017 roku wyrokiem w sprawie o sygn. akt (…) Sąd Okręgowy (...) Wydział Karny uniewinnił Wnioskodawcę od popełnienia zarzuconych mu czynów. Wyrok ten został utrzymany w mocy także przez sąd drugiej instancji. Tym samym, stosowanie wobec Wnioskodawcy środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania było niewątpliwie niesłuszne w rozumieniu art. 552 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (dalej jako: „kpk”). Konsekwencją zastosowania wobec Wnioskodawcy niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania, było powstanie po jego stronie szkody majątkowej (oraz krzywdy, przy czym krzywda i zadośćuczynienie nie jest objęta niniejszym wnioskiem), a której to naprawienia przez Skarb Państwa domaga się Wnioskodawca w toczącym się postępowaniu na podstawie art. 552 § 4 kpk (aktualnie zapadł nieprawomocny wyrok Sądu Okręgowego). Zasadniczym elementem poniesionej przez Wnioskodawcę szkody majątkowej jest utracony zarobek. Wnioskodawca nie mógł wykonywać pracy w czasie swego pobytu w areszcie, a nadto nie mógł do niej powrócić niezwłocznie po uchyleniu środka zapobiegawczego. Wskutek stosowanie niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania, Wnioskodawca nie wykonywał pracy od dnia (…) 2007 roku do dnia (…) 2008 roku. Odszkodowanie z tytułu utraconego zarobku jest jednym z elementów odszkodowania dochodzonego przez Wnioskodawcę.